لطفاً کمی بیشتر استراحت کنید...
..
... لطفاً کمی استراحت کنید. لطفاً کمی بیشتر استراحت کنید.
این یک پرنده آبی سیلویان است.
آهان، همان‌طور که فکر می‌کردم.
شهر میپل‌تاون گنجینه‌ای از پرندگان وحشی است.
سلام.
خب، بگذارید ببینیم.
بیایید آخرین نگاه را به سمت جنگل بیندازیم.
آهان، خوبه.
آخ، آخ، آخ، مامان.
تو همیشه از دست من عصبانی‌ای.
امروز خانم میلرو هم به تو گوش‌مالی خواهد داد.
آه، نه.
اینقدر ناله نکن.
آخ، آخ، درد داره.
آهان، اینجاست.
اگر با دقت بیشتری جستجو کنیم، می‌توانیم دارکوب‌های سفید‌پشت را هم پیدا کنیم.
متأسفم که امروز باید برگردم.
عالیه.
چقدر زیباست.
این ممکن است حتی از دارکوب‌های سفید‌پشت هم مهم‌تر باشد. دارکوب سفید‌پشت؟
ها؟
آه، دارکوب سفید‌پشت پرنده‌ای است که... آه، بهتره بپرسم، تو از این منطقه‌ای؟
بله. پس آیا آن خانم را می‌شناسی؟
می‌تونم نگاه کنم؟
البته که می‌شناسمش.
واقعاً؟
بله.
پس، می‌شه لطفاً این نامه را به او برسونی؟
اوه، چرا که نه.
چون خانه ما اداره پسته. آره، خوش‌شانس بودم!
اسمت چیه؟
من پپی هستم.
ها؟
آه، من آندره هستم.
خوشوقتم.
اسم اون خانم چیه؟
آه، درسته.
اسمش ناتاشاست.
ناتاشا.
اسم قشنگیه.
پپی.
سلام.
هی، تو مدرسه چیکار می‌کردی؟
دیدی؟
مامانم منو کشوند اونجا.
خانم میلرو بهم یه سرزنش حسابی کرد. پس تو تمیزکاری می‌کردی؟
بدشانس بودم.
چون آبنبات‌هایی که خوردم مال خونه آقای کوندرلیکس بود. نکنه می‌خوای فرار کنی!
من به خانم میلرو قول دادم که به مامانم کمک کنم!
چه قدرتمنده.
واقعاً. اون حتی از مردها هم قوی‌تره.
آه، درسته.
باید نامه رو برسونم.
ها؟
به مامانم؟
آخ، آخ، آخ، آخ!
گفتم دیگه!
آخ، آخ، آخ!
آه، اوه، این انگشتمه!
آخ!
آه!
چیه؟
کی می‌دونه؟
نه!
به چی نگاه می‌کنی؟
زود باش برو بازی کن. چیه؟
اون نامه!
بی‌خیال، بی‌خیال!
درسته!
یه هویج توشه، پس نگهش دار!
واقعاً چه خبره؟
خب، هر چی باشه.
قبل از اینکه نظرم عوض شه، بریم.
حتماً نامه خیلی خوبی بوده. آره. چی می‌تونه باشه؟
گفتن اسمش خیلی قشنگه.
ها؟
و اینکه حتی از دارکوب سفید‌پشت هم مهم‌تره.
چیه، مگه چی شده؟
آقای آندره اینو گفت.
ها؟
آه، آقای آندره.
گفتن که پرنده‌شناسه. نمی‌شه...
..
نمی‌شه که نامه عاشقانه باشه، نه؟
چی؟
نامه عاشقانه.
آه!
نمی‌شه!
درسته.
این جور نامه‌ها معمولاً برای آدم‌های جوان‌تر و خوش‌تیپ‌تر میاد.
مامان بابیت هم خیلی قشنگه. بی‌خیال شو.
از همون لحظه‌ای که دیدمت، زیبایی‌ات تو چشم‌هام موند.
واقعاً، منم هنوز خیلی چیزا دارم.
خیلی دلم می‌خواد ببینمت، تو تپه‌ای که دریاچه رو می‌بینه منتظرم.
علامتش یه دسته گل هست. آندره. دسته گل...
... این حس رو سال‌ها نداشتم.
اما متأسفم، منتظر موندن فایده‌ای نداره.
من از فرشته‌ها شکایتی ندارم. فقط اون آدم یه کم...
..
درسته!
شاید منم یه کم خوش‌تیپ‌تر بشم.
میاد... نمیاد... میاد... نمیاد... میاد... نمیاد...
امروز هم خانم میلرو اومد گل بچینه.
چه خوب.
میاد!
کاری از دستم برمی‌آد؟
آه... خوب...
عجیبه... اما...
دیگه تمومه!
ناامید شدم!
مسخره‌م کردن!
خداحافظ!
چرا؟
این طوری نیست؟
به فکرم رسید که این گل‌ها رو به نون تبدیل کنم. زن‌ها عاشق گل‌ن!
امروز یه کم با کلاس رفتار می‌کنم. تو...
..
من یه کم با روزای قبل فرق دارم؟
شاید یه کم چاق‌تر شدم. ها؟
هی... هی، من خوش‌تیپم؟
آره؟
خودم این‌طور فکر نمی‌کنم. بالاخره چی؟
آه...
چرند بود. از فرصت استفاده می‌کنم و یه خرید کوچیک می‌کنم.
آه، این مامانه، درسته؟
آره.
درسته، خیلی خوش‌تیپ شده.
نه، این‌طور نیست.
زیبا نیست.
هاه؟
نه، واقعاً هیچ‌چیز مهمی نیست.
آیا من متفاوت به نظر می‌رسم؟ چی شده؟
آیا چیزی روی صورت مامانم هست؟
مژه‌های مصنوعی.
اوه، نه.
خانم، شما واقعاً زیبا هستید. هی، اتفاقی افتاده؟
آیا در نامه آندره چیز خوبی نوشته شده بود؟
اون نامه؟
این یک راز است.
بالاخره پیدایش کردم، زنی که نان در دستش بود.
هی، مامان، چی شده؟
خوبه، خوبه.
ممنون.
با یک دسته گل به عنوان علامت.
ممنون.
خانم، این دسته گل رو بگیرید.
در عوض، اون نان رو...
تو بودی؟
اگر می‌خوای نامه عاشقانه بنویسی،
طرف مقابل رو مسخره نکن. اما...
اما...
آه، اینطوریه...
پس یعنی اون موقع آندره خانم، خانم میلری رو دیده بود.
به نظر می‌رسه همینطوره.
من مادر بابی رو دیدم و همه‌چیز قاطی شد.
اما مامان فکر کرد که داره ازش انتقام می‌گیره. درسته. بابی، درسته؟
به مادرت هم زحمت دادیم.
حتماً ازش معذرت بخواه.
من واقعاً متأسفم.
که این‌جوری شد.
تقصیر پتی نیست.
من بی‌دقتی کردم.
به هر حال، الان دیگه تموم شده.
بررسی‌هام تموم شده و باید با قطار آخر برم.
باید تا فردا برای کنفرانس برگردم. بازم می‌آیی؟
می‌خوای دوباره دارکوب‌ها رو ببینی؟
من دیگه جرأت ندارم دوباره بیام اینجا.
خداحافظ.
آیا این درسته؟ هی، بابی، تو چی فکر می‌کنی؟
به نظرم خوبه.
اون داره می‌ره، معلم هم چیزی نمی‌دونه، بهتره فراموشش کنیم. مادر بابی چطور؟
اون خیلی خوشحال بود.
زیباتر شده.
دیگه خوشحال نیست.
فکر می‌کنه داره ازش انتقام می‌گیره.
به هر حال که فکر کنم، تقصیر منه.
اگر اون نامه درست رسیده بود، بهتر می‌شد.
شاید خانم میلری واقعاً آندره رو دوست داشت... ولش کن.
اما این دو تا واقعاً به هم می‌آمدند.
باید از آندره بخوام دوباره نامه بنویسه.
قطار آخر ساعت ۵ است.
هنوز وقت داریم با خانم میلری ملاقات کنیم.
هی، گفتم ولش کن.
اگر فکر می‌کنی اینطوری تموم می‌شه، سخت در اشتباهی.
جلوی مردم حرف زدی.
اگر یه سیلی بخوری، من سه تا می‌زنم. این سبک منه.
ناراحت شد.
هی، تو واقعاً داری ازش انتقام می‌گیری.
با یه نامه دزدی برام نامه عاشقانه نوشتی.
به یه زن سخت‌گیر مثل من. نامه عاشقانه؟
دوباره شروع کردی.
اینم اضافه کن به پنج برابر، یعنی در کل چند تا میشه؟
هی، وقتی به زنت نامه عاشقانه می‌رسه، هیچ واکنشی نشون نمی‌دی؟
درسته.
بریم به جنگل.
هی، تو.
واقعاً بی‌عرضه‌ای.
با این وضع، اونی که نامه عاشقانه فرستاده بیشتر از تو حال می‌کنه. نامه عاشقانه؟
چی شده؟
اگر بازم نامه بیاد، واقعاً می‌رم. مشکلی نداری؟
پس نامه عاشقانه بوده.
نامه عاشقانه نوشتی و با خجالت اومدی، حالا ۱۰۰ تا سیلی می‌خوری.
آه، چه حس خوبیه.
هی، بابی؟
مامان، واقعاً از اون نامه خوشحال شدی.
البته، اگر کسی بهم بگه زیبا هستم، منم خوشحال می‌شم.
اما مامان، تو می‌خوای این حرف رو از بابا بشنوی.
آهان.
اما بابا اصلاً واکنشی نشون نمی‌ده، چه مامان زیبا بشه چه نامه عاشقانه بگیره.
دیگه من براش مهم نیستم. آرسال!
هی، پتی. اوه، لعنتی!
خب، ببین، این بار گرتل‌سان عاشق تو شده... چی؟
عاشق شده و... چی؟
نوشتن نامه‌هایی که بلد نیستی واقعاً آزاردهنده‌ست.
اینطوری خوبه؟
خب، اگر احساسات من رو بپذیری، منتظرت تو ایستگاه خواهم بود، آندره. خب، فکر می‌کنم بی‌فایده‌ست.
..
اشکالی نداره، به من اعتماد کن.
به علاوه، من واقعاً باید این کار رو دوباره انجام بدم. خب...
..
با خوندن این نامه، خانم میلری، یا هر زن دیگه‌ای، حتماً میاد. چی؟
پس این همون نامه‌ایه که من می‌خواستم!
وای!
خیلی خوش‌شانسم!
دختر!
اون نامه رو به من بده!
بگیر!
اوه!
بگیر!
خیلی خوب!
گرفتمش!
اون نامه رو به من بده!
بگیر!
دختر!
بگیر!
هی، بگیر!
هی، مردم!
نه!
پسش بده!
این نامه خیلی مهمه!
مال خانم میلریه!
نه!
لطفاً پسش بده!
نه!
اوه، الان ساعت ۴:۳۰ است.
من همین‌جوری بی‌خیال بودم، وای نه.
اوه، ممکنه به قطار نرسم!
اوه، اوناست!
اوه!
خودم آوردمش!
نامه‌ای که نمی‌تونی از دیدنش خودداری کنی!
خب، ممنون!
هی، تو!
هرکی به زن من دست درازی کنه، اینجوری می‌شه!
غلتیدم!
تو میخواستی بری به جنگل... در واقع نگران مامان بودم و مراقبش بودم. تو.
..
خوبه!
خوشحالم!
باز هم نمیای...
حتماً دوباره بیا!
دوباره میام!
حتماً به زودی!
آره!
حتماً قول میدم!
ممنون پاپی!
پاپی!