لطفاً کمی بیشتر استراحت کن...
و بعد برمی‌گردم. دو هفته؟
اینقدر طول می‌کشه؟
تا اون موقع باید با شال سال گذشته سر کنی.
از اونجایی که هوا سرد شده، امروز می‌خوایم شال ببافیم.
چیکار کنم؟
من تا حالا بافندگی نکردم.
اوه نه، من بافندگی بلد نیستم.
هیچ‌کس از اول خوب بافتن بلد نبوده.
خب، جانی، فکر می‌کنی شال برای چیه؟
بله.
فکر می‌کنم برای گرم موندنه.
درسته.
خب، بچه‌ها، گوش کنین.
حتی اگه خوب نبافین، اگه با دل و جون ببافین، یه شال گرم و قشنگ می‌شه.
خب، خانم معلم، چطوری با دل و جون ببافیم؟
یعنی موقع بافتن به کسی که براتون مهمه فکر کنین.
اینطوری حتی اگه خوب هم نبافین، شالتون گرم و مورد پسند می‌شه. خانم معلم، کسی که براتون مهمه کیه؟
من اصلاً دلم نمی‌خواد شال ببافم. جانی، تو برای کی می‌خوای شال ببافی؟
آره.
فکر می‌کنم برای مامانم ببافم.
مامانت حتماً خوشحال می‌شه.
امیدوارم. پتی، تو برای کی می‌خوای ببافی؟
من؟
خب، نمی‌دونم. آهان، یادم اومد!
پس واسه منم یه شال بباف.
می‌تونی بگی من بافتم. بادی!
لطفاً، پتی!
نه!
چرا؟
چیکار می‌کنی؟
بی‌خیال.
به هر حال من که نمی‌بافم. نمی‌ری دنبالش؟
بادی!
دارم یخ می‌زنم.
گرممه.
خب، بذار یه شال ببافم.
جانی، میان‌وعده ات آماده‌ست. بازم چیکار می‌کنی؟
فکر کردم داره درس می‌خونه...
اما مامان، اینم جزوه درس مدرسه‌ست.
تو فقط باید درس بخونی تا دکتر بشی.
اینو من برات می‌بافم. اما...
..
همه میان‌وعده رو بخور.
هی، بیا بازی کنیم.
بازی!
برادر وقت بازی نداره!
جانی، بیا بازی کنیم!
اما اگه مامانم برام می‌بافه، پس لازم نیست خودم ببافم.
نه.
می‌خوام به مامانم بدم. باید خودم ببافم.
..
اما اگه ببینن دارم می‌بافم، بازم ازم می‌گیرن.
اما واقعاً می‌خوام خودم براش ببافم.
می‌تونی تا وقتی تموم شه خونه ما ببافی. خوبه؟
باشه. بابی، ممنون. وای!
خب، شال کوچولو.
زود تموم شه و منو گرم کن. داری چیکار می‌کنی؟
یپ!
به من بافتن یاد بده!
فکر خوبیه.
اینطوری درست نیست.
منم فکر می‌کردم درست نیست، خانم معلم.
اینطوری، اینطوری.
بعد اینو بگیر و اینطوری کن.
بعد همون کارو تکرار کن.
آهان.
خانم معلم، ممنون.
خواهش می‌کنم.
خب، اینطوری.
اینطوری.
لعنت!
من که نمی‌خوام اینجوری ببافم!
یه کم دیگه. پتی چه واکنشی نشون می‌ده؟
یه سوال دارم.
داشتم طبق کتاب انجام می‌دادم، اما یه چیزی درست نیست. چیکار کنم؟
اوه، سوزن‌هات اشتباهه.
با این ضخامت نخ، باید از سوزن‌های ضخیم‌تر استفاده کنی.
آهان، باید دوباره شروع کنم.
آه، پتی.
چیه؟
هیچی. بادی!
خیلی خب، دیگه بسه.
همه سر جاهاتون بشینین.
بیاین بافتن رو ادامه بدیم.
اوه، چه شنل قشنگی. لورا، واسه کی می‌بافی؟
آه، اوم...
آهان.
لورا می‌خواد بزرگ‌تر بشه.
بچه حتماً خوشحال می‌شه.
بله!
به نظر تموم شده.
آره.
بذار ببینم. آه، خانم معلم، این...
..
بچه‌ها، نگاه کنین.
آن اینقدر خوب بافته. این...
..
الان داره دنبالش می‌گرده.
مامان نباشه حتی یه تیکه غذا هم پیدا نمی‌کنه. آه، شماها!
از این استفاده نکنین!
ده تا ضربه به باسن!
من برگشتم!
ببخشید. شکست. نمی‌خواد بگی!
برو اونجا. مامان...
..من... برو اونجا!
باشه، باشه. چرا چرا!
دارم عذر می‌خوام!
برادر نمی‌دونه؟
چی رو؟
اون بشقاب، مال مادربزرگ بود... اوم، چی بود؟
یادگاری!
یادگاری؟
چیز مهمیه، مطمئنم. مامان، به هیچ‌وجه دست نزن!
مامان...
ببخشید. من واقعاً...
مامانم ببخشید.
نخواستم بشکنمش. مامان...
..
اشکالی نداره.
هر چیزی یه روزی می‌شکنه. پتی!
پتی، من... استفاده از طراحی دیگران خیلی بد نیست؟
اما پتی... شماها حرفام رو به مامان شنیدین؟
بد نیست؟
اما...
شاید واسه تو بافته؟
اما اگه اینطوریه پس چرا نگفته!
این فرق داره با پتی. من می‌رم بپرسم!
من برگشتم!
اون کجاست؟
خوش برگشتی.
اون بالاست. ممنون. پتی!
اون گفت به پتی بده.
گفت هدیه‌ست، اما چیه؟
وای، چقدر قشنگه!
پتی، خوشحال شدی؟
همون شالی رو می‌خواستی، درسته؟
پتی!
نه.
منم نباید از اول نگفته باشم. پس مساوی شدیم!
درسته، نمی‌دونم به کی بدم...
... اونقدر خوب نیست، اما...
جانی، من... اولین باره که مامان اینقدر ناراحت می‌بینمش.
می‌خوام یه کاری براش بکنم.
خب، چرا براش شال نمی‌بافی؟
چی؟
شال؟
آره.
خانم معلم گفت حتی اگه خوب هم نبافی، اگه با دل ببافی خوشحال می‌شه.
من تو این کارها خوب نیستم.
نمی‌تونی بشقاب رو درست کنی، اما می‌تونی مامان رو خوشحال کنی. من امتحان می‌کنم!
خب، اول...
..
اینطوری...
اوبی، چیه؟
امروز فرار نمی‌کنی؟
برو اونجا!
دیگه!
یپ...
..
مامان، حتی اگه دعوام کنی، قبول کن.
برات بافتم. جانی، تو واقعاً...
..
تو واقعاً...
جانی، مامان فقط می‌خواد تو درس بخونی، همین برام کافیه.
واقعاً خوشحالم.
ممنون، جانی. تموم شد!
تموم شد!
آفرین، بابی. تبریک می‌گم!
شال؟
اینقد درزاش بازه که سرما می‌پره تو!
این بیشتر شبیه دستماله.
اما واسه بابی خوبه. دیگه بسه!
بابی...
خیلی بد شد!
چی شده؟
من فقط شوخی می‌کردم...
اون...
بابی واسه من...
من واسه...
بابی!
شال نیست؟
خواب نیستم!
بابی!
اینجام!
ببخشید، بابی.
حرف بدی زدم.
نمی‌دونستم واسه مامان بافته.
نیازی به عذرخواهی نیست.
من فقط می‌خواستم مامان رو خوشحال کنم.
واقعاً ببخشید، بابی. پس...
... پس شال خودت رو بهم بده. دیگه دیر شده!
چ... چرا؟
الان انداختمش دور.
ک... کجا؟
کجا انداختی؟
دیگه بسه!
نه!
نمی‌تونم بذارم بندازیش دور!
لطفاً!
کجا انداختی؟
بگو!
باشه!
اونجا!
واقعاً؟
واقعاً
... دیگه بسه!
نه!
نمی‌تونم بذارم شال مهم تو اینجا بمونه!
آ، آ، آ، آ، گرممه!
من عاشق شالم!
آه، شال با دل و جون گرممه!
آه، ببخشید
اوم!
صبر کن!
نمی‌تونم بذارم اینقد خوشحال بشه و بعدش ازش بگیرم. مامان، خوبه؟
مامان، قبل از برف یه شال بهتر برات می‌بافم.
آره، منتظرش می‌مونم.