لطفاً کمی بیشتر استراحت کنید...
اشک‌های ریتایانا
اشک‌های ریتایانا، پاپایا در این منطقه میوه‌ای بسیار نادر است، حتی من فقط یک بار آن را چشیده‌ام، اما...
این چیزی است که، هرگز فکر نمی‌کردم بتوانم پاپایا بخورم...
شهردار، زودتر جمع‌وجور کن، دارن می‌رسن!
آه، بله، درسته.
یعنی ما روزشماری می‌کردیم تا پاپایا برسه. آه، خوب شد.
خب، کندریک، یه چیزی بگم. اِهم!
من تا به حال در پروژه‌های مختلفی کار کرده‌ام، اما هیچ‌کدوم به اندازه این پروژه به من احساس غرور و رضایت ندادن. تو، تکیزوما!
آوردن میوه از جنوب زمان و هزینه زیادی می‌طلبه.
اما من قصد دارم از این فرصت استفاده کنم و میوه‌های نادر رو یکی پس از دیگری به سفره‌های شما بیارم.
این که این قطار پر از چیزهای خوشمزه‌ست، همه می‌دونن. آره، داره خوب فروش می‌ره!
چطوره؟
پاپایا دزدیده شده!
صبر کن!
داره تکون می‌خوره!
صبر کن!
مشکلی نیست، همین‌قدر کافیه.
تمام این واگن‌ها پر از پاپایاست. آفرین!
کارآفرین برتر شهر حرف‌های متفاوتی می‌زنه.
خب رئیس ایستگاه، لطفاً دو واگن رو جدا کن.
بقیه واگن‌ها برای شهر بعدی‌ست. وای نه!
پاپایاها دارن فاسد می‌شن!
وای نه!
این دیگه چه وضعیه!
بله!
اینم فاسده!
اینم!
اینم فاسده!
وای نه!
آه، چه اتفاقی افتاده!
فکر نمی‌کردم این‌قدر خوب پیش بره. اما واقعاً...
...
واقعاً میوه نادریه.
حتی بویش هم فرق داره.
به خاطر فاسد شدنه که این بوی بد رو داره. کی باور می‌کنه این حرفا رو؟
اما تو داری این میوه‌ها رو می‌خوای!
پس هرچقدر می‌خوای بخور.
خیلی حرص می‌خوری.
اگه می‌خوای بگو، نمی‌خوای نگو.
به هر حال کاری نمی‌کنی.
واقعاً نادره.
حتی مزه‌اش هم فرق داره.
گرتل کجا رفته؟
نمی‌دونم.
آه، داره می‌آد.
وای، وای، کمک!
کسی هست؟
وای، وای، وای.
فکر نمی‌کردم این‌جوری بشه.
تازه این روزهای گرم هم هست.
به علاوه، سفر طولانی با قطار هم تأثیر خودش رو داره.
با این همه پولی که خرج کردیم.
مارسون.
تو باید قوی باشی.
تو می‌تونی این ضرر رو جبران کنی.
بذار تنها باشم.
باشه.
کیک خواهرم بزرگ‌تره!
این عادلانه نیست!
من بزرگ‌ترم، پس طبیعیه که کیک بزرگ‌تر رو داشته باشم.
معمولاً خواهرها کیک بزرگ‌تر رو به برادر کوچیک‌ترشون می‌دن.
تو خیلی لوس‌ای.
بسه دیگه.
هر دوتون باید بدونین الان چه شرایطی داریم.
اما خواهر...
چی می‌گی؟ خفه شو!
باشه؟
پدر الان به خاطر شکستش خیلی ناراحته.
الان وقتشه که خانواده دور هم جمع بشن و به هم کمک کنن.
خوبه.
باشه.
خب، از امروز دیگه پول تو جیبی ندارین و میان‌وعده‌ها هم نصف می‌شه.
این رو نصف کنین.
این هم میان‌وعده فرداست.
باشه.
منتظر چی هستین؟ چیز دیگه‌ای نمی‌خواین؟
تو خونه سه تا خوردم دیگه.
کارل، نصفش رو بخور. کارل!
این‌قدر بی‌ادب نباش. اما...
...
درسته.
چیزایی که با پول خودت می‌خری خوشمزه‌ترن.
من که پول تو جیبی ندارم.
چی؟
آه، ما تصمیم گرفتیم پس‌انداز کنیم.
آه، فهمیدم.
می‌خواین با پول‌هاتون به کندریک کمک کنین؟
چی؟
پتی، این چه حرفیه؟
ببین، کندریک به خاطر پاپایا ضرر بزرگی کرد. پس...
...
آهان.
می‌خواین بهش پول قرض بدین.
خیلی مهربونی، دیانا.
البته که هستم.
خانواده باید به هم کمک کنه. نه، منظورم این نیست...
...
بیا بریم.
ما وقت نداریم اینجا بازی کنیم.
خیلی بد شد.
اگه این‌جوری بشه، مجبوریم از کندریک پول بگیریم.
اصلاً تحملش رو ندارم.
40 درجه و 2 دقیقه.
خیلی بهتر شده. می‌خوای به پدرت پول قرض بدی؟
احمق، ما که پول نداریم. واقعاً؟
واقعاً؟
دارن می‌گیرنش!
خیلی خوب شد که پیدات کردیم.
بیا به جای پدرت از اینجا بریم.
خواهر، زودتر پولو بهش بده.
احمق.
گفتم که پولی نداریم.
دروغ‌گویی شروع دزدی‌ست. اما...
...
هنوز حرف می‌زنی؟
درد داره!
دستشویی!
گ، گ، گ، دختر!
اینجا خونه شهرداره.
تأمین‌کننده‌های پاپایا دارن پول باقی‌مونده رو می‌خوان، هزینه قطار و جمع‌آوری پاپایاها هم باید پرداخت بشه، همه‌چی به هم ریخته.
چه بد.
پدر خیلی بد شد. لطفاً آقای شهردار!
میشه از بودجه شهر وام خاصی بگیریم؟
چی؟
می‌خوای از شهر پول قرض بگیری؟
راه دیگه‌ای برای بازپرداخت بدهی‌ها نداریم.
پدر تا حالا پیش هیچ‌کس سرش رو پایین نینداخته.
خب، بودجه شهر مال مردمه، من به تنهایی نمی‌تونم تصمیم بگیرم... لطفاً کاری کنید!
می‌تونم خونه‌م رو به عنوان وثیقه بذارم.
کندریک، اگه نتونی پول رو پس بدی، خونه‌ات رو ازت می‌گیرن.
چاره‌ای ندارم. خونه‌مون رو می‌گیرن؟
پس کجا باید زندگی کنیم؟
اما اگه این‌قدر مصممی، چرا دوباره امتحان نمی‌کنی؟
خوشبختانه، هوا هم بهتر شده... نه، دیگه حوصله ندارم...
اوه، شما دوتا اینجا چکار می‌کنین؟ پدر، شما چکار اینجا می‌کنین؟
خب، شهردار باهام مشورت کرد. پدر، با پولی که پس‌انداز کردیم...
...
پدر، ما الان شرایط سختی داریم، درسته؟
چی؟
من می‌خوام برم کار کنم.
نیازی نیست نگران باشی. اما...
...
تو که نباید کار کنی، این غیرقابل قبوله!
درسته!
من تصمیم گرفتم... دیگه کار نکنم!
دیانا!
دیگه حق نداری تو کارهام دخالت کنی!
مزخرف!
چی شده؟
اتفاقی افتاده؟
نه...
میای خونه‌مون؟
چی؟
امروز پدر داره آشپزی می‌کنه. میای با هم بخوریم؟
باشه؟
باشه، میام. بیکی!
باشه باشه!
مستقیم برین، دخترها.
با این‌که مهمون آوردیم، فقط اسپاگتی داریم.
نه نه، نباید ناراحت باشین.
می‌گن آشپزی با اسپاگتی شروع می‌شه و با اسپاگتی تموم می‌شه. خیلی خوبه، خیلی خوبه...
...
اگه قرار بود این‌جوری بشه، بهتر بود فقط حرف می‌زدیم.
پتی، بعداً می‌تونی نامه‌ها رو مرتب کنی؟ باشه، اما پدر چیکار می‌کنه؟
یه کم، چوچو باهام کار داره. کار فوری؟
می‌گه می‌خواد در مورد کندریک صحبت کنه.
نه نه، فکر نکنم چیز بدی باشه.
خوب می‌شه اگه بتونیم با هم به کندریک کمک کنیم.
باشه، پتی، اگه ایده‌ای به ذهنت رسید بهم بگو.
حتماً ازش استفاده می‌کنم.
باشه، پدر.
دیگه حق نداری تو کارهام دخالت کنی!
این اتفاق افتاده؟
منم یه کم زیاده‌روی کردم.
اشکالی نداره، اون بچه قوی‌ایه.
پس دیانا تو طبقه‌دومه؟ هنوز...
...
من یه کم می‌رم ببینمش. صبر کن!
این بار حتماً اونو می‌گیرم. اما...
...
همین‌قدره؟ پس از خونه بیار!
اگه با من بازی کنی، می‌تونی داشته باشیش. بازی؟
آره، بازیِ "پدر و دختر".
باید یه پدر خیلی مهربون باشی.
پس واقعاً بهم می‌دی؟
باور کن، پدرم هرچی بگم انجام می‌ده.
اما اگه نمی‌خوای، مشکلی نیست.
باشه، اما اگه دروغ بگی، مجبوری پولش رو بدی.
خب پدر، یه چیز خوشمزه درست کن.
چرا من باید این کار رو بکنم؟ بازی شروع شده.
فقط تظاهر کن.
باشه، باشه. پدر، چی بلدی درست کنی؟
بذار ببینم، سالاد کلم و تربچه.
پدر، امروز سر کار چیکار کردی؟
پدر امروز به آدم‌هایی که از خوردن پاپایا دل‌درد گرفتن کمک کرد. وای، چه بد!
من می‌تونم کمک کنم، پدر؟
حتماً، دیانا.
ما به پول بیشتری نیاز داریم.
باشه، من هرکاری بتونم می‌کنم. فیدنی، من به داروی دل‌درد و کلی جواهر و یه ماشین نیاز دارم.
زودتر بیارشون.
چیزی نیست که بخوای گریه کنی.
لعنت، یه آدم مزاحم اومد.
تو دیانا رو اذیت کردی، درسته؟
من که نمی‌دونم.
هی، تو چیزی بگو.
مطمئنم اذیتش کردی. گریه می‌کنه!
لعنت، همه‌تون مزاحمید.
دیگه کاریش نمی‌تونم بکنم. دیانا، تا حالا چیکار می‌کردی؟
چی شده؟
پدر، تو کارش شکست خورد. من می‌تونم...
من می‌تونم...
... پس این‌جوری بود.
اما فکر کنم دیانا منظورش رو فهمیده.
چی؟
کندریک نمی‌خواست تو رو نگران کنه.
واقعاً، دیانا.
پس باید کاری رو که شروع کردی تموم کنی.
من یه ایده دارم. کمک می‌کنی؟
باشه!
این‌جوری‌ست؟
دیانا خیلی وقت پیش رفت؟
مامان!
دیانا، کجا بودی؟
منم خیلی کار دارم.
من امشب می‌خوام تو خونه پتی بمونم.
چی؟
ما یه کاری داریم انجام می‌دیم.
باشه؟
چی شده؟
بیاین همه با هم پاپایا بخوریم.
سفارش‌هاتون رو به اداره پست اپل‌تاون بدین.
این‌قدره.
...
بدونین.
مشکلی نیست.
و شهردار هم گفت که با شهرهای اطراف صحبت می‌کنه.
وای!
عالیه!
اپراویت!
چی؟
چی شده؟
آقای شهردار.
چی شده؟ آه، تموم شد؟
اتفاقی افتاده؟
آه، درسته.
در واقع، از شهر برادرم سفارش پاپایا گرفتم.
و حتی گفتن که اول پول رو می‌دن. واقعاً؟
اما تو واقعاً خوب فکر کردی.
این کار رو می‌تونی با پست کردن نامه‌ها انجام بدی.
درسته؟
لطفاً از پاپایا تو کیک‌هاتون استفاده کنین.
حتماً، از مادرم می‌خوام که پاپایا رو تو مغازه بذاره. ممنون، دوبی!
خوبه، نه؟
چی خوبه؟
گفتم که تو کارهام دخالت نکنی.
اینکه اون بچه لوس داره برای تو سخت کار می‌کنه، منو خیلی تحت تأثیر قرار داده. اما تو...
...
خانواده باید به هم کمک کنه، اما...
همه اینجان... تو؟
چی شده؟
کندریک، خبر خوبی برات دارم.
دیانا.
بیا بیا، خجالت نکش. اینو بگیر...
... سفارش پاپایا و پولشه. تو!
همه گفتن که واقعاً می‌خوان پاپایا بخورن.
یه قطار پاپایای دیگه درست کن.
تو واقعاً منو تحت تأثیر قرار دادی.
ممنون، دیانا.
چی؟
تو واقعاً کار بزرگی کردی، کندریک.
البته.
هیچ‌وقت این‌قدر خوشحال نبودم که تو این شهر زندگی می‌کنم.
پدر!
چی؟
یه کم دیگه پاپایا می‌فرستیم؟
زیاد بخورین. دیانا. پاپایا ترسناکه!