کاتری، حالت خوبه خانم؟
حالم خوبه... رنگت پریده... خیلی ترسیدی، نه؟ خب، باید آماده شم... بهتره یکم دیگه همینجا بشینی...
ولی باید برم هلسینکی. شوهرم تو بیمارستانه. خب من میرم به بیلیامی بگم.
باید درشکه رو هم آماده کنن. لطفا بهشون بگو. اونم درست وقتی که عروسی بیلیامیه...
خانم، چی شده؟
آقاشون تو جبهه جنگ زخمی شدن. ها؟
الان تو بیمارستان هلسینکی هستن. خانم دارن خودشون رو آماده میکنن که برن. خب، حالشون چطوره؟
تو نامه چیزی ننوشتن. ظاهرا جراحتشون خیلی جدیه. خانم تنها میرن؟
آره. بهتر نبود آقا کوچولو رو هم ببرن؟ چرا؟
چون اگه اتفاقی برای آقاشون بیفته... کِکا!
و اینکه یادت باشه هیچی در مورد آقاشون به آقا کوچولو نگی.
خب، اگه الان حرکت کنن نمیتونن به قطار امروز برسن؟
من درک میکنم که خانم میخوان هر چه زودتر برسن... ولی اگه الان هم به ایستگاه سالو برسن، دیگه قطاری به سمت هلسینکی نیست... حتی اگه با درشکه با سرعت هم برن چی؟
بازم فکر میکنم قطار سریعتر باشه. ممنونم بیلیامی.
پس قرارمون میشه صبح زود. پکا رو میفرستم تا شما رو به ایستگاه سالو برسونه. متاسفم.
درست وقتی که عروسی داره اوج میگیره... امیدوارم حال آقا خوب باشه. از ته قلبم اینو میخوام.
خب بهتره زودتر برگردم پیش بقیه. خداحافظ.
هنوز آروم نشدی؟ خب، پس خداحافظ.
کاتری، تو یکم دیگه اینجا بمون. بله.
میگن الان یه چیزایی هست که خیلی سریعتر از هواپیما پرواز میکنن... مگه میشه؟ شنیدم یه چیزی هست به اسم هواپیما. هواپیما؟
اگه سوارش بشیم، تو یه ساعت میرسیم هلسینکی. باورم نمیشه... یعنی باید تا فردا صبح صبر کنم...
فکر نکنم امشب بتونم بخوابم. چرا چیزی نمیخوری؟
هیچی نمیخوام. خیلی خوشمزه‌ست. هی، کلاوس... ها؟ مامان فردا داره میره یه سفر، تو باید پسر خوبی باشی و خونه بمونی. کجا میرین؟
یه جای خیلی دور.
شاید نتونم فردا برگردم. ولی تو پسر خوبی باش، باشه کلاوس؟ نه. منم میخوام بیام. کلاوس، گوش کن. منم میخوام بیام.
با هم بریم. کاتری برات کتاب بخونه، ببرت مزرعه و کنار دریاچه.
باشه؟ نه. منم میخوام برم. کلی سوغاتی برات میخرم.
برای همین میگم منم میخوام برم.
میخوام با مامان برم.
خب، بسم الله.
همش همیناست هنریک؟ ممنونم.
خب، الان برو آب بیار. ها؟
بازم آب بیارم؟
زودتر این کارا رو تموم کنیم، باید به عروس و داماد جدید سر بزنیم.
زود باش، زود باش. بله، بله.
آه، خانم... من کلاوس رو هم با خودم به هلسینکی میبرم. اون... کاتری هم همراهمون میاد.
میشه لطفا مراقبش باشی وقتی که نمیتونم پیشش باشم؟ باشه. و اینکه تو هم خودت رو آماده کن.
بله. پکا، به برادرت بگو. باشه. ساعت ۵ صبح حرکت میکنیم. حتما، فهمیدم.
همه چیز برای درشکه آماده‌ست. ممنونم. خانم، شام خوردین؟
هنریک، متاسفم.
من اشتها ندارم برای همین خیلی غذا رو دست نزده گذاشتم. این چه حرفیه خانم.
باید به زور هم که شده یکم غذا بخورین... میدونم.
ولی نمیتونم اشتها داشته باشم. آبل، چی شده؟
چرا ناراحتی؟
بازم داری درس میخونی؟ وسایلت برای فردا آماده‌ست؟
بله. پس بهتره بخوابی.
صبح زود باید بیدار شیم. فکر نکنم بتونم بخوابم. نگرانی در مورد آقا رو بسپر به من.
تو بهتره بخوابی. خانم، آقا حتما حالشون خوبه. آره، امیدوارم.
حتما حالشون از چیزی که فکر میکنیم هم بهتره و بهمون میگن چرا اومدین هلسینکی! بله. شما که آقا رو نمیشناختین. چهره‌شون رو دیدم.
وقتی که تازه اومده بودم اینجا، آقاشون داشتن میرفتن بیرون. آه، درسته.
نیم سال پیش بود. انجامش میدم. دفعه دیگه کی...
...
نمیفهمم. اون آدم حتما...
...
شب بخیر کاترین. شب بخیر خانم.
خدایا، لطفا مراقب آقاشون باش.
پکا، مسیر ایستگاه سالو رو خوب بلدی؟ آره، بلدم.
صبح بخیر. زحمت کشیدی پکا. کلاوس هنوز بیدار نشده. میشه بگیریش؟
بله.
لطفا مراقب همه چیز باشین تا ما برگردیم. حتما، نگران چیزی نباشین.
از ته قلبمون امیدواریم حال آقا خوب بشه. ممنونم از همگی. مواظب باشین. خداحافظ. اون...
خداحافظ. فکر میکنی حدود ظهر به ایستگاه برسی؟
نه، فکر میکنم یکم زودتر برسیم.
شهری که ایستگاه قطار توش هست، از شهر پاتاکوسکی بزرگتره؟
منم اولین باره میرم اونجا. خب مطمئنی راه رو بلدی؟
نگران نباش. کاتری، تو که اولین باره سوار قطار میشی، مگه نه؟
نه. واقعا؟ مگه قبلا هم سوار شدی؟
آره، ولی خیلی بچه بودم، هیچی یادم نمیاد. خب، تقریبا چند سالت بود؟
وقتی از خودت کوچیکتر بودم، ۳ سالم بود. بعد از اینکه پدرم فوت کرد، مادرم مجبور شد کار کنه. برای همین منو دادن دست پدربزرگ و مادربزرگم تو روستای پالکی.
اون موقع از تامپره سوار قطار شدیم. پس یادت نمیاد. پس کاتری هم تو شهر به دنیا اومده؟
مگه فرقی هم میکنه؟
نه، فقط خواستم یه چیزی بگم. عجب آدم عجیبی.
انگار نصف راه رو اومدیم. آره، فکر کنم. عجب جواب سربالایی. مگه نگفتی از اینجا به بعد اولین باره که میای؟
به هر حال بهم گفتن فقط همین جاده رو مستقیم برو. این جاده واقعا مستقیمه. خیلی حس خوبی داره. اونجا ریل قطاره؟
آره. هم به هلسینکی راه داره هم به تورکو. درسته. پس ایستگاه سالو دیگه نزدیکه، درسته؟
اون شهری که اون دور دورا میبینیم سالو نباشه؟
اون، کدوم سمت این ریل میره هلسینکی و کدوم سمت میره تورکو؟
هلسینکی اونطرفه، تورکو هم برعکس. آهان، فهمیدم. معجزه‌ست! از کدوم طرف صدا اومد؟
از اون طرف. پس یعنی قطار هلسینکی داره میاد. آره، درسته. اون قطار داره میره هلسینکی. وای نه!
باید عجله کنیم. پکا، زود باش!
یالا، بزن بریم!
حتی اگه اون معجزه قطار هلسینکی باشه، مهم نیست چقدر عجله کنیم بازم نمیرسیم. این چه حرفیه؟ مگه قطار چیه؟ بزن بریم!
برو بریم!
بزن بریم!
خیلی نزدیک شدیم، تو میتونی!
نگران نباش!
بزن بریم!
هووووورا!
لعنتی!
قطارا چه قدر سریعن! دیگه دنبالمون نیا، اسب گناه داره. خانم، متاسفم، یه قطار رو از دست دادیم. اشکال نداره، باید منتظر قطار بعدی بمونیم. ببخشید. زود باش!
هنوز وقت هست، زود باش!
این، همون قطاریه که همین الان ازمون سبقت گرفت. این قطار راه میفته؟
معلومه که راه میفته. خوشحالم که بهش رسیدیم. خانم.
۵ دقیقه دیگه راه میفته. ممنونم. بهتره اینجا بشینیم.
سلام، مزاحم نمیشم؟ بفرمایید، بفرمایید. ممنونم، پکا.
خوشحالم که به این قطار رسیدیم. واقعا، ممنون از پکا که درشکه رو اینقدر سریع روند. نه، راستش...
راستشو بخواین من فکر میکردم درشکه سریعتر از قطار باشه.
انگار خیلی تعجب کردی. آره، ولی این ساختمون واقعا یه ایستگاه قطاره؟
آره. انگار یه قصره. اینقدر این ور اون ور رو نگاه نکن، مواظب باش به بقیه نخوری. بله، باید مستقیم به بیمارستان بریم. درسته.
اول وسایلمون رو تحویل میدیم و بعد میریم بیمارستان.
خداحافظ. مراقب باشین.
فهمیدم، اتاق ۳۱۸ تو طبقه سوم.
آه، اونجاست. شما دوتا همینجا منتظر بمونین. باشه. من همسر سروان کوئوسلا هستم. بله؟
...
بفرمایید تو.
کاتری و بقیه رفتن تئاتر. یکم منتظر موندیم. هیچ صدایی از اتاق بیمارستان نمیومد. کاتری داشت نگران میشد.
کاتری، بیا بریم پیش مامان. یکم دیگه صبر کن، آقا کوچولو. حتما خانم صدامون میکنن.
آه، نگاه کن کلاوس... پدرت...
پدرت فوت کرده.