لطفاً کمی بیشتر استراحت کنید...
شما می‌خواهید کمی بیشتر استراحت کنید... این نقاشی منه!
آیا می‌توانید الان نقاشی را ببینید؟
من واقعاً تنها هستم.
بگذارید کمی استراحت کنم.
من وارد نقاشی شما نمی‌شوم. آیا از این موضوع ناراحت هستید؟
شاید شبیه مامانم باشه؟
وقتی به این فکر می‌کنم که چه چیزی بکشم، واقعاً لذت می‌برم.
فو
دوستانم از بین نمی‌روند.
اگر حتی نصف شخصیت دایانا را داشتم، نمی‌خواستم. اتفاقی افتاده؟
نه، مهم نیست.
سلام.
هی، امروز هم بریم خزه‌های نورانی رو ببینیم؟
امروز نمی‌تونم. چرا؟
امروز پدر و مادرم بیرون هستند و من باید پیتزاها رو تحویل بدم.
متأسفم.
بچه‌ها رو مجبور به کار کردن می‌کنن و خودشون میرن خوش بگذرونن.
این تفریح نیست.
کاره، چاره‌ای نیست.
زود باش، زود باش.
اگر عجله کنی، می‌تونی بیای؟
بعداً می‌فهمی، زود باش.
اول.
خداحافظ.
معلمم منو تشویق کرد. اینقدر عجله نکن که زمین بخوری.
اگر کارت زود تموم شد، بیا. آره. کجا هستی؟
دارم ماهیگیری توچان رو تماشا می‌کنم.
پدر و مادرم چی می‌گن؟
اگر این نقاشی رو ببینن.
یادت نره، جوسن.
می‌دونم.
خب.
چیز دیگه‌ای هست که باید تحویل بدی؟
من برگشتم.
خوش آمدی.
هی، مامان.
اگر می‌خوای میان‌وعده بخوری، برو تو آشپزخانه و خودت بردار. اوه، اینم باید تحویل بدی؟
مامان، نقاشی پارامسی؟
آه، درسته.
صندلی‌هایی که استفاده نمی‌شوند رو هم باید تحویل بدی. اوه، اینم باید تحویل بدی؟
مامان.
هی، آقا.
پدرم حتماً متوجه می‌شه.
به من بده.
عشق بده.
پول هم بده.
این هم خیلی خوبه.
اینجا احتمالاً شکار خوبی وجود داره.
زندگی خوبی در انتظاره. اما... اما چی؟
بالاخره. بالاخره چی؟ بفرما. پدر، یه لحظه وقت داری؟
الان تو کارم.
نه، مهم نیست.
چیه؟
می‌دونی، این نقاشی رو من کشیدم... چیه؟
گفتم الان تو کارم.
وقت ندارم به نقاشی‌های بی‌معنی نگاه کنم.
برو اونجا.
باشه، آقای شهردار.
برای پیشرفت شهر میپل‌تاون،
هانس، یه کم بهش سخت می‌گذره، نه؟
موضوع رو عوض نکن. اما...
..
مشکلی نیست.
دایانا هم اهمیت کار رو می‌دونه.
مشکل جنگل گرگ‌هاست.
اگر اون جنگل رو قطع کنیم و هتل بسازیم، با زمین‌های تنیس و مسیرهای دوچرخه‌سواری، می‌تونیم توریست‌ها رو جذب کنیم.
اما آیا این به نفع شهره؟ هتل؟
زمین تنیس؟
این شوخی نیست.
یادتون رفته که جنگل گرگ‌ها خونه گرتل‌سانه؟
و اگر اون جنگل از بین بره، گرتل هم از شهر می‌ره.
الان مستقیم به جنگل می‌رم و توضیح می‌دم.
نظر هاریسون رو هم می‌خوام بدونم.
باشه. تو هم منو با خودت ببر.
جلسه‌ست.
حتماً، زود باش.
برید و برگردید.
پدر و مادرم بیشتر از من به کارشون اهمیت می‌دن.
پس بهتره که نباشن.
تو، چرا...
...می‌خوای محتوا بفروشی.
اگر سر و صدا کنی، شلیک می‌کنم.
چیزهای باارزش کجان؟
نمی‌دونم.
فقط پدرم می‌دونه.
پدر؟
همون آدم شرور؟
شرور خودتی. چرا برنمی‌گردی خونه؟
چی؟
پس تو رو می‌دزدم و باج می‌گیرم.
دزدی؟
آره، ایده خوبیه.
ایده خوبیه. آره.
صبر کن.
می‌خوام خوشبختی خودم رو آزمایش کنم.
مشکل خوشبختی منه، نه تو.
چیکار کنم؟
چقدر باج بخوام؟
کاش ناکازای رو صدا می‌کردم. آه، اونجاست!
تو واقعاً یه بچه فضولی هستی.
نیازی نبود بیای.
من دستم بندست.
می‌تونم باج دو نفر رو بگیرم.
اگر اینجوری تهدید کنی، فقط یه تمبر می‌گیری.
بی‌ادبیه.
برو از خونه ما باج دو نفر رو بخواه.
آه، می‌فهمم. خب، دختره رو نگه دار...
..
خانم!
چی؟
خانم؟
آه، واقعاً؟
خانم رو نگه داشتم.
باج 1000 دلاره. شوخی می‌کنی!
حداقل 100 هزار دلار بخواه!
دایانا، تو همدست گرتلی؟
شرور. خفه شو!
این ور و اون ور حرف نزن!
چیه؟
با اینکه نگرانت بودم اومدم!
کی گفته بیا؟
اگه اینجوری حرف بزنی، هیچکس نگرانت نمی‌شه!
نمی‌شه...
خفه شو!
باشه!
نامه باج رو می‌نویسم، پس آروم باش!
متوجه شدی؟
چه بچه‌های پرحرفی. چرا فرار نمی‌کنن؟
چون نگرانم. چیه؟
اگر کمک نیاد... میاد!
سریع!
حرکت کن!
اون پدرته نیست؟
می‌دونستم اگه اتفاقی بیفته، نگرانم می‌شه!
زود باش، بیا!
حتی اگه جنگل رو قطع کنیم، پول می‌خواد... فعلاً 100 هزار دلار کافیه. بقیه رو من حل می‌کنم.
چنین بودجه‌ای نداریم.
می‌گه 100 هزار دلار نداریم. برمی‌گردم خونه...
..
یعنی چی؟
حتماً هنوز نامه رو ندیدن.
شاید بهتر بود 1000 دلار می‌خواستی؟
نه!
حتماً می‌آن برام!
ولی... می‌آن دیگه!
پس یه کم دیگه صبر می‌کنیم!
پتی هستی؟
دیر کردی!
بابی هستی؟
پتی هنوز برنگشته؟
پتی هنوز نیومده.
آهان، باشه.
هی بابی، اگه پتی رو دیدی، بهش بگو زودتر بیاد.
اگه دیدم.
کیف پست رو اینجا رها کرده... آه، تموم شد!
اوه!
وای، چه خط بدی!
حوصله ندارم بخونمش!
آره!
درسته!
جلوی در خونه‌مون انداختش!
مامان!
اوه، کارل!
دایانا کجاست؟
خواهرم اینجا نیست.
چه بد. مامان، خواهرم...
..
این مال منه.
چیه مامان؟ مامان، خواهرم...
..
آه، پول تو جیبی. بفرما. هنوز کمه؟
کی این کار رو کرده... خواهرم کرده. دایانا کجاست؟
خواهرم با گرتل... آه، باید سریع یه جایگزین پیدا کنم...
واقعاً، همه‌تون... پدر، من... آه، اینم 10 سنت. من که...
..
یه قلک جدید. این چیه؟
شاید اینم کار دایاناست...
آه، حوصلم سر رفته.
حوصلم سر رفته.
هی، تو اصلاً بچه مهمی نیستی، هستی؟
نه، نیستم!
چرا نمی‌آن؟
مادرم اگه پول هم نداشته باشه، برای پسرش می‌آد. اینه معنی والدین!
چرا هنوز نیومده؟
خفه شو!
می‌آن دیگه!
من گرسنه‌م!
برو تمشک بیار!
تمشک؟
آره!
اگه بیاری، باجت رو زیاد می‌کنم!
جدی؟
باشه، یه عالمه برات می‌آرم!
درسته!
شاید بادی اونجا باشه!
احساس می‌کنم کسی می‌آد کمکم کنه!
نه، کسی نمی‌آد. پدر و مادرم...
..
شاید دایانا از خونه زده بیرون.
خب، چی اذیتش کرده... آره!
شاید تو اتاق دایانا سرنخی باشه!
درسته!
یه چیزی هست... کارل، برو تو اتاقت!
چیه؟
نمی‌دونم...
یه چیزی پاره شده!
بذار بچسبونیمش!
مثل پازله!
من برگشتم!
پدر!
پتی موقع پست دادن گم شده و هنوز برنگشته!
از خونه کاندریک زنگ زدن که کیف پست رو اونجا گذاشته!
ولی بعدش... فهمیدم!
الان می‌رم خونه کاندریک!
وای!
تو!
اونجا نیست!
احمق!
اینجاست!
اونجا اینه!
درسته!
خب اینجا... اینجا اینه!
دایانا می‌خواست این نقاشی رو نشون بده... من گفتم پارامسیه...
اون موقع واقعاً شبیه پارامسی بود...
آه، اگه می‌خوای بری، حداقل بگو کجا می‌ری... گاندا!
دایانا برگشته؟
نه، خانم هپ رابیت اومدن!
چی؟
پتی شما هم برنگشته!
در واقع، دایانای ما هم نیومده!
شاید این دوتا با هم باشن... نه، هیچ سرنخی دارین؟
اگه داشتم، الان دنبالشون بودم!
آه... اوبی، شاید برگشته...
اینکه موقع کار گم شده، یعنی یه دلیلی داره... آه، پس تقصیر دایاناست... نه، نگفتم!
آه، تو!
حتماً یه دلیلی داره... نگران گرتلم... گوشه!
چیه؟
بچه‌ها برن اونجا!
پدر!
باز هم پول تو جیبی می‌خوای؟ الان دادم... پول تو جیبی نمی‌خوام!
وای، چه خبره؟
چیه؟
خواهرم رو گرتل دزدیده!
اونم خودش راضی بوده!
خودش؟
چرا تا حالا چیزی نگفتی؟
چند بار خواستم بگم، ولی گوش ندادین!
پس پول تو جیبی می‌خواستی... آره!
اگه دزدیده شده، پس نامه باج باید رسیده باشه.
اون نامه...
خطش بدیه... دخترتون پیش ماست. باج 100 هزار دلار!
آهان... اینو دایانا نوشته!
دایانا؟
دایانا می‌خواد ببینه ما چقدر دوستش داریم.
می‌خواد ببینه دخترمون رو انتخاب می‌کنیم یا 100 هزار دلار رو... چه خبره؟
عزیزم، عصبانی نشو، زود 100 هزار دلار رو آماده کن... لازم نیست پول بدیم!
چی؟
هنوز برنگشته؟
یه دونه دیگه بگیرم می‌رم!
چه بچه صبوریه...
گرفتمش!
یه دستمال ماهیگیری گرفتم!
مال بادیه!
دایانا، دیر کردی!
چیکار می‌کنی؟
یه خواهشی دارم!
اومدم کمک کنم به دایانا!
بادیه، می‌تونی بگی "بیا با هم بریم خونه"؟
چرا من؟
لطفاً!
این تنها راهیه که دایانا روحیه بگیره!
باشه!
با انرژی!
دایانا، اومدم کمکت کنم!
بیا با هم بریم خونه!
چیه؟
تو برو خونه!
نه!
کی اومده کمکت کنه؟
پتی ازم خواست، مجبور شدم بیام!
بادیه، چی می‌گی؟
چیه، چیه؟
شما می‌خواستین منو فریب بدین و فرار کنین!
تمشک؟
دایانا، کمک کن!
بگیرش!
صبر کن!
خفه شو!
درد نداره!
صبر کن!
بچه‌ها!
گرفتمش!
دایانا!
سلامتی!
آقا!
پدر کجاست؟
پدر... یه کم... بذار بریم گرتل!
بچه‌ها رو آزاد کن!
اول پول!
100 هزار دلار چیشد؟
پدر، پس من برات مهم نیستم...
یه جواهر به ارزش 100 هزار دلار!
عالیه!
زود باش، بچه‌ها رو آزاد کن!
احمق!
اول باید محتواش رو چک کنم!
نمی‌خوام برم خونه!
احمق!
پدر!
زود باش فرار کن!
باشه!
فریبم دادی!
تو می‌دونی؟
شرور!
تقصیر توئه!
چی؟
گفتی می‌خوای جنگل رو ببری و زمین تنیس بسازی!
دوباره می‌دزدمت!
یادت باشه!
باشه!
قول می‌دی به جنگل گرگ‌ها دست نزنی!
پس دیگه به دخترم دست نزن!
باشه، قول می‌دم!
صبر کن!
این بار من هم باید عذرخواهی کنم.
گرتل رو آزاد می‌کنم. پدر!
نقاشی دایانا رو دیدم.
من و مامان تکه‌هاش رو چسبوندیم.
تقصیر من بود. متأسفم!
آن داره کمک می‌کنه. متأسفم!
حتی متوجه نشدم دخترم دزدیده شده.
چه شرم‌آوره.
منم باید عذرخواهی کنم.
بیا این نقاشی رو اینجا بذاریم.
باشه.
شب بخیر، کارل.
شب بخیر، دایانا.