لطفاً کمی بیشتر استراحت کنید...
صبح بخیر.
پدر، تو دامن پوشیدی؟
بله، او یک دختر است. سلام!
سلام!
صبح بخیر. صبح بخیر مامان!
صبح بخیر مامان!
هر سه با هم بودید؟
بله.
امروز کارم کمی دیر شد، اما یک نام پیشنهادی آوردم.
من آن را می‌فرستم.
این نام پیشنهادی برای دختر است.
این یک نام خاص است. آیا نام پیشنهادی را می‌شناسی؟
اول امضا می‌گیری و بعد برمی‌گردی؟
نه، دختر.
من نام پیشنهادی را می‌فرستم.
من آن را می‌فرستم.
گوش کن.
او گوش نمی‌دهد.
زود به خانه برو.
نه نه، اول کمی استراحت کن. پاپی!
پاپی!
کمک!
چه اتفاقی افتاده؟
توالت خوب است؟
چرا در وسط راه حواس‌پرتی داری؟
ببخشید. چه کار باید بکنم؟
خدای من. چرا نگران هستی؟
این نام خیلی مهم است؟
اما این نام تو است.
چه؟
تو مرا می‌شناسی؟
تو مدارک مهم را خراب کردی.
ببخشید.
او تصمیم خیلی سختی گرفت.
من خیلی تلاش کردم تا امضای او را بگیرم.
فکر نمی‌کنم دوباره بتواند امضا کند.
من چیزی به او نگفتم. درست است.
این تقصیر پدر تو است.
او خیلی بی‌دقت است.
اما... اما تو درست می‌گویی. واقعاً؟
تو مسئولیت این کار را می‌پذیری؟
پس فهمیدی که من چه احساسی دارم؟
می‌دانی؟
هزینه‌های تو برای من کافی نیست؟
هزینه؟
این کار بزرگی است.
بیا زود به خانه برویم.
اما... برویم.
زود به خانه برویم.
بیا زود به خانه برویم.
اگر تو هزینه پدرم را می‌دهی، این تقصیر من است.
این تقصیر من است. حالا چه کار باید بکنم؟
من مسئولیت این کار را به عهده گرفتم.
اگر تو مسئولیت من را نمی‌پذیری، حالا چه کار باید بکنم؟
خدایا، پدرم را نجات بده.
کوه کاراکول یکی از بلندترین کوه‌های این منطقه است.
من به آنجا می‌روم. کجا می‌روی؟
کوه کاراکول. کوه کاراکول؟
کوه کاراکول بلندترین کوه اینجا است.
من می‌خواهم به بالای کوه بروم.
از آنجا دعا می‌کنم.
بیا دعا کنیم، خدایا پدرم را نجات بده.
اجازه نده او را کنترل کند.
اجازه نده او مرا کنترل کند.
اجازه نده او را کنترل کند. اجازه نده او مرا کنترل کند.
من با تو می‌آیم.
گل‌های کوچک گیلاس.
زود بیا.
زود برو. برای پدرم دعا می‌کنی؟
البته. برو آنجا و برای پدرم هم دعا کن.
البته.
زود سوار شو و برو.
او می‌خواهد برای پدرم دعا کند.
من هم می‌آیم.
برو و برای پدرم دعا کن. این جا گاهی غذاهای خوشمزه‌ای دارد.
پس نمی‌دانی چه چیزی می‌خوری. کجا می‌روی؟
برو آنجا و برای پدرم دعا کن.
برو آنجا و برای پدرم دعا کن؟
صبر کن. من هم می‌آیم!
فکر نمی‌کنم سن زیادی داشته باشد. در واقع تقصیر من بود. خدای من.
..
بله، تقصیر من بود.
کار من بود. من باید بسته را آرام می‌فرستادم.
من باید مسئولیت خودم را می‌پذیرفتم.
در واقع من نگرانی‌های زیادی دارم.
وقتی به آنچه اتفاق افتاده فکر می‌کنم، خیلی نگران می‌شوم. مامان!
می‌دانی نگرانی‌ها کجا رفته‌اند؟
آه؟
تو خیلی وقت گذاشتی، اما هنوز پیدایشان نکردی.
باید از اینجا به بعد برویم؟
بله.
بله، آنها هم کار درست را انجام نمی‌دهند.
بچه‌ها، ممکن است شب شود. خدای من!
بچه‌ها برنمی‌گردند؟
آنها می‌ترسند حشرات بخورند.
اما آنها هنوز در مورد آن نمی‌دانند.
باید با این حشرات کمی غذا درست کنی.
من نمی‌دانم کجا رفته‌اند.
مطمئنم آنها در جنگل هواپیما دارند.
امید من این است. بچه‌ها!
گوش کن!
بچه‌ها!
گوش کن!
نگران نباش.
ممکن است زود پیدایشان کنیم.
بله، این راه خوبی است. آنها کجا رفتند؟
بچه‌های آنها در جنگل هواپیما دارند.
شاید قبلاً رفته‌اند. پلیس!
شاید تو آنها را پیدا کرده‌ای.
آنها آنجا نبودند.
از تلاش تو متشکرم.
خب، دوباره با خانواده‌ات تماس بگیر!
چه اتفاقی افتاده؟
چرا اینجا جمع شدید؟
شاید تو بچه‌ها را ندیده‌ای.
من دیدم که آنها در جنگل اردو زدند.
آنها می‌خواستند از کوه پپرنوت بالا بروند. آنها اینجا هستند. از کوه پپرنوت بالا بروند.
..
- من مرده‌ام.
- بهتره زود بری. - حالا چه کار می‌کنی؟
- امروز به ارواح گفتم. - چه گفتی؟
- کوه هلیکوپتر خیلی بلنده.
- ما آن را انجام دادیم. - نه، ما نبودیم. - کوه هلیکوپتر خطرناکه!
- زود برو و دنبالشان کن.
- چه کار بدی می‌کنی؟
مراقب باش.
اول باید چیزی پیدا کنی، باید فرار کنی. زنگ نزن!
زنگ نزن!
وای، چیزی روی من افتاد.
اینجا چه کار می‌کنی؟
او جوان است و نمی‌تواند صحبت کند.
کمک. او را پایین بگذار.
به نظر می‌رسد با تو است.
نگران نباش.
حالا،
من موهایش را بالا می‌کشم.
بهتر شد.
موهای بینی من خیلی تمیز است.
می‌فهمی چقدر خوبم؟
درست می‌گویم؟
کیوتان، چرا این بالا آمدی؟
قبل از اینکه حوله را رها کنی، خودم بالا می‌روم.
تو نمی‌توانی الان ادامه بدهی.
وضعیت تو بد است.
اما من می‌روم.
تا هرجا که بتوانم بالا می‌روم. من اینجا دعا می‌کنم.
تو باید برای دعا بالا بروی. من نمی‌توانم آنجا موفق شوم.
من باید اینجا دعا کنم.
می‌خواهی پاهایم را بالا ببری؟
آ
ن هنوز مرا نمی‌شناسی.
من همه‌چیز او را دوست دارم. لایکی!
نگران نباش.
ممکن است پشیمان شوم.
اما وقتی اینجا آمدی، باید برایم دعا کنی.
من شیرینی خیلی خوشمزه‌ای دارم. خوبه؟
امروز کمی عجیب است.
او می‌خواهد به ما کمک کند.
ما باید زود پاهایش را بالا ببریم. او چه کار می‌کند؟
متوقفش کن.
او یک بار خیلی مهربان شد. من اینطورم.
این را بخور.
متشکرم.
این جا محل گوشمولبری است.
باید از اینجا بالا برویم.
دختر، زود باش، سالم باش. گوشمولبری!
جوجه کوچک!
جوجه کوچک...
به کسی نگو. من موهایت را تراشیدم. فهمیدی؟
من موهایت را تراشیدم.
می‌فهمی چه اتفاقی افتاده؟
بله، می‌فهمم.
من پاهایت را پایین می‌گذارم. این سنگ برای چیست؟
من پاهایت را اینجا می‌گذارم.
من پاهایت را اینجا می‌گذارم. گوشمولبری!
گوشمولبری!
من نمی‌توانم این کار را انجام دهم.
خدایا، من تو را می‌خواهم.
خدایا، پدرم را نجات بده.
موهایت را نتراش.
من تو را می‌خواهم.
تقصیر من بود.
مرا نجات نده.
من مسئولیت پدرت را به عهده گرفتم.
خدایا، من تو را می‌خواهم.
پدر گوشمولبری را بیرون نکن. خدایا، من تو را می‌خواهم.
شیرینی گوشمولبری را بخور.
خدایا، من تو را می‌خواهم.
من کیک تو را می‌خورم.
من تو را می‌خواهم.
عجیب است.
این
خیلی بزرگ است.
ببین، اینجا یک شهر کوچک است.
من نگران پدر و مادرت هستم. گوشمولبری!
پدر!
گوشمولبری!
پدر!
ما برای تو آمده‌ایم.
تو از آنجا دور نمی‌شوی.
آنها می‌دانند ما از کجا آمده‌ایم. پدر!
مامان!
دخترم!
من خوشحالم که تو را سالم پیدا کردم.
اما تو باید این کار را بکنی.
تو مرا نگران کردی.
ببخشید، پدر.
من به آنها خیلی کمک کردم.
ببخشید، پدر. پدر!
پدر!
تو از من چه می‌خواهی؟
تو باید آنها را بکشی!
من باید آنها را بکشم!
بیا داخل. بیا داخل.
دختر، من در مورد دیروز آمدم.
ببخشید.
تقصیر من بود، سرعتم را کم نکردم.
من نباید او را می‌کشتم.
اما دخترم اجازه داد نام مهم تو خراب شود.
اما حالا او به من پیام می‌فرستد.
او درخواست خانواده جدید من را می‌دهد.
چه؟
این واقعاً عجیب است.
او عجیب است، افکارش تغییر کرده است. او قبلاً هیچ کاری نکرده بود.
این واقعاً عجیب است. خدای من!
پدر، نمی‌دانم آیا نیازم را برآورده می‌کنی یا نه.
البته که می‌کنی.
من خیلی خوشحالم که تو به فکر من بودی.
مادرت منتظر شیرینی جدید صفر من است. شیرینی صفر؟
شیرینی صفر، موسیقی سریعی است که او خیلی دوست دارد.
برای تشکر از کمک او، ما باید شیرینی را به خانه‌اش ببریم. خوبه؟
او خوشحالی ما را دریافت کرد.