لطفاً کمی بیشتر استراحت کنید...
اسم تو چیه؟
برای عکس یادگاری، بگویید "پنیر"!
خب، این بار یکی از دوستان جدید به شهر ماپل‌تاون نقل مکان کرده‌اند.
این شخص اولین عکاس شهر است که همراه با خانواده‌اش، یک پاندای کوچک، به اینجا آمده‌اند.
امروز به مناسبت افتتاحیه، یک مهمانی کوچک برگزار کرده‌ایم.
از این به بعد، همه شما می‌توانید در این آتلیه عکس‌های یادگاری بگیرید.
خب، به نمایندگی از شهر، چند کلمه صحبت می‌کنم... شهردار کی حرفش تموم می‌شه؟ غذا چی شد، سامی‌جان؟
خب، حالا می‌خواهم صاحب این آتلیه، آقای یوهان را معرفی کنم.
من یوهان هستم.
از این به بعد عضو جامعه شما خواهم بود.
خوشحالم که شما را می‌شناسم.
و این همسرم، سو است.
خوشحالم.
و این پسرمان، شان است.
من شان هستم.
سلام.
خب، حالا بیایید با هم یک جام بنوشیم!
قبل از آن، کمی بیشتر صحبت می‌کنیم...
چه شده؟
من از سخنرانی‌های شهردار خسته شدم. زودتر تمامش کن.
باشه، باشه، فهمیدم. چی شده، چی شده، چی شده!
بچه‌های شهر یک مهمانی برای افتتاح آتلیه عکاسی جدید برگزار کرده‌اند.
فقط من رو دعوت نکردن. خیلی باحال نیست!
آهان، فهمیدم!
آقای یوهان، می‌گن وقتی عکس می‌گیری، روح آدم رو می‌گیری. این واقعیه؟
نه، این فقط یک خرافه است. اصلاً چنین چیزی نیست.
من همیشه تو عکس‌ها بد می‌افتم. نمی‌دونم چرا!
آه، این دوربین واقعیت رو دقیقاً نشون می‌ده، پس... یعنی من باید قبول کنم که... هی، تو!
ها؟
بیا ما هم از این فرصت استفاده کنیم و عکس بگیریم.
لباس‌های خوشگل بپوشیم. چی می‌گی؟
...
آره، ایده خوبیه!
حتماً باید عکس بگیریم.
عکس بگیر، ببین، ببین، ببین.
این همه سر و صدا برای یک عکس؟
من که از بس عکس گرفتم خسته شدم.
بیا، کلوچه‌ها آماده‌اند.
مامان، نباید خودت رو خسته کنی.
من انجامش می‌دم.
ممنون.
شان، تو واقعاً به مامانت فکر می‌کنی.
چون مامان به زودی بچه‌دار می‌شه.
ها؟
من دارم بزرگ می‌شم.
چه خوب!
آره.
فقط یک ماه دیگه مونده.
دلم می‌خواد زودتر بچه رو ببینم.
خسته‌کننده‌ست.
منم می‌خوام برم مهمونی.
درسته.
اگه دعوت نشدی، خودت برو!
آیس، من می‌رم. بله، بریم!
واقعاً ممنونیم که امروز این مهمونی شاد رو برای ما ترتیب دادید.
خواهش می‌کنم.
لطفاً از مردم شهر عکس‌های زیادی بگیرید.
حتماً، ممنون از شما.
راستی، آقای یوهان، می‌شه دوربین عکاسی‌تون رو بهمون نشون بدید؟
البته، با کمال میل. این دوربین عکاسی...
...
منم میام!
یالا، ۱، ۲، ۱، ۲، ۱، ۲، ۱، ۲... زود باش، وگرنه مهمونی تموم می‌شه. عجله کن!
وای، این خیلی عالیه.
تازه خریدمش، آخرین مدله.
به نظر من این‌طوری نیست. ببین، چطوری عکس می‌گیری؟
اول از اینجا نگاه کن و فوکوس رو تنظیم کن. بذار ببینم...
وارونه‌ست!
بعد دکمه شاتر رو بزن و فلش بزن... وای، ترسیدم، این چیه؟ من که...
...
کنار برو!
آن، پتی، شما هم برید و دوربین رو ببینید؟
نه ممنون.
ما امروز اومدیم که تو مهمونی کمک کنیم.
بعداً وقت داریم ببینیمش.
چه بچه‌های خوبی. یادم نره که...
...
تموم شد.
مهمونی تموم شد و غذایی باقی نمونده.
این همه اومدیم. چیزی باقی نذاشتین؟
شاید توهم داشته‌ام.
اون بالا چیزی بود. پیداش کردم!
چیزی نیست که. لعنتی!
امروز واقعاً ممنون.
اینم به عنوان تشکر از کمک‌هاتون. خوشحالم!
خیلی ممنون.
خیلی بهت میاد. خیلی بامزه‌ست. درسته؟
واقعاً امروز خیلی کمک کردین.
هی، شما دو تا می‌شین مدل عکس‌های ویترین مغازه‌مون؟
اوه، چه ایده خوبی!
عالی می‌شه. عکس‌های فوق‌العاده‌ای می‌تونیم بگیریم. ما مدل بشیم؟
آره، لطفاً.
حتماً.
پس بیایید سریع عکس بگیریم.
یه لحظه صبر کن.
مدل باید یه چیز خاص داشته باشه، مثلاً جواهر.
من یه الماس دارم که عالیه.
مدل‌ها همون دو نفرن.
اگه الماس من مدل بشه، من پولش رو می‌دم.
عکس می‌خوای.
همون‌طور که می‌خوای.
ما فقط می‌خوایم عکس‌ها رو تو ویترین بذاریم.
من الماس‌مو میارم. یه لحظه، آقای یوهان!
مدل باید پریپرین باشه.
اون شبیه منه.
اون خیلی بامزه‌ست. آره!
آره!
مدل باید خانم میلریو باشه.
اوه، اون چشم‌های زیباش.
اون آرزوی همه‌ی شهره.
نه، الماس من بهتره.
پریپرین باید مدل بشه. صبر کن!
آقای یوهان داره ناراحت می‌شه.
بذارین من این کار رو انجام بدم.
ها؟
به تو؟
من به عنوان نماینده شهر، نمی‌تونم بذارم آقای یوهان بیشتر ناراحت بشه.
خب، بچه‌ها، فردا یه مسابقه برای انتخاب مدل برگزار می‌کنیم. مسابقه؟
بله، جلوی همه مردم شهر.
پس باید برم یه لباس برای الماسم درست کنم. لباس؟
منم باید برم.
من چی؟
چیکار کنم؟
هر کاری می‌خوای بکن. یوهان، مسابقه چیکار کنیم؟
بیا شرکت کنیم.
من نمی‌خوام از الماس ببازم. ولی...
...
مهمونی؟
نان؟
دیگه دیر شده، شب بخیر. مامان!
داشتم راجع به این موضوع حرف می‌زدم. مامان چی فکر می‌کنی؟
خب.
آقای یوهان ازتون خواسته که مدل بشین.
اگه شرکت نکنین، ناراحت می‌شن.
پس حتماً شرکت کنین.
منم ازتون حمایت می‌کنم.
خب، شب بخیر.
آره!
قبول!
آره!
من حتماً مدل عکس می‌شم!
مامان، این لباس چیه؟
این چه شکلیه؟
واقعاً قشنگه؟
خب، حالا بریم تو مسابقه شرکت کنیم. مسابقه؟
مامان می‌خوای بری؟
یه لحظه!
همه چی شده؟
چیکار کنم... موضوع مدل‌ها خیلی بزرگ شده...
وای نه!
هی، اگه پریپرین ما برنده بشه، یه جشن بزرگ می‌گیریم!
چه ایده خوبی!
همه شهر رو دعوت می‌کنیم و یه مهمونی مجانی می‌گیریم!
منم سریع آماده می‌شم!
ها؟
سو، تو نرفتی خرید؟
تو چی کار می‌کنی؟
همه شهر داره تو مسابقه شرکت می‌کنه.
وای، چه مشکلی. تازه اومدیم این شهر و حالا همه ازمون ناراحت می‌شن.
اگه کسی تو مسابقه ببازه، ناراحت می‌شه.
خب، شهردار باید تصمیم بگیره.
دیگه کاریش نمی‌تونیم بکنیم. مهمونی؟
خانم!
ببخشید.
قرار بود از شما کمک بگیریم، ولی الان اینجوری شد... نه، اصلاً مهم نیست!
نه، شما نباید نگران باشین، این به ضرر بچه‌ته.
ممنون. شما واقعاً مهربونین. خانم!
ما حتماً سعی می‌کنیم مدل بشیم!
همه ساکت باشین!
لطفاً ساکت باشین!
حالا مسابقه انتخاب مدل برای ویترین آتلیه عکاسی شروع می‌شه.
داورها من، آقای شهردار و مدیر مدرسه هستیم.
و صاحب آتلیه و همسرش.
من مجری این برنامه هستم.
اولین شرکت‌کننده، خانم دیانا کندریک!
بعد، خانم ناتاشا از خانواده کومانوف!
وای، حال بهم زنه!
و بعد، آن و پتی!
کی برنده می‌شه... صبر کن!
ستاره شهر، گرتل داره میاد!
وای، سرم درد می‌کنه!
ولی باید زود برم، وگرنه مسابقه تموم می‌شه!
آره!
خانم، حتماً برنده می‌شیم!
نه اینه، نه اون... آقای مدیر، بیدار شین!
دیگه کی مسابقه رو تموم می‌کنه؟
لطفاً ساکت باشین!
خیلی معذرت می‌خوام.
حالا نتایج مسابقه رو اعلام می‌کنیم.
بعد از فکر کردن زیاد، به این نتیجه رسیدیم که اگر یکی رو انتخاب کنیم، بقیه ناراحت می‌شن.
پس تصمیم گرفتیم همه رو حذف کنیم. چی؟ چرا؟
؟
ولی اگه مدلی نباشه، آقای یوهان مشکل پیدا می‌کنه.
پس من به نمایندگی از شهر تصمیم گرفتم مدل بشم. شوخی می‌کنی!
شهردار مدل بشه؟
نه، نه، نه، همه به حرف‌های من گوش بدین.
عجیبه، کسی تو شهر نیست. مسابقه کجا برگزار می‌شه؟
حتماً نمی‌خوان من شرکت کنم چون خیلی خفنم. اینجوری نمی‌شه!
این اصلاً درست نیست!
این چه حرفیه!
مدل باید خانم میلریو باشه!
نه!
الماس من بهتره!
چی دارین می‌گین!
مسابقه رو دوباره برگزار کنین!
من به عنوان شهردار... چرت و پرت!
من می‌رم خونه!
اگه خانم میلریو گل باشه، بقیه فقط علف هرز هستن!
یه لحظه!
دختر من علف هرزه؟
از نظر گیاه‌شناسی، علف هرز با گل فرق داره... یه لحظه!
شهردار هم داره حرف می‌زنه، بهتره بین شرکت‌کننده‌ها یه نفر رو انتخاب کنیم!
آهای!
ساکت باشین!
سلام؟
چیه؟
مسابقه چی شد؟
الان وقتش نیست!
مامان!
همه چی خوبه؟
بچه‌تون داره میاد...
وای، چه اتفاقی افتاد... چیکار کنیم...
همه برین خونه!
همه فقط به خودشون فکر می‌کنن!
برین خونه!
وای، ما با این مسابقه خرابش کردیم... باید سریع به بیمارستان بریم!
مامان!
من می‌رم!
همه کاری که می‌تونیم می‌کنیم، ولی خطرناکه... اگه کاری از دستمون برمیاد... یه کار هست... اون چیه؟
هر کاری!
برین بیرون و ساکت باشین.
خیلی خجالت‌آوره.
این همه سر و صدا به پا کردیم.
اگه اتفاقی برای سو بیفته، چجوری معذرت خواهی کنیم؟
تقصیر ما بود که اینجوری شد. واقعاً همه چی خوبه؟
چی شده؟
بچه به دنیا اومد!
سو، تو خیلی قوی بودی.
ممنون.
واقعاً ممنونم.
شان، این خواهرت هست.
آن، پتی، بچه رو ببینین. مامان!
بچه سالم به دنیا اومده، پس لطفاً... منم که گفتم مدل بشم، واقعاً شرمنده‌ام. آره!
مدل باید این بچه باشه.
واقعاً عالیه.
مدل رو بچه انتخاب کنین.
چه ایده خوبی!
به مناسبت تولد این بچه تو شهر ماپل‌تاون. همه موافقن!
کاملاً موافقم!
چرا به من خبر ندادین؟
همه، ممنون که نگران ما بودین.
به عنوان تشکر، از همه شما عکس می‌گیریم. خب، حالا به این طرف نگاه کنین...
... بگین "پنیر"!
پنیر.