لطفاً کمی بیشتر استراحت کن...
و بعداً برمی‌گردم.
خب، بریم؟
چون می‌خوام قبل از غروب به شهر میپل برسیم. خیلی خب، حرکت کنیم!
در حال حرکتیم!
این ماری نیست؟!
این بار چقدر می‌تونی بمونی؟
شاید یه هفته؟
آهان، فهمیدم.
کارم اینه که زغال سنگ رو حمل کنم. از بهار تا پاییز؟
و در عوض چیزایی مثل نمک، صابون، کتاب و لباس می‌خرم. منم می‌خوام!
به منم بده!
ماری،好久不见.
تکالیفی که دفعه قبل بهتون دادم رو انجام دادین؟
بله!
تکالیف هر دو تا!
آفرین، خوبه.
و ما یه نمونه از میوه‌های درخت هم جمع کردیم!
وای، عالیه!
ببینین بچه‌ها!
وای، خیلی باحاله!
امروز با هم بازی نمی‌کنیم؟
نه، همچین چیزی نیست.
نباید اینجوری بگی دیگه!
همینه که هست.
من برای تولدم یه دستبند الماس برای پدرم می‌دوزم. میوه‌های درخت چیه، مسخره‌ست! دستبند الماس؟
بله، الماس.
تو که تا حالا همچین چیزی ندیدی، مگه نه؟
چرا دیدم!
دروغ می‌گی!
واقعاً!
چون پدرم اونو پیدا کرد!
خیلی باحاله!
الماس؟
باورم نمی‌شه. واقعاً!
الان تو خونه‌مونه!
پس بیار نشونمون بده. منم می‌خوام ببینم!
ولی پدرم گفت نباید بهش دست بزنم. ببین، بازم دروغ می‌گی. الماسه!
اگر واقعاً هست، می‌تونی یه مدت کوتاه قرضش بگیری، مگه نه؟
اگر نمی‌تونی، پس دروغه. باشه!
تو خیابون میپل منتظرم باش!
این واقعاً الماسه، مگه نه؟
به نظر می‌رسه واقعی بود.
خوب شد فهمیدی.
پس من باید سریع برگردم، مگه نه؟
لعنت!
نمی‌دونم کی هستی، ولی الماس منو دزدیدی!
لعنت!
کی، کجاست؟
چیه، ماریکا؟
من... شنیدم.
بله، الماس دزدیده شده. پس، اون...
..
اشکالی نداره، نگران نباش.
دزد حتماً دستگیر می‌شه. کی، کجا!
می‌زنمش، لگد می‌زنم، می‌پیچونمش، طوری که دیگه نتونه همچین کاری بکنه!
نکن!
نکن کجا می‌خوای بکنی؟
آوردمش!
لعنت!
حالا که اومده، پس همه چیز درسته!
فوری دزد رو می‌کشم و تو زندان می‌ندازم!
اینجا صحنه جرمه... چی شده، مارین؟
چرا رنگت پریده؟ نه، نه!
چیزی نیست!
من برم بازی!
چرا، چرا اینجوری شد؟
به هر حال، باید با هم فکر کنیم چیکار کنیم. چرا؟
چرا من باید مسئول باشم؟
آه، گفتی می‌تونی قرضش بگیری. الماسه دیگه!
آه، آه، من نمی‌دونم!
الماسه!
چی، چی گفتی؟
چه حرفی!
ها؟
الماس آقای کگت؟
من قرار بود اونو بخرم و به مشتری‌هام بفروشم!
اگر دزدیده بشه، آبروم می‌ره!
و مجبور می‌شم جریمه بدم!
دزد گیر می‌افته؟
با هر روشی که باشه پیداش می‌کنم و می‌گیرمش!
محاکمه می‌کنم و از شهر بیرونش می‌کنم که دیگه برنگرده!
همه دزدها و همدست‌هاشون رو می‌گیرم!
خب، من می‌رم!
مواظب باش!
باید سریع فکر کنی چیکار کنی!
دزدیده شدن الماس تو این شهر آروم میپل، واقعاً آخر زمانه!
به هر حال، باید هر جوری شده برگردونیمش، وگرنه برای همه مشکل‌ساز می‌شه.
هیچ سرنخی از دزد نیست... انگار دقیقاً می‌دونسته الماس کجاست و فقط اونو دزدیده.
گرتل نمی‌تونه همچین کاری کنه. پس باید کار یه دزد حرفه‌ای باشه.
به نظر می‌رسه داستان داره بزرگ می‌شه.
به هر حال، باید الماس رو به جای اصلی‌ش برگردونیم.
و بعد خودمون رو به نفهمی بزنیم.
دستگیر شدی!
دستگیر... ها؟
اوه، پتی و دوستات هستین.
فکر کردم دزدین.
گفتن دزدها همیشه به صحنه جرم برمی‌گردن، پس مخفیانه اینجا رو زیر نظر داشتم. همسر!
دزد رو گرفتی؟
ماری!
پتی هم هست. الماس هم.
اوه، خجالت‌آوره.
من عجولانه قضاوت کردم.
چی شد.
ولی شما چرا اینجایین؟
آه، اون، ما... دنبال دزد بودیم... آره، دنبال دزد...
منظورت رو می‌فهمم، ولی خطرناکه.
دیگه بس کن.
باشه.
به من بسپار. باشه. آره!
اگر جای دیگه‌ای بذاریمش...
...
الماس تو سوراخ درخت شمالی خیابون میپل گذاشته شده.
چطوره؟
عالیه!
خیلی خوبه!
الماس‌باز، تو نابغه‌ای!
واقعاً!
نابغه شیطنت!
خیلی حرف می‌زنی.
کار آخر اینه. کار آخر هنوز تموم نشده. ها؟
یه چیز خوب...
... مطمئنم اینجا چیزی گذاشتم.
بیا ببینیم.
این چیه؟
این الماسه. خواب می‌بینم؟
خواب نیست.
خوشحالم که زنده‌م. سearcher!
می‌تونم به این نامه اعتماد کنم؟
نمی‌دونم، یهو بین چیزام پیدا شد.
ها؟
خداحافظ آسمون.
آه، خوشبختم. سلام. گرتل!
پس اون دزده!
آره!
هی!
گرتل، دستگیر شدی!
من هیچ کار نکردم!
بالاخره گرفتمت!
همه چیز به حالت عادی برگشته.
دیگه نگران کارمون نیستیم.
واقعاً ممنونم.
آفرین، افسر. نه، چیه؟
ببین!
بیرون بیار!
نمی‌ذارم!
من چیکار کردم؟
من امروز هیچ کار بدی نکردم!
بسه، دروغگو.
تو الماس آقای کگت رو دزدیدی. اونو تو سوراخ درخت پیدا کردم!
چند بار گفتم بچه‌ها اونو قایم کردن!
هنوزم این حرفو می‌زنی؟
بچه‌ها رو مقصر نکن!
بسه!
منم مرد هستم!
دروغ که نمی‌گم!
آدمی مثل تو رو باید محاکمه کرد و تو یه زندان سرد انداخت که تا آخر عمر نتونه بیرون بیاد!
هی، صبر کن، صبر کن!
واقعاً بچه‌ها قایمش کردن!
من بی‌گناهم!
بی‌گناهم!
باید درست می‌شد... چرا اینجوری شد... چیکار کنم... به هر حال نباید اینجا بمونم!
من بی‌گناهم!
کمک!
چیکار کنم...
بگیم ما این کارو کردیم... نه!
اگه این کارو کنیم، چقدر دعوا می‌خوریم!
شاید حتی به زندان بیافتیم...
ولی اگه سکوت کنیم، گرتل دزد الماس نیست.
..
هی!
می‌دونین؟
گرتل بالاخره دستگیر شد!
ها؟
آه...
من فکر می‌کردم اون یه آدم رذله، ولی حداقل یه جوری منطق داره...
ولی حالا داره تقصیر رو گردن پتی و دوستاش می‌ندازه. ناراحت‌کننده‌ست!
تقصیر رو گردن دیگران انداختن خیلی زشته!
تقصیر رو گردن دیگران... آره!
اگه ما هم تقصیر رو گردن گرتل بندازیم، خیلی زشته!
ها؟
من می‌رم!
چرا اونا...
هی، صبر کن...
هر سه‌تامون باید عذرخواهی کنیم...
الماس رو گرتل ندزدیده؟
ببخشید!
من برداشتمش!
چی، چی گفتی؟
می‌خواستم سریع برگردونمش، ولی همه فکر کردن دزدیده شده... من، من...
چه خبره!
پتی!
پتی؟
الماس...
اوه، این چیه...
اگر بخوایم منصف باشیم، من هم مقصرم که درست تحقیق نکردم و فکر کردم دزدیده شده... هر سه‌تامون خیلی ناراحت شدیم.
ناراحتی بیشتر از هر تنبیهی آدمو می‌زنه.
اشکالی نداره.
الماس هم سالم برگشته. ببخشید!
درسته.
همه چیز درست شد. چی درست شد؟
هی، هی، هی، هی!
تا کی می‌خواین منو اینجا نگه دارین؟
اوه، ببخشید.
چطور شد به من تهمت زدین!
ببخشید!
دنیا ظالمه!
چرا باید عذرخواهی کنم... حتی اگه این بار بی‌گناه باشه، باز هم چیزایی هست که باید ازش بپرسی!
خداحافظ!
صبر کن!
وایسا!
آره، دستبندی که ماری تو کوه درست کرده بود، هدیه‌ای برای همه بود.
چون من فقط زمستونا مدرسه می‌رم، نگران بودم که همه منو فراموش کنن... چی می‌گی ماری!
مگه می‌شه فراموشت کنن!
حتی اگه دور باشیم، دوست هم می‌مونیم!
احمق!
و یه هفته خیلی سریع گذشت. همه سالم باشید!