لطفاً کمی بیشتر استراحت کن...
و بعد برمی‌گردم.
...می‌آیم.
اما مدرسه به زودی شروع می‌شه...
اگه اینقدر وقت داشتیم، ما اینقدر آروم نبودیم.
به ساعت آسیاب بادی نگاه کن.
هنوز قبل از 7 صبحه. چون...
...باید الان 8 شده باشه...
شاید متوقف شده؟
این حرفا چیه؟
این ساعت در 200 سال گذشته حتی یک بار هم متوقف نشده.
می‌تونیم بگیم این ساعت تاریخ خود شهره.
آه، بابی، صبح به خیر.
چیکار می‌کنی؟ دیرت میشه. اوه، نه!
چی؟
الان ساعت 8 شده.
وای!
دیر شد!
دیر شد، دیر شد!
خب، رادی، چطوره؟ بهتر میشی؟
باید دقیق‌تر نگاه کنم، اما فکر کنم مشکلی نباشه. به من اعتماد کن!
چطوره؟
نه، هنوز مشخص نیست.
اما من واقعاً می‌خوام درست بشه.
آره.
باد چرخ‌های آسیاب رو می‌چرخونه و ساعت کار می‌کنه.
به همین خاطر حتی اگه دو سه روز باد نوزد هم مشکلی پیش نمیاد. خب، مشکل کجاست؟
اوه؟
حتماً به خاطر اون‌هاست.
دیروز توی طوفان گیر کردن. رابی نمی‌دونه؟
رادی می‌دونه؟
نه، اولین باره که می‌بینمش.
به نظر خیلی خسته‌ست.
آره.
اما الان نمی‌تونیم تعمیرش کنیم. نمی‌شه جاشون رو عوض کرد؟
اگه لونه‌شون رو جابجا کنیم، والدینشون دیگه بهشون غذا نمی‌دن. آه، شاید...
...
اما شاید...
بچه‌ها، یه لحظه...
میشه لطفاً این موضوع رو پیش خودتون نگه دارید؟
پیش خودمون؟
اگه مردم بفهمن یه پرنده نادر اینجاست، کلی سر و صدا می‌کنن.
نیازی به فکر کردن نیست. چطوره؟
به نظر می‌رسه کلی مشکل داره، حداقل یک هفته طول می‌کشه. یه هفته؟
ببین.
بهتره یه ساعت جدید بسازیم.
آره.
چی؟
نه، این کار رو نکن!
چرا نه؟
چون...
فقط یه هفته‌ست. درسته!
خودت گفتی که این ساعت آسیاب بادی تاریخ شهر ماپل‌تاون‌ست.
چطور می‌تونه توی یه هفته درست بشه؟
چه حرفایی!
منم با پتی موافقم. راستش منم...
...
خب، پس اینجا رو برای مدتی محدود می‌کنیم.
درست می‌گی، درست می‌گی، آره.
وایسا، وایسا!
آه، اومد!
چیه؟
این پرنده‌ای که من ندیدم. پرنده‌ی ماپل؟
اما این غیرممکنه. بریم تو. صبر کن!
چرا به جوجه‌ها غذا نمی‌دی؟
پرنده‌ی ماپل زنده‌ست. غیرممکنه!
اما دیگه نمی‌تونم باور کنم.
اگه واقعاً درست باشه، این یه اتفاق جهانی‌ست. این پرنده‌ست. همینه!
درسته، قطعاً. این پرنده انقدر مهمه؟
توی سازمان حفاظت بین‌المللی ثبت شده بود، اما حدود 20 سال پیش منقرض شد.
منقرض شد؟
پرنده‌ی ماپل یه پرنده‌ی نادر بود که فقط توی ماپل‌تاون پیدا می‌شد، اما به خاطر زیبایی‌ش، شکارچیان غیرقانونی زیاد شدن و یکی پس از دیگری شکارش کردن.
آخ!
بذار برن. چرا؟
رئیس مدرسه گفت که پرنده‌ی ماپل رو می‌شناسه. گفت که اصلاً نمی‌شناسه!
صبر کن!
انریکو!
شک ندارم.
قطعاً جوجه‌ی پرنده‌ی ماپل‌ست.
خوبه، نه؟ آره، چطوره؟
گفتم که نمی‌شناسم.
انریکو عصبانی بود.
آهان، فهمیدم.
خب، تا وقتی که جوجه‌ها بزرگ بشن، ما ازشون مراقبت می‌کنیم. چرا؟
ممکنه شکارچیان غیرقانونی بیان.
آره، حرف احمقانه‌ایه، اما یه پرنده‌ی بالغ می‌تونه 100 هزار دلار ارزش داشته باشه.
چی؟
100 هزار دلار؟
یعنی 300 هزار دلار برای سه تا؟
اگه گرتل بفهمه، خیلی بد می‌شه. شنیدی!
شنیدی!
از امشب نگهبانی می‌دیم.
باشه!
چیزی نیست، والدینشون حتماً براشون غذا میارن.
به والدین پتی و بابی می‌گیم که ما داریم ستاره‌ها رو تماشا می‌کنیم. رئیس مدرسه!
آره، چی شده؟
انریکو چرا انقدر عصبانی بود؟
آره، یه چیزی بود.
خب، اون آخرین جوجه‌ای بود که بهش گفتن.
و انریکو مسئول بزرگ کردنش شد.
در حالی که همه‌ی دنیا تماشاش می‌کردن.
با اینکه خیلی سخت تلاش کرد، اما پرنده خیلی حساس بود و در نهایت شکست خورد.
اون شوک هنوز باهامونه.
پس اینطوری شد. نمی‌خوابی؟
آره.
اگه نگرانی، برو ببینشون.
نگران نیستم.
اصلاً، پرنده‌ها خودشون می‌تونن زنده بمونن.
بهتره ما دخالت نکنیم.
این حرفا رو می‌زنی، اما در واقع نمی‌خوای دوباره اون احساس رو تجربه کنی، درسته؟
آره.
سلام، ببخشید مزاحم شدیم.
معذرت می‌خوام.
این وسط جوجه‌ی 300 هزار دلاری رو برداشتم.
جوجه‌جان، صبر کن.
تو.
آه، بیدار بودی.
فقط تو می‌تونی بری.
آره.
رفتم و برگشتم.
گیر افتادم، چاره‌ای نیست.
هرکی مزاحم بشه، حسابش رو می‌رسیم.
می‌دونم.
بریم.
اومد.
خب.
جوجه، جوجه.
بسه دیگه.
زود.
جوجه‌ها رو گرفتم.
اگه بیشتر مزاحم بشی، حسابت رو می‌رسیم.
واقعاً عصبانی می‌شم.
اینطوری. جوجه‌ی 300 هزار دلاری...
...
تو بودی.
جوجه کجاست؟
ایناهاش. آفرین. ممنون. ممنون.
یک روز کامل چیزی نخوردن ضعیفش کرده.
خیلی ضعیفه.
اینطوری نیست.
ببین، چی شده؟
حتماً گرسنه‌ست.
چرا نمی‌خوره؟
جیک جیک جیک جیک.
من از چیزی نمی‌ترسم.
تلاش کن.
جیک جیک جیک جیک جیک جیک.
تلاش کن.
جیک جیک جیک جیک.
جیک جیک جیک جیک جیک. ببین.
جیک جیک جیک جیک جیک. خوبه، خوبه، خوبه...
...
ببین...
خب، خوبه...
خوبه...
نه، ممنون، انریکو.
نه...
به هر حال، باید کاری کنیم که والدینشون براشون غذا بیارن. درسته...
...
این بار من غذا دادم، اما نمی‌خوام عادت بشه.
چرا والدینشون تو لونه نمیان؟
چیه؟
شاید یه راه دیگه‌ای برای ورود وجود داره.
به زودی والدینشون میان. خب. اوناهاش!
همون‌طور که فکر کردم.
دیروز توی طوفان بسته شد. بازش کن!
چی کار می‌کنی؟
دارم از پرنده‌ی ماپل محافظت می‌کنم.
نه!
پس چرا به پرنده غذا نمی‌دی؟
خفه شو.
من دارم برای خیر پرنده کار می‌کنم. چه خیری؟
دوباره می‌خوای شکست بخوری؟
بیا. اومد. نیا!
گرفتار می‌شی!
احمق!
یه کم مونده بود... هی!
قفس رو پس بگیر!
بگیرش!
تلاش کن!
بگیر!
گرتل هم گاهی به درد می‌خوره. والدینشون برگشتن. واقعاً!
آفرین!
به هر حال، طبیعت بهترین راه‌ست. حرف خوبی زدی!
توی این قفس اصلاً خوب نیست!
منم آزادم!
خب، یه هفته گذشت.
ممکنه شکست بخوری و بمیری. آروم باش.