لطفاً کمی بیشتر استراحت کنید...
دومی...
اس
اسپارکل، مدتی است که از اسپارکل استفاده نکرده‌ام. پتی، اگر تو به او کمک کنی، او کارش را بهتر انجام خواهد داد. من؟
آیا دکمه‌های باقی‌مانده هدیه هستند؟
این درست نیست.
نه، تولدت نزدیک است. بله.
پس من هم باید کمی بزرگ‌تر شوم و بچه خوبی باشم.
متشکرم. آیا پتی اینجاست؟
من اینجام. چی شده؟
نه، می‌خواستم اینو بهت بدم. این یک دعوتنامه برای جشن تولده. جشن تولد؟
بله.
در واقع، از این ماه به بعد، ما در مهمان‌خانه جشن تولد برگزار می‌کنیم.
ما تصمیم گرفتیم برای کسانی که در این ماه متولد شده‌اند جشن بگیریم.
چی؟
جشن تولد؟
بله، پس... هی، آیا کس دیگری هم هست؟
ها؟
آه، بله، یک نفر دیگر هم هست.
کی؟
خب، این یک غافلگیری برای آن روزه. پروانه!
آه، آشپزخانه!
جشن تولد یعنی غذا و هدیه.
من هم در این ماه متولد شدم.
فکر کنم گفتن که یک نفر دیگه رو هم دعوت می‌کنن. پروانه!
هی!
ها؟
ببخشید، یه لحظه.
سلام، پروانه. امروز هوا واقعاً خوبه، مگه نه؟
بله. چی شده؟
چیزی برای من داری، مگه نه؟
ها؟
یه دعوتنامه یا چیزی شبیه به این. آه، این؟
می‌دونستی، مگه نه؟
پس، بفرما!
خب، این یه چیزیه که... بگیر!
هی!
بله، بگیر. این واقعاً لطف بزرگیه!
اینکه همه برایم جشن بگیرن... آه، گِرِتِل!
غمگین.
ها؟
من نبودم، مگه نه؟
بله، خب، اینطور بود.
بیا بریم.
خداحافظ. من که قرار نیست برم!
می‌خوای شوخی کنی؟
ساکت باش!
نه نه، چرا منو دعوت نکردین؟
اونقد!
تقریباً بهم نرسوندین!
من هم در این ماه متولد شدم.
پس زود باشین و به من هم یه دعوتنامه بدین!
آخ!
چقدر زشته، یهو مشت زدن.
نه، به هر حال، فقط ساکنین شهر می‌تونن دعوت بشن. چی می‌گی؟
یعنی تو ساکن این شهر نیستی. چی؟
؟
پس اگه ساکن بشم دعوت می‌کنین؟
نه، نه، جادوگر.
آخ، داغون شدم.
پس چطوری می‌تونم ساکن بشم؟
مثل بقیه، یه کار درست و حسابی داشته باش.
و به عنوان یه ساکن توسط همه به رسمیت شناخته بشی.
چی؟
کار، کار!
اما کار من... کاره!
آه، دزده!
اوه، صبر کن!
من یه کار می‌خوام. آه، چی شده؟
آه، گِرِتِل!
سلام، پپی و بابی.
همیشه خیلی سرحال به نظر می‌رسین.
چی شده، احساس عجیبی دارم.
خیلی با گِرِتِل معمولی فرق داره.
خوبه، این. نه، این درست نیست!
هی، این یه کار درست و حساسیه، مگه نه؟
بله، این یه کار واقعاً مفیده. یه کار مفید؟
کار!
کار، کار، کار، کار.
این، این همون کاریه که من می‌خواستم انجام بدم.
از قدیم.
هی. چی شده؟ لطفاً!
بذارین من هم کمک کنم!
خب، اینطوریه.
متوجه شدم.
آیا کاری هست که گِرِتِل بتونه انجام بده؟
اومم، اگه یهو بگی سخت‌ه. اما چرا اینقدر عجله داری؟
نه، اینه که... لطفاً!
می‌خوام یه کار درست و حسابی انجام بدم و دعوتنامه بگیرم!
دعوتنامه؟
آه، بد شد!
نه نه نه، یعنی می‌خوام پول جمع کنم و به مادرم تو روستا یه دعوتنامه سفر بفرستم. اومم، متوجه شدم.
بابا، گِرِتِل واقعاً قصد داره تغییر کنه!
لطفاً، بابا!
من جدی می‌گم!
ببین!
من گذشته‌مو پشت سر گذاشتم، پس بهم اعتماد کن!
اومم.
بابا!
اومم.
خب، باشه.
واقعاً؟
بابا!
آره!
آه!
خیلی بامزه‌ست، با اینکه بهش نمی‌اد!
برنده شدم!
اوه نه
هی.
چرا گِرِتِل اونجاست؟
خب، اینطوری دیگه نمی‌تونیم با خیال راحت به اداره پست بریم. گِرِتِل، چی شده؟
نه، چیزی نیست، چیزی نیست.
خب که خوبه. ببخشید!
من حواسم نبود... گِرِتِل!
اینجا چیکار می‌کنی؟
ببخشید، بابا!
خوبه. اما چرا...
...
من داشتم به اداره پست کمک می‌کردم... دروغ نگو!
حتماً می‌خوای چیزی بدزدی!
ها؟
نه بابا، اینطور نیست!
گِرِتِل واقعاً داره برامون کار می‌کنه. بله، درسته.
خب، اگر مارسل اینو می‌گه...
اما من حتماً یه روز دستش رو می‌گیرم!
چرا؟
این بسته‌ها...
اما اینطوری به نظر نمی‌رسه که پستچی باشه. بفرما، اینم از این...
...
حموم من خیلی تنگه، شاید برات سخت باشه.
نه نه، اصلاً سخت نیست.
من می‌تونم، مطمئن باش.
جووون، خانم، پست براتون آوردیم.
البته که نه.
گِرِتِل، مگه نه؟
خب، من می‌رم به ایستگاه پست تا پست رو بیارم، تو هم مراقب خانه باش.
باشه.
به نظر می‌رسه یه چیز باارزش برای کندریک اومده. آه، منم می‌ام!
ها؟
چون خیلی باحال به نظر می‌رسه، باید یه کار باحال انجام بدم!
نه تو، هنوز خیلی زوده. منو باور ندارین، مگه نه؟
همه چیز یه ترتیب داره.
اول باید کارای کوچیک رو درست انجام بدی تا اعتماد به دست بیاری.
منم فکر می‌کنم حرف بابا درسته.
غمگین.
تمیزکاری رو به تو می‌سپرم. آه، باشه!
متوجه شدی، مگه نه؟
گِرِتِل داره برامون کار می‌کنه.
حرفات رو فهمیدم، اما من موافق نیستم. درسته.
اداره پست یه جای خیلی مهم برای میپل‌تاونه.
لازم نیست از گِرِتِل استفاده کنین.
خودش گفته که می‌خواد جدی کار کنه.
و به نظر من هیچکس حق نداره مانعش بشه.
درسته.
حرف مارسل درسته.
مهم این نیست که توی گذشته چی کار کرده، مهم اینه که از الان به بعد چی کار می‌کنه.
متشکرم.
بله.
به هر حال، یه مدت به من اعتماد کنین. اصلاً آدما...
...
می‌دونستم.
هیچکس منو باور نمی‌کنه. اینطور نیست.
مردم شهر فقط تعجب کردن.
درسته.
نگران نباش و فقط تلاش کن.
آه، راستی، پتی.
چیه؟
می‌تونی با گِرِتِل بری پست رو پخش کنی؟
ها؟
واقعاً؟
آه، اما تو دستیار پتی هستی.
کاری رو که نباید انجام ندی. فهمیدم، رئیس!
چطور بود؟
حس اعتماد داشتی؟
خیلی خوشحالم!
من می‌رم!
هی!
پسر!
کارت پستاله!
نیههههه!
اینقدر خنده‌دار نیست.
نه، واقعاً، واقعاً بهت می‌اد، واقعاً.
مگه نه؟
همه می‌تونن ببینن که من یه پستچی واقعی‌ام.
هی، پتی.
زود باش بذار منم انجام بدم. هی، بابی!
نگهداری از بچه‌ها چیشده؟
خب، الان می‌خوام انجامش بدم...
پس، خانم!
ها؟
پست براتون آوردیم. هی، بابی!
مراقب باش نری!
لعنتی!
گِرِتِل!
گمشو!
بالاخره بقیه هم می‌فهمن!
مهمان‌خانه، رسیدیم!
پس، اینجا باید امضا بشه!
خب، پس... نه!
چیه؟
نمی‌خوای تو صندوق بندازیش؟
نه، باید به صاحب خونه بدی و امضا بگیری!
اوه... حتی اگه ندونی می‌تونی حدس بزنی!
اما بیشتر بهتره، مگه نه؟
این پتی‌ست، خوش آمدی!
یه چیزیه که باید امضا بشه!
مرسی!
خانم!
امضا رو فراموش نکنین!
خب...
گِرِتِل، گِرِتِل!
وای وای وای وای!
اوه، مل...
بچه‌ها می‌فهمن!
شکل واقعی گِرِتِل رو!
راستی، پتی تو قهرمان اصلی جشن این ماهی، مگه نه؟
بله!
یادتون نره که منم قهرمان اصلی‌ام... اما باید زودتر پست رو برسونم... وگرنه هیچوقت دعوتنامه نمی‌گیرم...
وای وای وای وای!
چی شده؟
آره، حواسم نبود... آره!
گیلاس و شکلات برای تزئین کیک اومده!
می‌خوای یه کم تست کنی؟
من عاشق گیلاسم!
اما من سر کارم... فرصته!
برو!
یه کم استراحت کنی بهتر کار می‌کنی!
شاید...
پس فقط یه کم...
بذار من اینو نگه دارم... سنگینه، مگه نه؟
خیلی باحالی!
البته که باحالم!
مراقب باش!
می‌دونم!
آره!
معلم!
زود اومدی!
من کار رو شروع کردم!
مراقب باش!
این بار اولمه که پستچی شدم، پسرم!
مراقب باش!
من چقدر باهوشم... اگه پنج تا رو با هم بفرستم پنج برابر سریع‌تره، ده تا رو با هم بفرستم ده برابر سریع‌تره!
چه فکر باحالی!
بفرما، یه چیز دیگه!
اینم باید برسونم!
همه!
پست رسید!
گِرِتِل!
نمی‌دونم کجا رفته... گِرِتِل!
امروز کلی نامه داریم، رابرت، لیسوموند، الن، رایان... خوبه!
ببخشید!
گِرِتِل رو ندیدین؟
نه، این نامه‌ها مال ما نیستن!
کی اینارو پخش کرده؟
نمی‌دونم... شاید...
بفرما!
دیگه تموم شد!
ها؟
هنوز مونده... اینو چطوری می‌خونن؟
کارت؟
آه!
کارت ات، تو کوه‌ها زندگی می‌کنه!
می‌خوای بری اونجا؟
خب، پس... آه!
اومدم!
یه آدم بیکار!
کاری داری؟
نه نه، فکر کردم شاید یه چیزی گیرت اومده!
هوهوهو!
امروز هیچی نگرفتم!
واقعاً...
یادم نمی‌اد نامه‌ای گیرم اومده باشه...
پست رو بهت می‌سپرم!
هی!
گِرِتِل!
آه!
بابا!
بالاخره پیدات کردم!
تازه کارم، زمان می‌بره... پتی کجاست؟
اون اطراف داره بازی می‌کنه!
بچه‌ست دیگه... خب از الان به بعد به من اعتماد کن!
به هر حال فقط کاری رو که بهت می‌گن انجام بده!
باشه!
بابا!
یو!
یو نه!
چرا کیسه پست رو برداشتی و رفتی؟
خب خب، کارم رو خوب انجام دادم!
چی می‌گی؟
بابا، گِرِتِل نامه‌ها رو به هم ریخته!
چی؟
آه، می‌خواستم از بقیه کمک بگیرم... چیکار کنم؟
مردم شهر عصبانی‌اند!
تو هستی!
نامه‌های بقیه رو توی صندوق ما انداختی...
لعنتی!
چرا چرا!
شماها که کاری ندارین، ماشین رو دور می‌زنین، پس پست رو هم برسونین!
این کار درستی نیست!
عجیبه!
تو رودخونه داشتی ماهی می‌گرفتی!
فقط می‌خواستم کمک کنم!
گِرِتِل!
به جرم به هم ریختن کار پست، دستگیرت می‌کنم!
چی؟
چرا وقتی آدم می‌خواد کار درست انجام بده اینجوری می‌شه؟
این چه وضعیه؟
دستگیرت می‌کنم!
بابا، صبر کن!
کاری کن!
هیچکس منو باور نمی‌کنه!
فلوت!
من از این کار استعفا می‌دم!
خداحافظ!
صبر کن!
تقصیر من بود. نه!
تقصیر منه!
من از بابا خواستم گِرِتِل رو استخدام کنه...
پتی... نامه‌ها چیکار کنیم؟
امروز همه‌شون رو دوباره پخش می‌کنم.
بابا... اشکالی نداره.
این وظیفه‌مه. بابا!
پتی، هنوز بیداری؟
بابا هنوز برنگشته. اما الان می‌خوابم.
قهرمان جشن تولد نباید کم خواب باشه.
اشکالی نداره.
من نمی‌خوام برم جشن. چی شده؟
اینقدر منتظرش بودی.
چون به همه زحمت دادم، کار بدی کردم!
خواب خوبی داشته باشی.
چرا بدبختی رو فراموش کردی؟ چرا!
ببخشید.
پتی خوب فکر کرده.
اما اگه پتی نباشه جشن شروع نمی‌شه. اما یه نفر دیگه هم هست، مگه نه؟
اما با یه نفر نمی‌شه، مگه نه که گِرِتِل رو دعوت کنیم.
ها؟
آه، نمی‌دونستی؟
در واقع، گِرِتِل هم این ماه متولد شده.
بله، بله.
و خیلی اصرار داشت که دعوتش کنین.
من گفتم اگه یه کار درست و حسابی پیدا کنه در نظر می‌گیریم. پس گِرِتِل کار رو...
...
اینطوریه.
فکرش مثل بچه‌هاست.
نمی‌تونه یه کار درست و حسابی انجام بده. آه، چی شده؟
گِرِتِل بی‌چاره.
ها؟
چون تو روز تولدش کسی...
هیچکس...
پتی برنده شد. پس...
...
بیایید گِرِتِل رو به جشن دعوت کنیم. آه، واقعاً؟
ها؟
واقعاً؟ گِرِتِل!
آره، گِرِتِل!
متشکرم.
امروز خیلی ممنونم که با این همه مشغله اومدین.
در مورد گِرِتِل... خب، برای حموم پروانه خیلی خوبه.
بقیه‌ش هم کیک و هدیه...
پس گِرِتِل از این فرصت استفاده می‌کنه و حتماً تغییر می‌کنه.
پیشنهاد می‌کنم به نوبت تو خونه‌های شما کار کنه.
با انجام کارهای مختلف، می‌تونه کار مناسب خودش رو پیدا کنه... هی، شوخی نکن!
جشن!
گِرِتِل رو صدا کنین!
باشه!
پس... گِرِتِل!
کجا رفته؟
خواب خوبی داشته باشین!
کیکی که تو خواب می‌دیدم!
پس بذارین یه کم بخورم...
خب، این یکی رو ولش کن.
اول این یکی.
اون یکی اینجوری دوست داشت...
گِرِتِل!
کجایی؟
گِرِتِل!
من واقعاً با این چیزا حال نمی‌کنم!
تولدت مبارک!
جشن!
گِرِتِل!
گِرِتِل کجاست؟
بله.
آه!
کیک من تو وسطش بود!
گِرِتِل!
این دیگه قابل بخشش نیست!
صبر کن، گِرِتِل!
صبر کن!