لطفاً کمی بیشتر استراحت کن...
در حال تعمیر و نگهداری...
...
آه...
... آیا این یاسمن تو هستی؟
اما عجیبه... فصل گل‌های یاسمن خیلی وقت پیش تموم شده...
چه بوی دل‌انگیزی... دارم جذبش می‌شم...
اما، انگار تنها و غمگین ایستاده...
آه، این کمی زیاده... این‌قدر، این‌قدر...
عالیه. خاله، حالا چی کار می‌کنی؟
گیاهان خرد شده رو اضافه می‌کنم.
باشه، خوب هم بزن.
خوبه، خوبه.
بعد مواد نگهدارنده و روغن‌های ضروری رو اضافه می‌کنیم و بعدش داخل بطری می‌ریزیم.
اگه تو جای خنک و تاریک بذاریم، آماده‌ست.
حالا پوتری دست‌ساز ما آماده‌ست!
پوتری.
وقتی ساخت پوتری شروع می‌شه، یعنی جشن یاسمن نزدیکه.
سلام.
نه نه، به من توجه نکن، ادامه بده.
پوتری چیز مهمیه که توی جشن نمی‌تونه کم باشه.
بقیش آسونه.
پوتری آماده رو توی کیسه‌های قشنگ می‌ریزیم و با گل‌ها توی روز جشن یاسمن جلوی در خونه‌ها می‌ذاریم.
اما چرا جشن گل‌ها تو پاییز برگزار می‌شه؟
آها، به نظر می‌رسه پتی و بقیه اولین باره که جشن یاسمن رو می‌بینن.
بذارید براتون داستانش رو تعریف کنم.
خیلی وقت پیش، وقتی شهر میپل‌تاون تازه تأسیس شده بود.
اون سال خشکسالی بی‌سابقه‌ای اومد، مزرعه‌ها ترک خوردند و هیچ محصولی رشد نکرد.
و زندگی مردم روز به روز سخت‌تر شد.
اما یه روز، یه مرد تو جنگل راه می‌رفت که بوی خیلی خوبی به مشامش خورد.
رفت ببینه و دید یه جنگل پر از گل‌های یاسمن هست.
مردم از این بو استفاده کردن و از گل‌های یاسمن عطر درست کردن.
اون عطر خیلی معروف شد و فروش فوق‌العاده‌ای داشت.
آره، شهر میپل‌تاون با این یاسمن‌ها نجات پیدا کرد.
می‌گن به خاطر همین جشن گرفتن. آره، همین‌طوره.
...
هی، پروانه‌خانم، الان هم اون عطر رو می‌سازن؟
اومم، نه، دیگه عطر نمی‌سازن.
جنگل به مزرعه تبدیل شد و با گذشت زمان یاسمن‌ها ناپدید شدن. خسته‌کننده‌ست، نه؟
مردم شهر فقط از جشن لذت می‌برن و معنی واقعی جشن یاسمن رو فراموش کردن.
واقعاً تأسف‌آوره.
مامان.
آن. مواد پوتری رو جمع کردی؟
این چیه؟ این بو...
...
یاسمن.
آن، اینو از کجا آوردی؟ عجیبه، الان پاییزه ولی گل یاسمن.
اما اونجا بود، تو عمق جنگل.
چی؟ یاسمن‌ها تو جنگل گل دادن؟
واقعاً؟ منم می‌خوام اون درخت یاسمن رو ببینم.
از این طرف. بریم.
بریم.
این مال همه‌ست، کدوم بهتره؟
یاسمنه، یاسمن.
گل داده. نمی‌دونم، منم...
...
یه لحظه صبر کنین.
بریم.
اونجاست.
اما عجیبه، گل‌ها تو پاییز کاملاً باز شدن. واقعاً چیکار کردن؟
نه، اینجا منطقه‌ی گوداله و امسال هوا به طور غیرعادی گرمه.
فکر کنم گل دادنشون عجیب نیست.
خب، احتمالاً همین‌طوریه.
چی شده، فقط یه گل؟
حتی ارزش گل رو هم نداره.
این بوی چیه؟
آه، واقعاً بوی خوبیه.
آره.
بیاین این یاسمن‌ها رو به میدان شهر منتقل کنیم.
این گل‌ها رو به مردم شهر نشون بدیم تا دوباره معنی واقعی جشن رو به خاطر بیارن.
ها؟
نه، ایده‌ی خوبیه.
حتماً باید به بچه‌ها هم معنی جشن رو یاد بدیم. اونا هم از دیدن یاسمن‌ها خوشحال می‌شن.
خب، از فردا شروع می‌کنیم.
آره، باید عجله کنیم.
آره.
یه کم سرمون شلوغ می‌شه.
من اریکم.
چرا این‌قدر نگاه غمگینی داری؟
من منتظر معشوقه‌ام سوزانم که خیلی وقت پیش ازم جدا شد. چقدر وقته؟
خیلی وقته.
اما فکر می‌کنم این بار می‌تونم پیداش کنم.
درست وقتی ماه کامل بشه. حتماً. این یعنی چی؟
من نمی‌خوام از اینجا تا اون موقع حرکت کنم.
می‌خوام سوزانو رو ببینم.
اریک، صبر کن. اریک!
اریک!
خواب بودم.
نه، خواب نبود.
اریک، اریک، انقدر سر و صدا نکن، نمی‌تونم بخوابم.
ببخشید.
خانم‌ها هم گاهی باید خواب‌ببینن. یاسمن...
...
یاسمن. یه زمانی از پدربزرگم شنیدم که جشن یاسمن یه افسانه‌ی دیگه هم داره.
بابا، تعریف کن.
آره.
خیلی وقت پیش.
یه زوج عاشق بودن که کسی از رابطه‌شون خوشش نمی‌اومد.
یه روز به دختر که منتظر پسر بود گفتن که اون مرده.
فقط می‌خواستن شوخی کنن.
اما دختر باور کرد و خودش رو تو برکه انداخت.
پسر وقتی فهمید، سریع رفت تا دختر رو تو برکه پیدا کنه.
اما دختر نبود.
پسر گذر زمان رو فراموش کرد و منتظر دختر موند.
و تو شب ماه کامل.
دختر ناپدید شد.
فقط یه درخت یاسمن باقی موند.
مردم شهر از ترحم براشون جشن گرفتن و این‌طوری جشن یاسمن شروع شد.
وای.
جشن یاسمن یه افسانه‌ی غم‌انگیز داره.
من منتظر معشوقه‌م هستم. همیشه اینجا. فهمیدم!
فهمیدم!
اون پسر افسانه اریکه!
و اون درخت یاسمن هم اریکه!
بامپی!
می‌خوان یاسمن‌ها رو منتقل کنن!
ها؟
بریم ببینیم!
بامپی!
ها؟
واقعاً؟
آره. اوضاع خیلی بده!
اریک می‌خواست بهم بگه منتقلش نکنم!
آن!
صبر کن آن!
آه، هی!
اون...
هی، شاید آن فکر می‌کنه اون یاسمن همون پسره؟
آره. اون یاسمن همون پسر افسانه‌ایه، اریک.
ها؟
اوه، حالا فهمیدم.
حالا که فکر می‌کنم، یه همچین افسانه‌ای هم بود.
خب، فقط یه افسانه‌ست.
شاید سوزانو به زودی ظاهر بشه.
پس لطفاً اریک رو به شهر منتقل نکنین.
این از اون کارای آن‌است که باورش می‌کنه. نه!
این گل‌های یاسمن رو اریک به خاطر سوزانو شکوفه داده.
آن، این فقط یه داستانه که قدیما ساختن.
ها؟
منم همین‌طور فکر می‌کنم. نه!
نه!
من قول دادم!
به اریک...
درسته؟
اریک...
این بو داره منو گمراه می‌کنه...
شماها واقعاً این داستان غم‌انگیز رو باور نمی‌کنین؟
هی، تو!
مست نیستی؟
خفه شو!
من به حقیقت پی بردم!
لطفاً، بس کن!
بذارین همین‌جوری بمونه!
لطفاً!
بس کن، بس کن.
کاری نیست که بخوای دختر رو به گریه بندازی.
آن آروم این‌کار رو کرده، ما باختیم. واقعاً.
ممنون بچه‌ها.
خوبه.
حالا می‌تونه منتظر سوزانو بمونه.
آره.
بوی خوبیه.
واقعاً.
حالا بریم در بزنیم. رمز رو یادتونه؟
حتماً.
تو این شب جشن، به چی باید تشکر کنیم؟
یاسمن!
چه بویی شادی رو به دنیا میاره؟
یاسمن!
یاسمن، مبارک باشه. مبارک باشه!
حالا، شیرینی بگیرین.
ممنون.
حتماً، با هم بریم.
بریم!
مواظب باشین.
امشب ماه کامل خیلی روشنه.
اوه، باز اومدی.
تو این شب جشن، به چی باید تشکر کنیم؟
اومم، یه کیک پر از خامه که آب دهن آدم رو راه می‌ندازه. چه بویی شادی رو به دنیا میاره؟
آبنبات شیرین که آب دهن آدم رو راه می‌ندازه.
شیرینی بده. برو گمشو!
(صدای خنده)
چرا من باید این‌جوری باشم؟
ها؟
چی شده؟
مرسی برای دفعه قبل.
ها؟
دفعه قبل؟
فرقی نمی‌کنه.
بهتره قبل از اینکه نظرم عوض شه، بگیریش.
واقعاً خوبه؟ خیلی ممنون. خب چیه؟
این.
آره، همه‌چی از این بو شروع شد.
اما فکر می‌کنم این بار می‌تونم پیداش کنم.
وقتی ماه کامل بشه.
بامپی، شاید بتونن همدیگه رو ببینن.
اریک و سوزانو.
ما از بالای صخره افتادیم.
بامپی، اون قطعاً اریک و سوزانو بودن.
اونا همدیگه رو پیدا کردن.
آره.
هی، بامپی. ها؟
معنی گل یاسمن رو می‌دونی؟
نه. چیه؟
"تو و من."
به نظر خیلی مناسب میاد.