- کمی بیشتر استراحت کن...
- ممنون بابا، خیلی وقته ندیدمت!
- کاران!
- بتی!
- این موز رو بده به من!
- فروخته شده!
- آخرینش!
- امروز دیگه نمی‌ذارم فرار کنی!
- خیلی بامزه‌ای، بتی!
- پرواز کن، بتی!
- دارن بهت می‌رسن!
- وایسا!
- موز!
- دیگه نمی‌تونی فرار کنی!
- موز رو بده، پاپی!
- این تنقلات رو مامانم بهم داده... - خب، یکی برات!
- بگیر!
- یکی دیگه؟
- همه‌ش رو بده!
- التماس کن!
- فروخته شده!
- بده!
- زود باش!
- فروخته شده!
- گرونه!
- این دوتا همیشه همین کار رو می‌کنن، نه؟
- دزد و میانجی‌گر در یک زمان!
- چی؟
- کیه؟
- خیلی باحاله!
- مثل همیشه‌ای، بابا. - آ!
- هاین‌ریکی، نه؟
- من توی خونه منتظرتم، بابا. - وایسا، هاین‌ریکی!
- منم می‌خوام بیام!
- بابا هم... کوچیک‌ترین بچه خانواده میانجی‌گره!
- تازه از مدرسه پلیس برگشته!
- اون دوتا پدر و پسرن؟
- این هم کوچیک‌ترین عضو خانواده، هاین‌ریکی!
- چطوره؟ خیلی خوبه، نه؟
- سلام!
- خب، بشینید، بشینید.
- مدت‌ها بود که توی این غرفه دور هم جمع نشده بودیم. استراحت کنین.
- اما نمی‌تونم زیاد بمونم.
- فقط دو روز مرخصی دارم.
- فقط دو روز؟ خیلی کمه.
- حتی دو روز هم مامانت رو خوشحال می‌کنه.
- چون یوهان و آدولف بیشتر از دو ساله که حتی یه بار هم نیومدن. - خب، این نونیه که مامانت پخته.
- شما هم بخورید، پاپی و دوستات. - ممنون، می‌خوریم!
- چطوره؟
- خوشمزه‌ست!
- حالا می‌فهمم چرا برادرام برنمی‌گردن.
- وقتی توی شهرهای بزرگ پلیس بشی، این شهر کوچیک به نظرت مسخره میاد. - هاین‌ریکی، نکنه تو هم...
- اون مدال... نکنه همون مدال معروف بول‌فایت باشه؟ - آره، مدال بول‌فایت معروفه.
- این مدال به بهترین دانش‌آموز مدرسه پلیس داده می‌شه. - تو خیلی عالی هستی!
- چه قشنگه!
- دست نزن!
- با اون دستای کثیفت!
- ببخشید.
- این گنج منه.
- این نشونه‌ایه که حتی می‌تونم وارد اینترپل بشم. - اینترپل؟
- آره، پلیس بین‌الملل. مشکلی داره؟
- نه، مشکلی نیست.
- من فکر می‌کردم برمی‌گردی و با من توی این شهر پلیس می‌شی...
- من؟
- من که یه نخبه مدرسه پلیس هستم؟
- هر چی بیشتر نگاه می‌کنم، بیشتر تحت تأثیر قرار می‌گیرم.
- این همون چیزی‌یه که بهش می‌گن حس شهری.
- حس شهری؟ این شهر کوچیک اصلاً به من نمی‌خوره.
- برای کسی مثل بابا کافیه.
- چه آدم بدی!
- هر چقدر هم که نخبه باشه، این رفتار درست نیست.
- نشستن پشت میز، خمیازه کشیدن و وقت تلف کردن، این زندگی من نیست.
- من کسی هستم که مجرم‌های بزرگ رو دستگیر می‌کنه و سریع پیشرفت می‌کنه. - وایسا!
- اینجا هم دزدای بزرگ داریم!
- مثلاً این گرتل، یه دزد بزرگه.
- گرتل؟
- من گرتل، دزد بزرگ هستم. اینجا رو غارت می‌کنم!
- آتیش نیست!
- نون بد مزه‌ایه.
- خشک و غیر قابل خوردنه.
- ولی تو عاشق نون ذرت مامان بودی.
- آره، شاید.
- ولی حالا به کروسان‌های نرم عادت کردم.
- درباره گرتل چی می‌گی؟
- اگه خیلی ادعات می‌شه، برو گرتل رو دستگیر کن.
- باشه، همین کار رو می‌کنم. - چی؟
- گرتل!
- می‌دونستم می‌خواد اینو بدزده، واسه همین روش چسب زدم.
- این کجاش دزد بزرگه؟
- حتی یه دزد کوچیک هم نیست. - دیدی؟ گرفتمش!
- وای!
- وایسا!
- کارت تمومه!
- مسخره‌ست.
- مدالم که بیشتر نمی‌شه. - با این حال، کارش درسته!
- ولی آدم بدیه.
- آره، درسته.
- باز هم فرار کرد.
- من واقعاً یه پلیس بدرد نخورم.
- اینطور نیست.
- آره، بابی. طبیعی بود که هاین‌ریکی مسخره‌ت کنه.
- بیا اینجا بشین و آروم باش.
- حتی سنگ‌پرونیت هم خوب نیست.
- باز هم ناراحتش کردی.
- باید تشویقش کنی.
- چی رو تشویق کنم؟
- هر چیزی!
- اون فقط توی شهر می‌چرخه و هیچ کاری نمی‌کنه. - آره، درسته!
- آره، همینه.
- هیچ کاری نکردن خودش خوبه.
- این یعنی شهرمون امنه.
- توی این شهر قتل بوده؟ دزدی بوده؟
- نه، نبوده.
- وظیفه پلیس فقط دستگیری مجرم نیست.
- وظیفه‌ش اینه که شهر رو امن نگه داره.
- آره، درسته. - من یه پلیس عالی‌ام!
- خب، حالا فهمیدی؟
- آره، فهمیدم.
- زیادی تشویقش کردیم.
- خب، اشکالی نداره.
- خب، حالا فهمیدی که این شهر...
- هیچ جرمی توش اتفاق نمی‌افته. - خیلی خوبه، آره؟
- آره، خیلی خوبه.
- همینطوره.
- این شهر یکی از امن‌ترین و آرام‌ترین شهرهای دنیاست.
- می‌دونم.
- ولی فکر نمی‌کنی این امنیت به خاطر پلیس خوب این شهره؟
- یا شاید به این خاطره که دزدای این شهر خیلی ناشی هستن، بابا. - چی گفتی؟
- وقتی دزد ناشی باشه، هر کسی می‌تونه شهر رو امن نگه داره.
- البته من مطمئنم که می‌تونم هر دزدی رو دستگیر کنم.
- لعنت به این پسر!
- حالا که اینطور شد، باید چیزی ازش بدزدم.
- خب، این خوبه.
- چیزی رو لمس نکن.
- کی می‌خواد چیزی رو لمس کنه؟
- چه قیافه بامزه‌ای داری!
- این چیه؟
- نه، چیزی نوشته شده.
- یه چالش‌نامه.
- مدال تو رو می‌گیرم. - گرتل.
- چه خط بدی!
- چی؟
- چالش‌نامه از گرتل؟
- مطمئنی؟
- شاید نتونه این کار رو بکنه. - معلومه که می‌تونه.
- هر کسی می‌تونه امتحان کنه.
- ولی این مدال خیلی مهمه، نه؟
- آره، اگه گم بشه، فاجعه‌ست.
- پس، می‌دونی چی کار کن.
- من کاری ندارم.
- البته اگه بخوای کمک کنم، می‌تونم.
- لازم نیست.
- خب، پس خودت یه راه پیدا کن.
- پیدا کردم.
- آها، خیلی خوب.
- برنامه‌م اینه...
- اتاقش اونجاست.
- از اون پنجره وارد می‌شه.
- می‌دونم از اون پنجره میاد.
- آره.
- براش نردبون هم می‌ذارم.
- طبقه دوم که کار سختی نیست.
- من که تو ارتفاع عالی‌ام، گرتل بزرگ!
- وقتی اومد، سرش رو از پنجره بیرون میاره و بووم!
- وقتی بیهوش شد، دستگیرش می‌کنم و حسابی تنبیهش می‌کنم.
- اگه بیهوش نشد چی؟
- موتورسیکلت رو آماده می‌کنم و دنبالش می‌کنم.
- چه خنده‌دار!
- منم عصبانی شدم.
- ولی اگه نقشه‌های هاین‌ریکی رو به گرتل بگی، چی؟
- پاپی!
- نمی‌خوای اون پسر مغرور رو شکست بدی؟
- چرا، می‌خوام. - خب، پس؟
- یکی باید یه درس بهش بده. - اون یکی گرتله؟
- چاره‌ای نیست.
- کسی دیگه نیست. - گرتل!
- ما دونات خوشمزه داریم!
- نمی‌خوای؟
- گرتل!
- چی شده؟
- نپرس.
- از درخت افتادم.
- خودت گفتی. - این خیلی بده. باید دکتر خبر کنیم. - نه!
- لازم نیست.
- نقشه‌م برای گرفتن اون مدال خراب شد. - آره، همینطوره. - می‌دونی چی؟
- اون جعبه رو بذار و برو!
- بالاخره یه عده خوب اومدن.
- حالا می‌فهمن که نمی‌تونم تکون بخورم.
- این نقشه منه.
- این تاکتیک منه. - سرم درد می‌کنه!
- وای! ترسیدم!
- اون کی بود؟
- داشت می‌خندید، ولی یهو عصبانی شد.
- خب، نقشه شکست خورد.
- نتونستیم هاین‌ریکی رو شکست بدیم.
- آره.
- خیلی ناامید شدم.
- امروز می‌خواستم گرتل برنده بشه.
- بهش کلی ایده دادیم. - ایده؟
- داشتم فکر می‌کردم چطور می‌تونیم موفق بشیم. - اون نقشه‌ای که داشتم...
- آره، منم داشتم!
- خب، بگو پاپی!
- باشه، گوش کن!
- اینجا، درست اینجا.
- این پا رو محکم بزنیم و کار تمومه. - آها...
- خب، آماده‌ایم!
- اینو می‌ذاریم سرش و از پنجره می‌ذاریم بیرون، گرتل فکر می‌کنه خودشه!
- اون ضربه می‌خوره، ولی این مترسکه!
- فریاد می‌زنه، ولی مترسکه!
- سقوط می‌کنه، ولی مترسکه!
- و تو هم مدال رو می‌دزدی، پاپی!
- وایسا.
- اگه هاین‌ریکی از پنجره نگاه کنه چی؟
- نگران نباش!
- پشت نردبون قایم می‌شم، نمی‌بینه!
- اوه، شما دوتا خیلی خوشحالید. چی شده؟
- هیچی!
- من می‌رم!
- خب، امشب می‌بینمت!
- خداحافظ!
- امشب؟
- آره، همین رو گفت...
- همونطور که فکر می‌کردم...
- زود برو دنبالش.
- باید بهش بگی... نه، صبر کن، اول ببین چه کار می‌کنه.
- اون حتماً یه نقشه داره.
- چه بچه عجیبی.
- بابا، چرا توی اتاق من بودی؟
- خب، مدال رو همینطوری گذاشته بودی، نگران شدم.
- لازم نیست نگران باشی.
- این یه مبارزه شخصیه، پس دخالت نکن.
- مدال اینجاست.
- خب.
- بیا، احمق کوچولو.
- می‌دونی، بذار من این کار رو بکنم.
- فقط جیغ زدن که کار یه مرد نیست.
- نه، این نقشه منه.
- خب، مراقب باش.
- خیالت راحت.
- چه سرعتی داره.
- فکر کنم این طرف رفت. - اون چیه؟
- اومد. پاپی!
- گرفتمش!
- هی، طناب...
- خب، بابی.
- بیاید تو و بگید چی کار می‌کردید. - همینجا نمی‌شه؟
- نه، بیا تو، وگرنه...
- می‌خوای جلوی دستگیری گرتل رو بگیری؟
- بگرد. در همین حین، مدال رو می‌گیرم. گرفتمش!
- دوست دارم قیافه هاین‌ریکی رو وقتی می‌بازه ببینم.
- اینطوری نمی‌شه. - پاپی، چرا تو اینجایی؟ - مگه گرتل نیستی؟
- گرتل؟
- گرتل می‌گه زخمی شده و نمی‌تونه بیاد. - گرفتمش!
- ببخشید که بدون اجازه مزاحم شدم، آقای سیزده.
- معذرت می‌خوام، پاپی.
- من همه‌چیز رو گفتم. معذرت می‌خوام!
- به هر دلیلی، دزدیدن وسایل دیگران اصلاً قابل قبول نیست.
- ولی پاپی چیزی ندزدیده.
- مدال اینجاست.
- توی دستای منه.
- دیدی؟ هیچ اتفاقی نیفتاده.
- بهتره همینطوری تمومش کنیم.
- آره، همینطوره.
- ببخشید، من بعداً خودم پاپی رو تنبیه می‌کنم.
- درسته، پاپی؟ - می‌دونم. بابا!
- وای!
- این مترسک رو که دیدم، فکر کردم شاید نقشه‌ای ریخته باشن، - ولی بعدش فهمیدم توی این شهر کوچیک هیچ‌کس نمی‌تونه منو توی تله بندازه!
- گرتل چی شد؟
- فرار کرد.
- مهم نبود، واسه همین دنبالش نرفتم. - خب، بابا، مدال رو که حفظ کردم، نه؟
- ولی اگه تو بودی، چی می‌شد؟
- دوست دارم حقیقت رو بگم.
- پاپی، گفتی که تنبیه می‌شی، درسته؟
- خب، زودتر عذرخواهی کن.
- بابا!
- تو به جای گرتل مدال رو دزدیدی، نه؟
- چی؟ - دزدیدی؟
- چی؟
- دزدیدی؟
- آقای خرگوش، قرار نبود اینو بگید.
- ولی شوهرتون مدال رو پس گرفت، نه؟
- خب، عذرخواهی کن. این تنبیهته. - باشه!
- مدال مهم رو من دزدیدم!
- نه، واقعاً؟
- پنجره رو باز گذاشته بودی و حتی نردبون هم گذاشته بودی.
- خیلی بی‌احتیاطی کردی.
- اگه شوهرت نبود، مدال الان توی جعبه گنج من بود.
- بچه مدال رو برداشت، بابا مدال رو پس گرفت.
- فقط یه نخ وصل کرده بودم.
- این کار برای من خیلی بچه‌گانه بود. - من باختم!
- کاملاً باختم!
- نون ذرتی که مامان پخته بود...
- خیلی خوشمزه بود.
- واقعاً هنوزم عاشقشم.
- مراقب خودت باش، مامان.
- مواظب خودت باش، هاین‌ریکی. - بابا!
- ممنون، بابا!
- چی؟ برای چی؟
- خداحافظ!
- هی، منظورش چی بود؟
- بابا، تو بهم یاد دادی که چیزای مهم‌تری از مدال وجود داره. - هاین‌ریکی!
- خداحافظ!
- دوباره بیا پیشمون!
ارائه زیر نویس فارسی توسط سایت و کانال آپارات تی وی شو پلاس اولین سایت ارتقا محتوای قدیمی با استفاده از تکنولوژی هوش مصنوعی در ایران