هانا!
بله!
امروز هم باید گاوها رو ببری مزرعه شمالی.
کمک نمی‌خواید؟
نه، لازم نیست.
مثل دیروز سردرد ندارم. فهمیدم.
هانا گاوها رو برد مزرعه شمالی، اما یاد اتفاق بد روز قبل افتاد.
وقتی دارم کتاب می‌خونم، زمان از دستم در میره و گاوها رو فراموش می‌کنم. بزن بریم!
دیروز به خاطر تو، یه عالمه گاو افتادن توی آبگیر. غذات رو همینجا بخور. داری چی کار می‌کنی؟
چه خبر شده؟
تو قوی‌ترین گاو بینشون هستی، ولی آروم‌ترینشون هم هستی.
چشماتو نشون بده. منِ تو...
..
منِ تو... یه جوریه...
عجیبه... نکنه هنوز نیومده؟
چی شده، پکا؟
داری چی کار می‌کنی؟
کاتری نیومده.
مثل اینکه.
امروز حتماً رفته یه چراگاه دیگه.
یه جای دیگه؟
آره، همون چراگاه کنار دریاچه.
من اونجا رو بلد نیستم. اگه نشونم بدی میری؟
آره، میرم. تو هم خیلی سمجی. سمج؟
آره، تمام روز به کاتری چسبیدی.
چه اشکالی داره که باهاش حرف بزنم تا حوصله‌اش سر نره؟
ببین، میشه اون چراگاهی که کاتری میگه رو نشونم بدی؟
خودت بگرد پیداش کن.
چرا کاتری با یه همچین آدم بدجنسی دوست شده؟
چی گفتی؟
اگه نمیخوای بدجنسی کنی، پس نشونم بده.
من فردا برمی‌گردم خونه، باید حتماً با کاتری خداحافظی کنم.
ها؟
میخوای ویلا رو جمع کنی؟
عمه‌م داره فردا برمی‌گرده شهر.
منم باهاش میرم.
فهمیدم.
پس هر چقدر هم دلت بخواد اینجا بمونی، نمیشه. کاتری کجاست؟
اگه نمیگی، خودم پیداش می‌کنم.
آه، آه، میگم، میگم.
پس تو از فردا دیگه اینجا نیستی؟
لطفاً هر جوری که می‌تونی به کاتری کمک کن.
حتی اگه من نباشم.
آره، حتماً.
مراقب کاتری باش، به من اعتماد کن.
پس تو داری میری.
همه خیلی ساکتن.
خب، برو دیگه.
نه، من هیچ کار بدی نکردم. ولی، چرا آقای آکی؟
اگه فکر کنی، خودت می‌فهمی. چرا اینقدر گیجی؟
مارتی. کاله والا رو تموم کردی؟
هنوز نه.
به این آسونی‌ها نمیشه خوندش.
امروز صبح قبل از اینکه بیام اینجا، یه سری به ویلای آقای آکی زدم.
من داشتم به آقای آکی فکر می‌کردم.
جدی؟
ولی اونجا نبود.
اون خدمتکار هم که قبلاً اونجا بود، نبود.
یعنی آقای آکی هنوز توی زندانه؟
نمی‌دونم.
شاید هم برگشته خونه‌اش توی تورکو.
امیدوارم.
ولی، من از عمه‌م پرسیدم، اون گفت قبلاً هم آدم‌هایی بودن که مثل آقای آکی توی جنبش استقلال فنلاند شرکت کردن و دستگیر شدن.
و انگار زندانیشون کردن. چه وحشتناک!
خیلی وحشتناکه!
چطور ممکنه یه آدم به مهربونی آقای آکی رو بندازن توی یه همچین جایی!
ما هنوز چیزی راجع به آقای آکی نمی‌دونیم، کاتری.
آقای آکی حتماً حالش خوب میشه. از کجا بفهمیم؟
عمه‌ی من و مامان آقای آکی همدیگه رو می‌شناسن، شاید اون بتونه یه چیزهایی بدونه.
اگه فهمید بهت نامه مینویسم و خبرت می‌کنم. چرا نامه؟
خب، بیا اینجا دیگه.
عمه‌م داره ویلا رو جمع می‌کنه، منم مجبورم برگردم خونه. کی؟
فردا.
عمه‌م یه دفعه این تصمیم رو گرفت.
فردا... خوبی؟
خوبی؟
تکون نخور!
بزن بریم!
آفرین، آفرین!
چه پسر خوبی!
اون پسره، اون بچه پولدار فضول، انگار از فردا دیگه نیست!
میگن داره میره یه جای دور!
هی، پکا!
بله، بله!
وقتی الان اومدم، تو نبودی. نه!
بودم!
دروغ نگو!
اگه مثل الان با خودت حرف می‌زدی، من زود پیدات می‌کردم.
پس اون موقع ساکت توی سایه‌ی بوته‌ها قایم شده بودی. واقعاً؟
بیخیال.
بدهی صبح رو پس بده.
کالسکه رو تکون بده. چشم، چشم!
اینجا خوبه؟
خوبه!
خب... هی!
اون طرف نه!
این طرف پکا!
مزرعه جنوبی!
بله، بله!
خداحافظ!
چرا اینقدر خوشحاله؟
دیگه وایستا!
اعصابم رو خورد نکن!
هی!
اونجا یه پرتگاه وحشتناک هست!
خب، برگرد!
وایستا!
واقعاً که…
..
این مزرعه چراگاه زیاد جالبی نداره.
آره، همینطوره.
اگه یه لحظه چشم از گاوها برداری، یه اتفاق خیلی بد میفته.
یعنی نمی‌تونی با خیال راحت کتاب بخونی.
آره.
حیف شد.
منم دیگه کم کم مدرسه‌ی بد رو باید شروع کنم.
تعطیلات تابستونی هم داره تموم میشه.
انگار تعطیلات امسال خیلی زود تموم شد. واقعاً؟
چون من با کاتری بودم.
من واقعاً دلم نمی‌خواد دیگه برم مدرسه.
چه حیف.
ها؟
من، از ته قلبم دلم می‌خواد برم مدرسه. کاتری؟
مگه تو از کار کردن بدت نمیاد؟
ولی من می‌خوام درس بخونم.
می‌خوام درس بخونم و راجع به دنیا چیزهای بیشتری یاد بگیرم. بعدش که بزرگ شدم…
..
آه!
بازم بیکاست!
بیکای لعنتی!
برگرد سر جات!
مارتی با شنیدن حرف‌های کاتری، خیلی تحت تاثیر قرار گرفت.
و با خودش فکر کرد، چقدر عالی میشد اگه می‌تونستم بهش کمک کنم به آرزوش برسه.
ولی مارتی کوچولو، توانایی این کار رو نداره. بیا اینجا!
بیا دیگه!
حتماً اونجاست. فردا صبح باید زود بیدار شم؟
اونقدرها هم زود نیست.
میشه یه خواهشی ازت بکنم؟
چی؟
می‌خوام برای پدربزرگ و مادربزرگم یه نامه بنویسم. میشه برسونیش به دستشون؟
معلومه که میشه.
اگه امشب بنویسیش، فردا صبح میام از خونه‌ی لاییکولا می‌گیرمش. واقعاً؟
وقتی پدربزرگ و مادربزرگت نامه‌ی تو رو بگیرن، خیلی خوشحال میشن. مارتی!
آه، هلنا.
زود باش بریم خونه. فکر کنم کالسکه آمادست.
ها؟
چی شده؟
یه توضیحی بده.
قراره از الان برگردیم خونه‌مون توی شهر. چی؟
باید عجله کنیم. کلی وقت صرف پیدا کردن تو شد. مامان حتماً عصبانیه...
..
هی، یه لحظه صبر کن.
چرا برنامه‌هات یه دفعه عوض شد؟ قرار بود فردا برگردید.
مامان من خیلی دمدمی مزاج هست.
من فردا برمی‌گردم.
تنهایی. حرف احمقانه نزن.
فکر می‌کنی مامانت تنهات می‌ذاره؟
یه کم هم به این فکر کن که بابات چی بهش میگه. زود باش بریم. کاتری.
مارتی، باید عجله کنی.
نباید خانوم رو منتظر بذاری.
ولی...
خداحافظ.
خیلی خوشحال شدم که بهم کمک کردی. اون نامه چی میشه؟
عیبی نداره.
یه جوری به پستچی می‌سپرمش. ولی تو که پول…
..
نگران نباش.
یه کاریش می‌کنم.
ببخشید که برنامه‌هامون عوض شد.
مارتی، چرا باید از این دختره عذرخواهی کنی که برنامه‌هامون زودتر شد؟ آخه…
..
یه چیزی هم هست که می‌خوام به تو بگم. چیه؟
بهتره خیلی صمیمی نشی.
مارتی و اون پسره که پلیس دستگیرش کرد هم خیلی با تو مهربون بودن، ولی تو در هر صورت یه دهاتی هستی. هلنا، تو…
..
اگه یه دهاتی بخواد با کتاب خوندن خودشو بالا بکشه و فکر کنه با آدم‌های خوب دوست شده، یه بلایی سرش میاد. چه بلایی؟
همین دیگه.
هیچکس از آدم‌های گستاخ خوشش نمیاد. منظورت از همه کیه؟
منظور از همه…
منظورم همه است دیگه. آدم‌هایی که دور و بر ما هستن.
تو، اگه نمی‌خوای کسی ازت بدش بیاد و بلایی سرت بیاد، باید مثل یه دهاتی رفتار کنی.
خب، خداحافظ.
متاسفم کاتری.
طفلکی. آره. مارتی!
خداحافظ مارتی.
خداحافظ.
مراقب خودت باش. ممنون!
مارتی!
دیر شد.
اون بچه‌ها کجا رفتن؟ نکنه بارون میاد؟
بهتره دهاتی‌ها زودتر از بقیه برگردن خونه.
بقیه رو هم حرکت بدید.
وای، چه بارون شدیدی میاد.
با این بارون شدید میرید خونه؟
آره، داریم میریم. خب، کالسکه رو بیار. بزن بریم!
نگران کالسکه نباش.
برو تو خونه و لباس‌هات رو خشک کن.
زود باش!
انگار الان زود لباس‌ها خشک میشن. آره، زود خشک میشن.
زود باش برگرد خونه، زود برگرد.
آره، درسته.
خدای من، لباس‌هام خیلی کثیف شدن. ولی یه اتفاق خوب افتاد.
امروز برام لباس نو خریدن.
برات لباس نو خریدن؟
آره، الان میارنش.
خوش به حالت هانا.
امروز برام یه لباس قشنگ خریدن.
هانا، این لباس توئه.
پرچه و تیمر رو انتخاب کردن، و اونجا هم گلدوزی کردن. امروز این رو برام خریدن.
ببین. این واقعاً لباس منه؟
آره، واقعاً لباس توئه.
تو داری کار خیلی خوبی انجام میدی. این پرچه‌ی توئه.
خدای من، من تا حالا یه همچین لباس قشنگی نداشتم.
واقعاً ممنونم.
فکر کنم اندازه‌ات درسته.
وقتی گلدوزی کنی، فکر کنم اندازه‌ات درست بشه. ولی باید گلدوزی رو امتحان کنی.
زود باش، برو اون اتاق رو گلدوزی کن.
آه، درسته.
آه، خیلی دیره.
می‌تونی یه لباس خوب ببینی که گلدوزی بشه؟
آه، خیلی قشنگه.
پرچه‌ات خیلی قشنگه، و تو می‌تونی گلدوزیش کنی.
اگه دوستش داشته باشی، می‌تونی هر روز بپوشیش.
آه، نه، آقای تیمو.
من نمی‌تونم هر روز این لباس رو بپوشم.
یادم افتاد باید ازت تشکر کنم.
این لباس برای من واقعاً ارزشمنده.
تو دختر خیلی مهربونی هستی، و داری کار خیلی خوبی انجام میدی.
من همیشه ازت انتظار دارم. من ازت انتظار دارم. شاید روتا این رو بهت گفته باشه.
زمستون بعد، ما بهت لباس نو میدیم. و توی زمستون، یه پرچه‌ی گرم بهت میدیم تا باهاش لباس زمستونی بدوزی.
من واقعاً ازت ممنونم.
مامان بزرگ، بابابزرگ.
امیدوارم وضع زندگیتون از همیشه بهتر بشه.
حال منم خوبه، و کار هر روزم هم آماده است.
امروز آقای تیمو یه لباس فوق‌العاده بهم داد.
گفتن که ازم ممنون هستن.
الان راجع به کاری که اینجا شروع کردم صحبت می‌کنم.
من هر روز گاوها رو می‌برم چراگاه و بهشون سر میزنم.
بهت میگم رئیس. باشه؟
خوب گوش کن.
من یه سر به مزرعه‌ی کناری می‌زنم.
بعد…
حواست باشه. فهمیدی؟
برگرد!
برگرد دیگه!
نرو اون طرف!
آه، لعنتی!
هی، گفتم برگرد!
کاتری دو تا دوست فوق‌العاده داره.