صبح
بخیر، وقت صبحونه‌ست.
وقت صبحونه‌ست، میمون.
مگه فردا شده؟
نه، هنوز امروزه.
اما تو که قبلاً صبحونه خوردی.
اون صبحونه خورد، پس چی؟
پس امروز دیگه فرداست.
امروز اصلاً فردا نیست.
فردا در آینده‌ست، و الان ما در حال حاضریم.
آینده حال حاضر نیست؟
اون... اون یه جورایی اسباب‌بازیه، درسته؟
آینده هم حال حاضر هست، اما... خب؟
خب؟
خب خب خب؟
اون بعداً می‌رسه.
کی؟
به زودی.
به نظر من، اون الان رسیده.
چطوری رسیده؟
کی رسیده؟
چطوری رسیده؟
چی رسیده، دوستای من؟
آینده.
کجا؟
همه‌جا.
امروز از صبح، دیگه فرداست.
آره.
نمی‌تونه باشه که امروز فردا باشه.
آره.
پس به نظر تو، امروز دیروزه؟
این‌طوریه؟
دیروز تموم شد.
وقتی دیروز تموم می‌شه، فردا شروع می‌شه.
بعد پس‌فردا.
بعد پس‌پس‌فردا.
و وقتی... ببخشید... امروز کجاست؟
به امروز کاری نداشته باشیم!
حوصله‌م سر رفته!
هر روز امروز برامون تکراریه، همه ازش خسته شدن.
آیا زمان به زودی کاملاً متوقف می‌شه؟
ما بیدار می‌شیم و از صبح همون دیروز رو داریم!
بذارید امروز فردا باشه.
ما عجله داریم بهش برسیم.
و امروز دیروزی برامون، باور کنید، به هیچ دردی نمی‌خوره!
مگه خودت نمی‌بینی که چقدر خواب‌آوره؟ همه‌چی دور و بر فرداییه.
مگه احساس نمی‌کنی که آینده همین‌جاست؟
اگه آینده همین‌جاست، پس الان باید سال نو می‌بود.
سال نو؟
سال نو... بذارید سال نو باشه!
سال نو!
چه سال نویی!
سال نو همین‌طوری نمیاد.
باید به استقبالش بریم!
بیاید!
بیاید به استقبالش بریم!
بیاید!
نه، واقعاً.
چرا به استقبالش نریم؟
اینقدر لذت‌بخشه، دوستای من!
دوستای من، استقبال از سال نو خیلی لذت‌بخشه.
چطوری؟
چطوری می‌خوایم ازش استقبال کنیم؟
برای استقبال از سال نو، اولاً یه درخت کاج لازمه.
دوماً، بابا نوئل.
و در نهایت، دختر برفی.
من می‌شم، در نهایت، دختر برفی.
و من، ببخشید، من می‌شم بابا نوئل.
پس من می‌شم درخت کاج.
درسته!
و ما تو رو تزئین می‌کنیم و دورت می‌چرخیم.
دور چی می‌چرخیم، ببخشید؟
دور درخت کاج.
کاش در آفریقا به دنیا می‌اومد و در آفریقا زندگی می‌کرد.
زمستون و تابستون خوش‌قد و بالا و همیشه سبز بود.
چرا سبز؟
چون من درخت کاجم.
درخت کاج، از تو درخت کاج در نمیاد.
چرا؟
چرا در نمیاد؟
درخت کاج خارداره.
و تو نرمی.
درخت کاج باید سوزن داشته باشه.
ها!
سوزن‌ها رو می‌شه فرو کرد.
تو منو سوزن نکن، طوطی لعنتی!
از من درخت کاج در نمیاد.
پس ما درخت کاج نداریم.
ولی دختر برفی داریم.
بابا نوئل.
بابا نوئل هم نداریم.
بابا نوئل سرده، و فیل کوچولو... این‌جا، احساس کن، گرمه.
و ما اون رو سرما می‌دیم.
این‌جا.
نه، منو سرما ندهید... با یه دختر برفی تنها سال نو در نمیاد!
این‌جا.
من می‌گم در میاد.
درسته.
دختر برفی خوشگل به جشن ما اومد.
و کلی هدیه برامون آورد.
پس شما تصمیم گرفتید سال نو رو جشن بگیرید؟
آره!
و سال قدیم دیگه براتون مهم نیست؟
مهم نیست!
جشن بگیرید!
اما بدونید که فیل کوچولو تولدش رو از دست می‌ده.
چطوری؟
چرا؟
تو امسال هنوز تولدش نبوده؟
نبوده.
و نخواهد بود، چون این سال دیگه براتون مهم نیست.
چطوری می‌تونه بدون تولد باشه؟
من می‌خواستم بهش برای تولد هدیه بدم.
این اولین پیشنهاد موزهای رسیده‌ست.
و موزهای رسیده هم نخواهد بود.
همون‌جوری سبز می‌مونن.
دوستان من، به نظر می‌رسه عجله کردیم.
خیلی هم عجله کردیم!
اما چرا؟
چرا سال نو بعدی رو جشن بگیریم، وقتی تو این سال هنوز کلی چیز جالب هست؟
موز شیرین با آناناس.
آره...
اوه، تولد من...
پس آینده هنوز نرسیده؟
هنوز نه.
اما می‌رسه!
حتماً!
پس امروز هنوز فردا نیست؟
امروز؟
امروز.
و فردا فرداست!
هر روز؟
هر روز!
عالیه!
هر روز فرداست!