لطفاً کمی بیشتر استراحت کنید...
لطفاً کمی استراحت کنید.
پتی، بیرون آوردن سرت خطرناکه.
بله، هنوز خیلی راه داریم.
وقتشه.
تو چند بار همین حرف رو زدی.
الان ۱۰ ساعت هست که تو جنگل هستیم. واقعاً؟
اون یه شهر فوق‌العاده‌ست.
مطمئنم پتی و آن هم حتماً خوششون میاد.
به زودی به میپل‌تاون می‌رسیم. به زودی یعنی چقدر؟
خب، حدود یه ساعت دیگه. اوه، انقدر طول می‌کشه؟
تو که نمی‌دوی، نشسته‌ای روی صندلی. خجالت‌آوره.
به زودی می‌تونیم ببینیمش.
ببین، دوباره سوار شد.
اون موقع، من به رابیت گفتم:
بیا به میپل‌تاون.
گفتم اگه بیای، تو رو به عنوان مدیر جدید اداره پست منصوب می‌کنم. و امروز خانواده هوپ‌رابیت به اینجا می‌رسن.
این داستان رو سه بار شنیدم.
خب، من به عنوان رئیس ایستگاه کار دارم، پس ببخشید.
رئیس، قطار هنوز نرسیده.
می‌دونی، میپل‌تاون بیش از ۲۰۰ ساله که هیچ درگیری‌ای نداشته، یه شهر صلح‌آمیزه.
این حرف رو صد بار شنیدم.
خب، اگه فقط عادت به خوابیدن نداشته باشه، شهردار خوبیه.
به همین دلیل، من رابیت رو به عنوان مدیر اداره پست این شهر انتخاب کردم. پدر، مدیر اداره پست بودن مهمه؟
نه، مدیر اداره پست بودن به خودی خود مهم نیست.
چیزی که مهمه اینه که بتونی مسئولیت کارت رو به عهده بگیری.
پدرم امروز اولین کارش رو با خودش آورده تا بتونه از همون اول شروع کنه. همه‌چی داخلش نامه‌ست؟
خوش‌حالم که نامه‌ست.
فکر می‌کنم لباس‌هام خراب شده.
واقعاً؟
نامه‌ها و رسیدن ما. نمی‌تونم صبر کنم.
فکر می‌کنم تو به عنوان یه خانم آگاهی کافی نداری.
من لازم نیست یه خانم باشم.
صفحه نمایش ناگهان خاموش شد.
چه اتفاقی افتاده؟
من یه نگاهی می‌ندازم.
همه بی‌حرکت بمونید.
حرف هم نزنید. وگرنه...
این اسلحه حرف می‌زنه.
منم.
اسم من گریتل تاکاگی‌ست.
می‌دونی؟
خب، همه با هم بلند بگید.
اشتباه نکنید.
حالا بگید.
گریتل‌ساما. ساما.
ساما رو فراموش کردید، ساما.
دوباره.
حالا بگید.
گریتل‌ساما.
آفرین، باهوشید.
راستش رو بخواید، من گشنه‌م.
چون تو زمستان کلی بازی‌گوشی کردم و حالا باید کار کنم.
پس حالا می‌خوام با قطار کار کنم.
چیزای باارزش رو تو این کیف بذارید.
این یه مشکل بزرگه.
سلام، اینجا افسر اود از میپل‌تاون هست. چی؟
گریتل داره به این شهر میاد؟
باشه، باشه، فهمیدم.
مشکل بزرگیه.
اود.
یه اتفاقی افتاده، یه اتفاقی افتاده.
عجیبه که پلیس داره می‌دوه. چی شده؟
چه اتفاقی افتاده؟ می‌خوام بدونم. باید بدونم.
گنج‌ها رو بردار.
کیف من.
کلی خوراکی.
از شب یلدا با خوشحالی برگشتم.
با خوشحالی برگشتم، با خوشحالی برگشتم.
باشه، باشه.
پلیس‌ها هم بذارید بیان تو.
فقط چیزای باارزش. این واقعیه؟
ببین، یه دستمال حریر طلایی. دیگه چیزی نیست. من یه کتاب می‌دم.
بی‌خیال، ما از دیدن کتاب سردرد می‌گیریم.
خب، چیزی جا نموند، درسته؟
اینو الان پیدا کردم.
این آخرین چیزیه که باید پس بدیم.
آه، اگه اینجوری باشه نمی‌تونیم پس بدیم.
گرگ زیبا.
کجا؟
پتی، بده بهش. نه، نمی‌خوام به دزد بدم.
بچه، بهونه نیار. بس کن، بس کن.
پتی، بده بهش.
نه، دیگه.
این یارو.
خب، بده.
گفتم بده.
بفرما.
نباید آبنبات یه بچه کوچیک رو هم بردارید.
من.
این چیه؟ قایمش کردی. صبر کن، اون...
..
اوه، از طرز اضطرابت معلومه که خیلی برات مهمه. نه، داخلش فقط نامه‌ست.
دروغ نگو، اینو برمی‌دارم. واقعاً نامه‌ست.
دیگه با این آشغال‌ها کاری ندارم.
خداحافظ. لطفاً صبر کن، اون چیزیه که به تو مربوط نیست...
فکر نکن می‌تونی پسش بگیری.
امشب کلی می‌تونیم بخوریم.
چرا آبنبات رو ندادی؟
۲۰۰ ساله که هیچ اتفاقی نیفتاده. مشکل بزرگیه، کاپیتان.
هیچ مشکل بزرگی نیست.
مشکل بزرگیه، مشکل بزرگیه.
چیه دیگه؟
همین الان از شهر همسایه خبر رسیده که گریتل داره به این شهر میاد.
بله، اون گریتل سوار قطار شده و... قطار و... اولین دستاورد، کاپیتان.
اوه، مشکل بزرگیه.
پدر، اگه نامه‌ها پیدا نشه چی؟
نیازی به نگرانی نیست.
هی، گریتل، آروم باش.
اون شهرداره.
پلیس‌ها هم اومدن.
اوه، پاپ رابیت. خوشحالم که اومدی. حالا که تو اینجایی دیگه نگران نیستم.
اوه.
سلام، خوش اومدی رابیت.
چون یه چیز خیلی مهم ازم دزدیده شده.
خب، چی شده؟
در واقع نامه‌های مهمی که باید پست می‌شد... آهان، فهمیدم. یعنی غیر از کیسه پست چیزی برده نشده؟ بله، درسته.
وای، چه قطار پرحادثه‌ای بود.
خب، ولی خوشبختانه اتفاق بدی نیفتاد.
چی خوشبختانه؟
اگه نامه‌ای برای صاحب‌خونه‌مون اونجا بود چی؟
خانواده ما ممکنه ضرر بزرگی بکنن.
آره، واقعاً به هیچ‌کی نمی‌شه اعتماد کرد.
خب، اون موقع کاری نمی‌شد کرد.
نامه‌های بقیه هم مهم هستن.
همه همین‌طور فکر می‌کنن.
باشه، من مسئولیت پس گرفتن نامه‌ها رو به عهده می‌گیرم.
چی؟
پدر، اون یه آدم مهمه.
آره، نگران نباش.
چی، می‌خوای بری پسش بگیری؟ جهت فرارش اون طرف بود.
آره، به سمت جنگل گرگ‌ها.
صبر کن پدر، خطرناکه.
پتی، همه نامه‌ها مهم هستن.
دزدیده شدنشون تقصیر پدرمه.
پدر باید بره.
نگران نباش، رئیس هم همراهمه.
منم میام.
خانم، شما صبر کنین.
میام. یهویی دلم می‌خواد به آقای رابیت کمک کنم.
منم میام.
نه، تو با مامان خونه بمون.
باشه.
بیا طبق حرف پدر رفتار کنیم.
منم میام.
دیگه لازم نیست بری.
چی گفتی؟
هر چیزی تو راهه.
شاید بهتره یه نگاهی به گنج‌ها بندازم.
نه، بهتره صبر کنم.
اگه کسی ببینه مشکل‌ساز میشه.
گنج؟
اینو قبلاً ندیده بودم.
من شما رو به خونه جدیدتون راهنمایی می‌کنم.
ممنون. پتی کجاست؟
واقعاً حس یه سوارکار گرگو داره.
پتی باید بری. باید بری.
به نظر می‌رسه بچه‌های خوبی باشن.
نگرانی‌های زیادی هم دارن.
بچه‌های ما هم خوبن.
زیاد حرف می‌زنین.
خب، تا اینجا که مشکلی نیست.
عجیبه. نقشه‌ها اشتباه بودن.
خب، ایمنی اولویت اوله.
بیاین یه کمی بیشتر بریم.
زیاد وقت تلف نکن.
سلام، هوا داره تاریک می‌شه. اگه رفتین جواب بدین.
ولی اگه پیداش کنیم چی بگیم که نامه‌ها رو پس بده؟
مطمئنم موفق نمی‌شیم.
بیاین عجله کنیم.
بدون وقفه. ما خیلی باکلاس هستیم.
باکلاس؟
ال- ال- باکلاس.
شاید بهتره من تنها برم.
نه.
اولویت با خانم‌هاست.
احساس می‌کنم کسی داره تعقیبمون می‌کنه.
خب، شاید بهتره اینجا گنج‌ها رو چک کنم.
نقره یا جواهرات، حتماً چیز باارزشیه.
اگه نامه باشه منو مسخره می‌کنن.
چنین چیزی به درد من نمی‌خوره.
ها؟
این که نامه‌ست.
چقدر خسته‌کننده.
واقعاً.
اینجا موندن ضرر داشت.
واقعاً احمقانه‌ست.
صبر کن، اون میمون صبر کن.
ها؟
صبر کن، صورتت رو نشون بده. ها؟
لعنت.
خیلی سریع می‌میری.
صبر کن.
لعنت. لعنت.
شاید بهتره مستقیم برم و درخواست کنم.
لطفاً، گریتل، اون کیف خیلی مهمه. لطفاً پسش بدین.
سلام، اگه اینطوری بخوابی سرما می‌خوری. سلام.
اوه، بلند نمی‌شه.
کیف نامه‌ها هم نیست، چی شده؟
آره.
آه، اون کیف.
لطفاً، اون کیف رو پس بدین. به جاش ۱۰ تا آبنبات نعنا می‌دم.
البته الان ندارم، ولی حتماً از یه جایی می‌خرم، لطفاً.
احمقی؟
کی دستیاره؟
پسش بدین.
اونو باید به اداره پست تحویل بدی. دروغ می‌گی، پسش بده.
تو که غریبه‌ای، اصلاً مدرک داری؟
چون مال پدرمه.
خب، محتواش رو بگو، اگه درست بود باور می‌کنم.
نامه‌ها، پدرم مدیر اداره پسته.
از اول باید اینو می‌گفتی. دستیار گریتل نیستی؟
احمق.
نگو احمق.
من که دستیار اون احمق نمی‌شم.
وقتی نامه‌ها از جیب جغد دراومد، چهرش چطور شد.
اگه برگردم و تعریف کنم، همه می‌خندن.
تا اون موقع، دهنت بسته نمی‌شه.
اگه فکر می‌کنی من راحت می‌میرم، اشتباه می‌کنی.
من قوی‌م.
باشه، باشه، دیگه کافیه، نه؟
چی کافیه؟ کی منو کشت؟
کی منو مسخره کرد؟
من قوی‌م و غرور دارم.
بالا.
ولی.
دست‌دست نکن. بجنب.
کنار برو. صبر کن.
از این درخت بالا برو.
نمیشه. سعی کن، می‌تونی. بجنب.
لعنت.
دیگه تمومه.
اون صدا چیه؟
چیزی شنیدی؟
گریتله.
مراقب باش.
پتی.
و بابی هم نیست.
پدر.
چرا اینجایی؟ گفتم نیا.
اینو بگیر.
داری می‌پرسم چرا اینجایی؟
می‌خواستم خودم نامه‌ها رو پس بگیرم.
یعنی چی؟
دزدیده شدن نامه‌ها تقصیر منه.
چون آبنبات ندادم این اتفاق افتاد.
فکر کردم باید برم.
پتی.
آهان.
ولی لطفاً دیگه به تنهایی به جاهای خطرناک نرو.
ببخشید.
حتماً ترسیده بودی.
اون پسره پسش داد.
بابی، بازم از مدرسه فرار کردی.
ممنون، بابی. گریتل کجاست؟
اون طرف‌ها خوابیده.
کجا؟
فکر نکنم مرده باشه. واقعاً؟
این کارو کردم. این...
..
نامه‌ها بزرگ بودن.
بعد از اینکه سرم رو زدم برمی‌گردم.
این چیه؟
ها؟
گریتل فرار کرد.
چی؟ می‌خواستم با دست خودم بگیرمش.
هاهاها.
پتی. الان اومدم، پدر.
نگرانت کردم.
ببخشید.
پدر، همه، بیاین تو خونه.
خوش اومدی.
خوش اومدی، پدر. الان اومدم.
خب، این آقای تونتونه.
این آقای موگورو.
این آقای ریسموند.
این آقای فومانوس.
این آقای هریسون.
و آخرینیش آقای کندریکه.
وای، ولی امروز روز پرحادثه‌ای بود.
مهمون‌های ناخوانده هم اومدن. و به نظر می‌رسه می‌خوان بمونن. قراره حسابی سرگرم بشیم. اتاق آن کجاست؟
طبقه دومه.
بذار ببینم.
شهر کوچیکیه.
فردا می‌تونیم دوست بشیم؟
حتماً. آه.