لطفاً کمی بیشتر استراحت کنید...
عروسک‌های آسوکا، بچه‌ها و خارهای بی‌پایان، اعتراف نکردن، نمی‌دانم.
...نمی‌دانم، دروغ می‌گویی!
معلوم است که تو هستی!
من نیستم، پس چه کسی آبنبات را برداشته؟ تو چه کار می‌کنی؟
تو این را نمی‌دانی؟
واقعاً من نبودم.
من تو را پیدا کردم. چه کسی تو را پیدا کرد؟
من نبودم. تو...
...
من نبودم.
تو در خانه من نیستی.
تو آماده شو.
چه کسی به خانه تو برمی‌گردد؟
آه...
تو این را نمی‌دانی؟
من همیشه دونات و آبنبات می‌برم.
تو این را نداری؟
من این را ندارم.
من جعبه آبنبات را نمی‌شناختم.
من تصمیم گرفتم. تو چه تصمیمی گرفتی؟
من...
من تصمیم گرفتم از خانه تو بیرون بروم.
تو تصمیم گرفتی از خانه‌ات بیرون بروی؟
من باید این تصمیم را می‌گرفتم.
من به تو گفتم که برمی‌گردم. اما تو کجا می‌روی؟
من کجا می‌روم؟
من به جزیره‌ای در باتلاق می‌روم. تو به یک جزیره غیرمسکونی می‌روی؟
آه، بله.
تو می‌توانی مثل یک دزد دریایی آزادانه زندگی کنی.
تو به مهمانی بیا.
این سرگرم‌کننده است.
اما من تصمیم گرفتم از خانه تو بیرون بروم.
من تنها می‌روم. بادی!
من به جای تو می‌روم. دیانا!
تو داری مخفیانه به من گوش می‌دهی؟
هی!
تو به من چه می‌گویی؟
تو صدای من را شنیدی؟
اما تو به من چه می‌گویی؟
تو به من چه می‌گویی؟
من زندگی مرفه را فراموش کردم.
این خوب است.
و تو به من گفتی.
آن...
تو خودت را چگونه می‌بینی؟
من برای تو غذا می‌آورم. نان، پنیر، شیر.
...
من هم می‌روم. و دسر... خوبه... این را به هیچ‌کس نگو. واضح است که نمی‌گویی.
پوری پوری، ما دزدان دریایی بازی می‌کنیم. خوبه.
یک جعبه آبنبات. اگر سگ خیس باشد، بابی عصبانی می‌شود. سگ خیس چیست؟
اتهام ناحق. بله، درسته. نه، اما فرار از خانه چطوره؟ من جدی هستم. حتی اگر مست باشم، عذرخواهی نمی‌کنم. بله،
درسته. اما من تصمیم گرفتم. بابی، من هم می‌روم. من با بابی می‌مانم.
می‌خواهم به تو بدهم. اما به یک جزیره غیرمسکونی می‌روی. کار خطرناکی نمی‌کنم. می‌توانی قول بدهی؟
پتی، اوه، پس برو. پاپا به پتی اعتماد دارد.
باید بابی را متقاعد می‌کردی.
بابی، مراقب باش. من خوبم، من یک دزد دریایی هستم. اگر نظرت عوض شد، همیشه می‌توانی برگردی. بله.
چه کسی برمی‌گردد؟
مراقب باش. بله، مراقب باش. من می‌روم.
این بیشتر شبیه پیک‌نیک است تا فرار از خانه. اوه، گیر کردی؟
نوار آب نداریم!
خیس شدی!
گرگ مورد علاقه‌ات. آره!
جزیره ماست!
هوای خوبی است. واقعاً!
بابی!
شانس و بار را بیاور!
من؟
معلومه!
فکر می‌کنی چه کسی غذا آماده کرده؟
من واقعاً به خاطر آبنبات عصبانی نیستم. پس به بابی اعتماد کن.
...
اعتماد می‌کنم!
اگر او همیشه چیزهای مغازه را برنداشته باشد!
سفارش دیگری دارید؟
اوم... پس 2 کیلو شکر...
اما واقعاً متأسفم که او دروغ گفت، خیلی متأسفم...
باید اینجا درستش کنیم... نه، اما من فکر نمی‌کنم بابی دروغ گفته باشد... پس چه کسی آن را برداشته؟
مجموعاً 2 دلار و 50 سنت!
بله... بفرمایید...
دلم می‌خواهد زودتر آتش روشن کنم... راستی، گرسنه نیستی؟
پس من آب می‌آورم!
من هم می‌آیم!
بابی، بیا چوب جمع کنیم!
آره!
دیانا هم نمی‌آید؟
تو چنین کاری نمی‌کنی... خیلی خودخواهی!
بابی بیا!
کسی اینجا نیست...
خوشمزه به نظر می‌رسد!
من چقدر منتظر این روز بودم... اوه، الان وقت این کارها نیست!
هی!
این شات می‌ره؟
اوه!
انجامش دادی؟
هی هی هی... ها ها ها!
این یکی رو...
سیر بخور و...
کی؟
اوه اوه... هنوز شکر و آرد زیادی داریم... نمی‌توانستم سر صحبت را باز کنم... در نهایت بی‌فایده بود... آن بچه‌ها...
امشب در آن جزیره خواهیم ماند...
خوشمزه است!
خیلی خوشمزه‌تر از خونه است!
عجیبه!
با اینکه همان چیزها هستند... شاید چون کار کردیم؟
فکر می‌کنم چون مامان اینجا نیست!
و کسی نیست که بهم اعتراض کنه!
پنکیک‌ها ناپدید شدند!
بد پرتاب کردی!
بذار من انجامش بدم!
درسته؟
چرا نمی‌افته؟
پنکیک من ناپدید شده... مال من هم!
مال من هم!
شاید کسی اونجاست؟
چه کسی؟
شاید روح...
روحه!
روح که وجود نداره!
پس کی؟
فکر می‌کنم گرتل هست!
گرتل!؟
درسته!
اون آبنبات رو هم برداشته!
خب!
بندی!
کجا می‌ری؟
می‌خوام گرتل رو بگیرم و وادارش کنم اعتراف کنه!
ها؟
لعنت!
دهنم پر از خاک شده!
نکوبی!
فکر نمی‌کنم بتونیم به تنهایی گرتل رو بگیریم.
بیا ولش کنیم!
خطرناکه!
به علاوه، معلوم نیست که گرتل شیرینی و نون رو برداشته!
نه، مطمئنم اون بوده!
دیگه کی می‌تونه باشه؟
من شیرینی و نون رو برداشتم؟
من که برنداشتمش!
آه، لعنت!
واقعاً روز بدی بود!
درست شد!
بیا اونجا خاک‌ها رو پاک کنیم!
این همون ویلا‌ست که مامان در موردش صحبت می‌کرد!
مال یه آدم پولدار بوده، ولی الان مدته که خالیه!
پتی!
کجا می‌ری؟
هی، بیا بریم یه سری بهش بزنیم!
بچه‌ها چیکار می‌کنن؟
امیدوارم کار خطرناکی نکنن...
نگران نباش.
قول دادن.
ولی اون بچه‌ها وقتی شروع به بازی می‌کنن، دیگه نمی‌تونن جلوی خودشون رو بگیرن.
وای نه!
اوضاع خرابه!
مشکلی پیش اومده؟
داره تاریک می‌شه، اونا رفتن به اون جزیره!
واقعاً؟
شما... به آقای کومانوف خبر دادین؟
نه، اون نیست. چیکار کنیم؟
بیایید بریم ببینیم. آقای کومانوف!
داره تاریک می‌شه!
عجله کنیم!
به زودی شب می‌شه!
صبر کن!
منم میام!
این خونه یه جورایی ترسناکه...
ها؟
کیه؟
این لعنتی‌ها دنبال من اومدن!
من از اینجا خوشم نمیاد!
منم همینطور!
آره، درسته.
انگار یه پیرمرد مرده می‌خواد از اونجا بیرون بیاد. پیرمرد مرده؟
آه!
داره تاریک می‌شه!
لعنت!
اون توئی!
تو شیرینی و نون رو برداشتی!
من که برنداشتم!
درغگو!
مطمئنم تو بودی!
چی؟
بذار حرف بزنه!
به نظر می‌رسه اینجا غذا خوردن... آتیش رو خاموش نکردن، یعنی اتفاقی افتاده.
باید پیداشون کنیم... عجله کنیم!
جرأت کردی منو متهم کنی!
آره!
من کی شیرینی و نون رو برداشتم؟
به جز تو کی می‌تونه باشه؟
نه، اینطور نیست!
آره، منم همینطور!
چقدر دلم می‌خواست بردارمشون... هه؟
نه؟
نه، امکان نداره!
همیشه... خاک‌ت می‌کنن!
گروهی‌اند، درسته؟
فرقی نمی‌کنه!
می‌خوام از شر این خاک‌ها خلاص بشم!
پتی!
فرار کن!
وایسا!
دوباره!
آه!
آماده باش!
دیگه نمی‌ذارم بهم خاک‌مالی کنن!
پتی!
خداحافظ
-!
بابی!
چه خبره، آقای کومانوف؟
نه، چیزی نیست...
وایسا!
خیلی بی‌انصافی، با شمشیر... آره، درسته!
ساکت باش!
بعد از این، نوبت شماست!
این صدا چیه؟
از اون طرف اومده. بیایید بریم!
باید زودتر بریم، اونجا... نمی‌دونم، واقعاً...
یه گلوله!
پتی!
اونجایی؟
همه چی خوبه، زاماس!
درد دارم...
این شیرینی‌های مرده نیستن؟
به نظر می‌رسه کفش اونجاست!
به نظر می‌رسه مقصر اون کلاغه.
داشت برای جوجه‌هاش غذا جمع می‌کرد.
ببخشید، بابی.
مامان اشتباه کرد.
نه، مشکلی نیست.
منم همیشه همین‌طور بودم، گرتل رو مقصر دونستم...
همیشه همین‌طوره، نباید بدون مدرک کسی رو متهم کرد.
ولی والدین همیشه شکاکن.
هرچی بیشتر بچه‌هاشون رو دوست داشته باشن.
این یعنی بهشون اهمیت می‌دن.
آه، راستی، باید از گرتل معذرت بخوام... حتماً یه جایی قایم شده. با صدای بلند بگو.