در دنیا چیزهای زیادی هست که نه بزرگ‌ترها و نه بچه‌ها چیزی درباره‌شان نمی‌دانند.
و این اصلاً راز نیست، وقتی که اصلاً رازی وجود ندارد.
همه در دنیا حوصله‌شان سر می‌رود.
چرا؟
چون که!
خیلی جالبه!
همه چیزهایی که من می‌دانم!
چرا؟... نه... چرا...
چه چرا؟
کجا چرا؟
و چرا؟
چرا؟
میمون، ما یه فندق داریم.
این خوبه.
حالا برش می‌داریم و... می‌خوریمش.
نه نه.
به بالا پرتش می‌کنیم.
چه می‌شه؟
هیچی.
ما فندق نخواهیم داشت.
آه، نه.
اون دوباره می‌افته پایین.
آه، پس دوباره فندق خواهیم داشت.
اما چرا می‌افته پایین، ها؟
چرا؟
شاید هم به پشت سرت.
من می‌گم چرا پایین می‌افته؟
نگاه کن.
آه، من گفتم چرا، چرا.
دقیقاً روی سرت.
آه، می‌بینی چه اتفاقی می‌افته.
اینجا چه اتفاقی داره می‌افته؟
ببخشید.
اون اینجاست؟
پرتاب کردن فندق کار خوبی نیست.
آره.
من فندق رو به بالا پرتاب کردم.
و خودش روی میمون افتاد.
خودش؟
ببین چی می‌گه!
هیچ چیزی خودبه‌خود روی کسی نمی‌افته.
می‌افته.
این فندق-میمون روی تو افتاد چون قانون طبیعت اینه.
چنین قانونی وجود نداره که روی سرت بزنه.
وجود داره.
و می‌گه:
یه چیزی رو به بالا پرتاب کن.
و اون پایین می‌افته.
دقیقاً روی تو.
ببخشید، اما این یه جورایی قانون ناعادلانه‌ایه.
ما چنین چیزی نمی‌خوایم.
از کجا اومده؟
بوده.
همیشه بوده.
از همون ابتدای طبیعت.
نه، نه، نه.
اولش نبود.
من خوب یادم هست.
بعدش یه آدم خیلی باهوش اون رو کشف کرد.
آره.
این یه کشف بزرگ بود.
کی ازش خواسته بود؟
چطوری کشفش کرد؟
ببخشید.
یه روز این آدم باهوش یه سیب خورد به سرش و همون موقع کشفش کرد.
آه، احتمالاً از ترس.
کشفش کرد.
نمیشه یه جوری دوباره بسته‌ش کرد؟
این رو نمیشه.
نمی‌شه.
چیزی که باز شده رو نمیشه بست.
خب، اگر باز می‌شه، باید بشه بستش.
ببخشید.
آره، شاید.
چی؟
باید امتحانش کنیم.
بیا استدلال کنیم.
وقتی به سرش خورد، بازش کرد.
به منم همین‌جوری نخورده.
دخالت نکن.
پس برای بستنش، باید برعکس عمل کنیم.
یعنی چی؟
خب، اگر به سر زدن برعکس نیست، پس برعکسش می‌شه، ببخشید، به... به دم زدن.
کاملاً درسته.
بیا دمتو بده.
ایناهاش.
برای چی؟
می‌خوایم ببندیمش.
بگیر.
بگیر، بگیر، بگیر.
بزن.
حالا.
حالا می‌زنیم.
نگهش دار.
شاید نباید این کار رو بکنیم؟
دلم برات می‌سوزه، ببخشید.
برای علم، دم ارزش داره.
یک.
دو.
دو و نیم.
ببخشید.
سه.
بنداز.
همه‌چی تمومه.
حالا بسته شد.
و دیگه عمل نمی‌کنه.
نمی‌تونه این‌جوری باشه.
حالا چک می‌کنیم.
نکن.
خودم می‌رم.
این یه بستن بزرگ بود.
یه بستن بزرگ، ببخشید.
اوه اوه.
اما هنوز عمل می‌کنه.
همه‌چی.
-هاپ.
تمام.