لطفاً کمی بیشتر استراحت کنید...
【روزنامه کودکان پاپی】
پاپی، عجله نکن، نامه فرار نمی‌کند.
پاپی واقعاً بی‌قرار است. راستی...
..
راستی، از وقتی به اینجا آمده‌ایم، حتی یک بار هم ندیده‌ایمت.
خب، می‌خوانم.
خب، زندگی در شهر جدید، میپل‌تاون چطوره؟
پاتی شیطون هم خوبه؟
راستی، پدربزرگ چطوره؟
راستی، شهردار اونجا یه کاری رو بهم محول کرده.
بعد از جلسه، روز یکشنبه با مادربزرگ می‌آییم.
تا ظهر می‌رسیم. پدربزرگ و مادربزرگ دارن میان!
شهردار ازم خواسته.
بابا، بد شد.
یکشنبه یعنی امروز.
قطار ظهر می‌رسه. من می‌رم استقبال!
منم!
آن، کمک کن اتاق پدربزرگ و مادربزرگ رو آماده کنیم.
باشه.
به نظر می‌رسه یه جنجالی در راهه.
هیچکی پیاده نمی‌شه.
عجیبه. شاید قطار بعدی باشه؟
امروز فقط همین قطار هست. پدربزرگ!
مادربزرگ!
صبر کن!
چیکار کنیم؟
نمی‌دونم پدربزرگ و مادربزرگ چی شدن.
حتماً خواب موندن و قطار رو از دست دادن. مومو. آنلی!
میک!
پدربزرگ!
اوه!
چقدر بزرگ شدین از آخرین باری که دیدمتون.
پدربزرگ، با قطار نیومدین؟
نشنیدم که با ماشین می‌این. خیلی باحال!
به خاطر این رانندگی، ده سال از عمرم کم شد.
چی می‌گی؟
اون کی بود که کنارم نشسته بود و خرخر می‌کرد؟
حرفا رو بعد می‌زنیم. بریم خونه!
باشه!
حرکت کنیم!
خوب نگه دار!
خیلی باحال!
همینه!
نه، فکر نکنم.
پدربزرگ واقعاً کارش رو بلده.
با این سن و سال هنوزم به جوان‌ها می‌رسه. تا کی می‌خوای اینجا بمونی؟
شاید یه مدت مهمونتون بشم. خوشحالم!
کارت چیه؟
چی؟
نشنیدی؟
قراره تو این شهر یه روزنامه به نام میپل‌تاون راه بندازم. روزنامه میپل‌تاون؟
آره، من با شهردار اینجا آشنا شدم.
و از من که قبلاً روزنامه‌نگار بودم، خواست این کار رو انجام بدم.
وای!
خیلی باحاله!
اومم، با این دست‌هایی که توی روزنامه‌نگاری خبری کار کردن، دوباره به کار می‌افتم.
خب، بیا از همین الان شروع کنیم. منم می‌ام!
ها؟
شاید بهتره اول استراحت کنی... من الان حسابی انرژی دارم!
بیا پاتی!
نمیدونم چی بگم... یه جورایی... یه ماشین قراضه‌ست. ولی به هر حال حرکت می‌کنه.
وای!
بگیر!
بسه!
ها؟
می‌خوای ماشین منو خراب کنی؟
نه، اصلاً...
آقای پروانه... تو کی هستی؟
داشتم می‌اومدم.
سلام، خیلی وقت بود ندیده بودمت.
این بار... کلی زحمت کشیدم... راستی، درباره محتوای روزنامه... همه چیز رو به شما می‌سپرم.
فقط، توی شماره اول روزنامه، این پیام من رو چاپ کن... وای!
خب، بریم برای گزارش.
آه، این رو که یه ماه وقت گذاشتم بنویسم... هی، کنار برو!
دنده این ماشین مشکل داره.
نمیدونی به کدوم جهت حرکت می‌کنه.
گرفتمت.
آه، اون، اون... این عکس رو توی روزنامه میپل‌تاون چاپ کن... هی، صبر کن!
روزنامه؟
عکس من توی روزنامه میپل‌تاون؟
اگر این روزنامه رو به مامانم نشون بدم، خیلی خوشحال می‌شه. تصمیم گرفتم!
منم می‌خوام توی روزنامه بیام و معروف بشم!
برای تهیه گزارش اول باید بری پیش پلیس. چرا؟
هر اتفاقی که تو شهر می‌افته، اول به پلیس گزارش می‌شه.
پدربزرگ هم همیشه این کار رو می‌کرد.
خب، امروز چه اتفاقی افتاده؟
هی!
می‌خوام بدونم امروز چه اتفاقی افتاده.
تو کی هستی؟
پدربزرگم اومده برای تهیه گزارش.
قراره تو این شهر یه روزنامه راه بندازه.
ها؟
یعنی الان داره گزارش تهیه می‌کنه؟
بپرس، بپرس، هر چی می‌خوای.
برای همینه که دارم می‌پرسم امروز چه اتفاقی افتاده. خوبه. اِ...
..
اتفاق بزرگی افتاده؟
هیچی نشده.
این حرفا چیه؟
دزدی قطار یا آدم‌ربایی چی؟ چقدر ترسناکه!
اگه همچین اتفاقی بیفته، من از کارم استعفا می‌دم!
پنهان نکن!
چشم‌های من که روزنامه‌نگار بوده رو نمی‌تونی گول بزنی!
من که گفتم هیچی نشده!
نه، هست.
هیچی نشده.
واقعاً هیچی نشده!
نه، هست.
هست.
هیچی، هیچی نشده!
پدربزرگ، بریم خونه؟
واقعاً هیچ اتفاقی نیفتاده.
حوصلم سر رفته. نگه‌داری از بچه‌ها... هی!
داداش!
خفه شو!
دارم باهات بازی می‌کنم، پس آروم باش!
داره باهات بازی می‌کنه.
این بازی با طنابه؟
ما هم بازی می‌کنیم.
جین... هی!
وایسا!
شماها چه جور آدم‌هایی هستین؟
دیگه بس کن!
بگیر!
وایسا!
بگیر!
بگیرش!
فرار نکن!
بیا اینجا!
کمک!
حادثه رخ داده!
رها کن!
عکس می‌گیری؟ باشه، ژست بگیر. بابی!
بابی؟
دوستم بابی و بچه‌ها.
عکاس دوست پاتی؟
نه، پدربزرگمه.
روزنامه‌نگاره.
آها، روزنامه‌نویسه. هی، زود باش عکس بگیر!
زود باش!
بابا، وایسا وایسا!
اگه با ماشین می‌رفتیم سریع‌تر بود، چرا پیاده می‌ریم؟
از قدیم می‌گن.
گزارش‌ها رو باید با پا نوشت.
با پا؟
پدربزرگ با پاش می‌نویسه؟
نه نه، یعنی باید زیاد راه بری و چیزهای مختلف ببینی و گزارش بنویسی. خسته‌کننده به نظر می‌رسه. واسه!
واسه!
و کجا رفت؟
آه، پدربزرگ!
پدربزرگ، حالت خوبه؟
چیزی نیست، همین‌جوری.
زود باش، زود باش!
هی، چی شده؟
اتفاقی افتاده؟
هیچی نشده، فقط دارم ورزش می‌کنم.
امروز باید ۵۰ دور دیگه بزنم. راستی...
..
چقدر این شهر آرومه. پدربزرگ!
حالت خوبه؟
پدربزرگ!
ماهیگیری، ماهیگیری. من بهترین مرد این شهرم!
این چه صدای بدیه؟
خیلی بد شده.
همش کار بد می‌کنه.
با اون صورتش نمی‌تونه کار بزرگی بکنه.
خیلی بد شد.
درباره من حرف زدی.
خب، حالا که اینجوریه، من به غرورم قسم می‌خورم که کار بد بکنم و حتماً توی روزنامه بیام!
چی شده؟
اتفاق افتاده.
آه!
چیکار می‌کنی؟
من طرفدار دارم!
بگیر!
اون طرفدار رو!
دوباره داره کار بد می‌کنه.
من بزرگ‌ترین دزد دنیام، آقای بد!
زود باش عکس بگیر!
عکس بگیر!
هوم!
در مقایسه با دزد معروف رون‌رون‌پان‌پان که من دستگیرش کردم، تو یه بچه‌ای!
بچه؟
من بچه‌ام؟
همین‌جوری گفتم!
کاراته!
جرأت کردی به من توهین کنی!
آه
آه!
حالت خوبه؟
من، من هستم!
راستی، من قراره تو میپل‌تاون یه روزنامه راه بندازم.
می‌خوام ازت یه داستان دنباله‌دار بگیرم.
پدربزرگ، چیکار می‌کنی؟
داره با یه نویسنده معروف صحبت می‌کنه. خیلی باحاله!
چی؟
نه؟
باشه!
دیگه تمومش کن!
واقعاً، اون آدم... چی شده؟
گفت تا یه سال دیگه نمی‌تونه بنویسه!
عجیب نیست، خیلی مشغله.
من به هر حال روزنامه رو راه می‌ندازم!
اومم، من دوباره می‌رم گزارش جمع‌آوری کنم.
یه چایی بخور بعد... وقت ندارم!
مشکلی نیست، هنوز وقت هست. نه، میک؟
آره!
داستان؟
داستان رو به من بسپار!
همین‌جا هم یه نمایشنامه برای بچه‌ها نوشتم!
آه، پرنسس!
من عاشقتم!
آه، پرنسس!
این که یه روزنامه مستقل تو میپل‌تاون راه بیفته، خیلی مهمه... یعنی، این پیام من رو توی اولین شماره چاپ کن...
بهتره بگی اخیراً تو این شهر چه اتفاقی افتاده؟
اتفاق؟
آه، از وقتی من پروانه شدم...
آه، یه چیزی بود!
چی؟
آقای کومانو و همسرش سه‌قلو دارن.
کی؟
پنج سال پیش. ک، ک، ک، ک.
..
اون ماهی که آقای پروانه گرفت خیلی مهم بود!
آه، اون ماهی بزرگ که بهش می‌گفتن سلطان دریاچه!
اگه من کمک نمی‌کردم، آقای پروانه تو دریاچه غرق می‌شد!
چه سختی‌هایی کشیدیم!
راستی، اون ماهی چی شد؟
نه، فرار کرد. نخ رو پاره کرد.
..
پاره شد!
من یه صدف... آه، عکس من چی؟
من همیشه می‌تونم داستان بنویسم!
واقعاً نمی‌دونم چیکار کنم!
آه، دیگه هیچی نمی‌فهمم!
من، من، من، من، من، من، من... وای!
دوباره اومد!
اعصاب...
عکس بگیر...
پدربزرگ، چی شده؟
اتفاقی افتاده؟
پاتی، کمک کن.
منو به یه جای خلوت ببر.
پدربزرگ، گزارش‌ها تموم شد؟
نه، دیگه روزنامه رو راه نمی‌ندازم. ها؟
روزنامه رو نمی‌ذارم. چرا؟
چرا ولش کردی؟
ببین.
این شهر خیلی آرومه و همه راحت زندگی می‌کنن.
چیزی نیست که بخواد توی روزنامه بیاد.
روزنامه‌ای که من فکر می‌کردم لازم نیست. خب، پدربزرگ...
..
نه، خیلی خوش گذشت که دوباره گزارش جمع‌آوری کردم.
حالا که برگردم خونه، تا مدتی کسی اذیتم نمی‌کنه. پدربزرگ...
..
پس پدربزرگ داره می‌ره.
چقدر بد.
نباید بذاریم پدربزرگ بره.
من یه فکر خوب دارم.
می‌خوام پدربزرگ رو نگه دارم. چی؟
دوباره یه فکر عجیب و غریب به سرت زده.
هی، گوش کن.
هی. ها؟
روزنامه کودکان میپل‌تاون؟
بلند حرف نزن.
راستی، چطور روزنامه درست کردن باعث می‌شه پدربزرگ نره؟
اگه روزنامه رو ببینه، پدربزرگ دیگه نمی‌تونه بره.
نگرانش می‌شه و می‌مونه.
آره.
ولی ما می‌تونیم روزنامه کودکان رو درست کنیم؟
حتماً، اگه همه کمک کنیم.
من از بابی هم کمک می‌گیرم. چی بنویسیم؟
هر چیزی درباره میپل‌تاون.
گل‌ها، پرنده‌های جنگل.
به نظر می‌رسه می‌تونیم.
بیا انجامش بدیم.
روزنامه کودکان.
به نظر جالبه. بابی تو جنگل رو خوب می‌شناسی؟
کلی درباره حشره‌ها و پرنده‌ها بنویس.
باشه، بهت جاهایی که توت فرنگی زیاد داره رو نشون می‌دم.
منم جاهای مخفی قارچ و لونه پرنده‌ها رو می‌شناسم.
بیاین بریم گزارش جمع‌آوری کنیم.
♪♪♪
بچه‌ها کجان؟
صداشون نمی‌اد.
حتماً مشغول بازی‌اند.
آره.
اومم، شاید.
هی، بهترین جای دریاچه برای ماهیگیری کجاست؟
کنار آبشار.
آره، اونجا ماهی‌های بزرگ هستن.
آه، امروز روز غذادهی به ماهی‌هاست.
اینم توی روزنامه بنویسیم. چی؟
نمی‌خواد اونو توی روزنامه بذاریم... نه، بذار.
همه‌ی محبوب‌ها، الان می‌رم. چرا منو توی روزنامه نمی‌ذارین؟
آه، پول افتاده.
پول؟
کجا؟
آه، نیست.
توی آب.
آهان. آهان. راستش چیه؟
فکر کردم پوله، ولی سنگ بود. دروغگو!
دروغ گفتن شروع دزدی‌ست!
دست
بکش.
من بهش می‌گم چی بنویسه.
من بلد نیستم بنویسم.
جیرتا، کمکم کن.
من خودم مشکل دارم.
منم کلی زحمت کشیدم. اِ... نقشه دریاچه...
..
بد نوشتی.
خفه شو دیگه. چیکار می‌کنین؟
خیلی خوش‌حال به نظر می‌رسین. می‌تونم بیام تو؟
نه!
نمی‌تونی بیای!
هی.
نه، چیزی نیست.
خب، دیگه وقتشه برگردیم. همین الان؟
چهره‌های شاد همه رو دیدم، دیگه کافیه. آره. پدربزرگ!
پدربزرگ، نگاه کن!
این چیه؟
روزنامه کودکان میپل‌تاون. روزنامه کودکان؟
این بار پدربزرگ سردبیر میشه. چرا من؟
پدربزرگ.
پاتی و بقیه می‌خوان پدربزرگ و مادربزرگ بیشتر پیششون بمونن. آره!
اگه این روزنامه رو ببینه، پدربزرگ حتماً می‌مونه!
این بود دلیلش!
ولی خیلی عالیه!
واقعاً عالیه!
ها؟
من تو این سن تازه فهمیدم.
حتی اگه اتفاقی نیفته، بازم می‌شه یه روزنامه عالی درست کرد.
پس پدربزرگ، با ما می‌مونی و روزنامه درست می‌کنیم؟
همیشه با هم!
نه، من باید برم سفر.
ها؟
پاتی و بقیه به من یاد دادن.
چیزهای مهمی که تو هیاهوی اتفاقات فراموش کرده بودم.
آره، گل‌ها و گیاهان کنار جاده هم رنگ‌ها و بوی‌های قشنگ دارن.
آره، من هنوز کلی کار دارم. خداحافظ!
پدربزرگ، خداحافظ!
نمی‌دونم چرا روزنامه درست کردیم.
نه، پدربزرگ با دیدن روزنامه شما انرژی گرفت.
برای همین تصمیم گرفت به دنیا سفر کنه.
واقعاً؟
پس تلاش ما بی‌فایده نبوده؟
آره. خیلی خوب شد!
پدربزرگ، سلامت باشی!
به امید دیدار!