♪♪♪
خب، دیگه بسه. پاشو بریم. می خوای بری منطقه راهروها؟
میخوای بری منطقه راهروها، کاترین؟
آره، یکم دوره، ولی مهم نیست، درسته؟
یکم نیست که.
منِ پیرمرد هم هنوز یه بارم اونجا نرفتم.
اگه با قطار بریم زیاد طول نمیکشه.
تازه من سالی یه بار حتماً برمی گردم اینجا.
من اصلاً تا حالا سوار قطار هم نشدم.
عیب نداره، من حسابی کار می کنم و مامان بزرگ رو میارم منطقه راهروها.
از این فکرت ممنونم، ولی منطقه راهروها خیلی ترسناکه... ترسناک دیگه چه صیغه ایه مامان بزرگ؟
تو هیچی نمی دونی، شهر خیلی ترسناکه، حرف مامان بزرگ رو گوش کن.
من هلسینکی هم رفتم.
اصلاً چیز ترسناکی ندیدم.
با یه بار رفتن که نمیشه فهمید. باشه؟
تو شهر آدم های زیادی هستن.
و تو اونها آدم های بد هم پیدا میشن.
آره خب.
خیلی عجیبه که چرا این همه آدم اونجا هست.
با این وجود بازم میخوای بری پیش خانم کوسلا؟
معلومه که میخوام.
تو نامه هم نوشته.
خانم از سپتامبر میخوان بذارنم مدرسه. واقعاً؟ جدی میگی پدربزرگ؟
درسته، همین رو نوشته.
کاتری رو بفرستن مدرسه.
ولی رفت و آمدش سخته.
پدربزرگ...
لطفاً بذار من برم پیش خانم کوسلا.
خب، اگه اینقدر دوست داری بری...
..
ممنون پدربزرگ.
چه خانم مهربونی که کارگرش رو میخواد بفرسته مدرسه.
باید حسابی کار کنی جبران کنی.
میدونم.
حسابی کار میکنم.
آخ!
چی شد؟
پکا رو کلاً یادم رفت.
چیه؟
ولش کردی اینجا.
داری چی میگی؟
بعد از یه سال اومدی پیش پدربزرگ و مادربزرگت.
من همین دور و برا میچرخم، تو راحت حرفاتو بزن.
میتونم اسب رو همینجا بذارم؟
آره، شب میذاریمش تو طویله.
خب، من یکم میرم قدم بزنم.
منم میام.
تا شام وقت هست، بریم یه سری به مارتی بزنیم. پیش اون؟
دوست نداری بری؟
خب، بریم یه سر بزنیم.
انگار زیاد مشتاق نیستی.
من مثل تو باهاش صمیمی نیستم.
من یک ساله ندیدمش.
برای همین میریم دیگه.
اون پسره اینقدر آقازاده بود و ما نمی دونستیم.
مارتی هیچ وقت پز این چیزا رو نداده.
این رو قبول دارم.
خب، پس من رفتم.
چشم، اطاعت میشه قربان.
سلام،
آقای هاراماآتو.
اِ... شما دختر کی بودین؟
کاتری هستم، از اوکوننیمی.
آهان، آره یادم اومد.
اومدم مارتی رو ببینم، یعنی آقازاده رو.
شنیدم رفتی تو دهکده کوره لیش کار می کنی.
بله، ولی دیگه نیستم، امروز برگشتم پیش پدربزرگم.
خب اگه اینجوریه دیگه جایی نرو، بیا پیش خودمون کار کن.
خیلی ممنون. ولی من...
..
کار سختی ازت نمی کشم.
با این که خونتون یکم دوره ولی بازم فامیل هستیم.
تازه اگه، کاتری رو اذیت کنی...
پسرم جوری به جونم غر میزنه که نگو.
انگار با مارتی خیلی صمیمی هستی.
آره.
یادمه یه بار پسرم به جای تو کارای حیوونارو انجام داد. آره، ولی اون دفعه...
..
من اون دفعه خیلی تعجب کردم و دعواش کردم، ولی اون خیلی اصرار کرد و آخرش قبول کردم.
تو هم اون موقع با پسرم بودی.
بله، پکا بود.
ما شما رو تو محل جمع کردن علف های خشک دیدیم.
اون موقع پسرم رو تشویق کردین و گفتین خیلی با اراده است.
واقعاً؟ یادم نمیاد.
آهان، همینه دیگه.
آدما فقط چیزایی رو یادشون میمونه که به نفعشونه.
خب، کاتری، میخوای پیش ما کار کنی؟
نه، خیلی ممنون از لطفتون، ولی من یه جای دیگه مشغول به کار شدم.
اوه اوه، واقعاً؟
ببخشید.
بازم دوره؟
آره، تورکو.
چه دوره.
پدربزرگت خیلی ضعیف شده.
میدونی؟
آره.
شنیدم جدیداً دو بار تشنج کرده.
جدی میگین؟ پدربزرگ به من چیزی نگفت.
..
خب، نمی خواسته نگرانت کنه.
نه بابا، نمیخواد بگه فردا راه بیفت و برو.
آره.
بهتره خوب فکر کنی ببینی واقعاً لازمه بری تورکو کار کنی یا نه.
آره.
خب، پسرم رو صدا کنم بیاد.
تازگیاً زده به سرش درس میخونه.
انگار حال پدربزرگ واقعاً بده.
نمی دونستم.
اینقدر بد؟
بابای مارتی برعکسش آدم خوب و مهربونیه.
آره.
از اون گذشته، اگه فامیل باشیم که دیگه بهتر. بهتره همینجا تو این خونه کار کنی.
دیگه نمیتونم همچین کاری کنم.
تورکو خیلی دوره، کاتری.
ولی حیف شد.
عالیه!
هورا!
اِ، این که آبله. تو آبلی، درسته؟
من آنلی ام.
من با کاتری خیلی صمیمی بودم. اِ، چی شده؟
منو یادت رفته؟
بیا تو.
آهان، بالاخره یادش اومد.
خانم گفت کاتری تو نبود من یه سری بهت زده، تو اینجا چیکار می کنی؟
تو گرسنته، درسته؟
فهمیدم.
عجیبه.
چجوری از کاتری دور موندی؟
چی شده آنلی؟
خانم، ببینید آبله اومده. آها، آبله. کاتری کجاست؟
کاتری اینجا نیست.
چی؟
خانم، شما گفتید کاتری آبله رو تو عمارت کوسل جا گذاشته؟ آره، مگه کاتری اینو نگفت؟
آبله خیلی گرسنه است.
پس حتماً دنبال کاتری اومده.
آخه خیلی باهوشه.
زود یه چیزی بهش بدین بخوره.
چشم.
هی آبله.
میخوای بچمو نشونت بدم؟
بیا.
من این دختر رو میخوام مثل کاتری باهوش و قوی بار بیارم.
راستی.
دو ماه پیش که پدربزرگ کاتری تشنج کرد، من گفتم باید به کاتری خبر بدیم.
چرا خبر ندادین پس؟
اون موقع میشد از سورتمه استفاده کرد.
من میتونستم ببرمش.
پدربزرگ جلوشو گرفت. جلوشو گرفت؟
گفت تشنج ها همیشه خوب میشن.
نمیخوام کاتری الکی نگران بشه.
پدربزرگ یه سال پیش هم تشنج کرده بود.
گفت به مادربزرگ نگم.
نمیخوام الکی نگرانش کنم.
درسته که تشنج ها خوب میشن، ولی بازم باید یه دکتر درست حسابی ببینتش.
خب، این دکتر درست حسابی رو از کجا میشه پیدا کرد؟
من که نمیدونم. ولی بزرگترا همیشه میگن...
فکر کنم تو شهر پیدا میشه.
تو هلسینکی یا تورکو. تو دهات که پیدا نمیشه؟
تو این دور و ورا که دکتر درست حسابی هیچی، دکتر الکی هم پیدا نمیشه.
فنلاند به دکترهای بیشتری نیاز داره.
دقیقا.
مارتی، من یه دکتر زن دیدم.
چی؟
زن هم میتونه دکتر بشه.
چه جالب!
تو یه سال پیش می گفتی میخوای پرستار بشی، حالا میخوای دکتر بشی؟
گفتم که اینقدر رویاهای غیر واقعی نبین، کاتری!
بهتره آدم رویا داشته باشه، پکا. حتی اگه اون رویا غیرممکن باشه.
رویا باید حتماً عملی بشه!
حتماً!
تو حالت خوبه؟
قدیم ها، آدما آرزو داشتن مثل پرنده ها تو آسمون پرواز کنن.
و الان هواپیما داریم.
وقتی سوار هواپیما بشی، میتونی آزادانه تو آسمون پرواز کنی.
من که هواپیما ندیدم نمیدونم چیه.
حالا که ندیدی، تو نقاشی یا عکس که دیدی؟
نه ندیدم.
من تو عکس دیدم.
تازه میگن تو جنگ هم استفاده میشه، درسته؟
آره، اینو شنیدم.
میگن ارتش آلمان هواپیماهای خیلی خوبی داره.
متاسفانه ظاهراً درسته.
خب، قضیه هواپیما رو فهمیدم.
دیگه چه رویاهای دیگه ای داشتن؟
یه سری از آدما میخواستن سریعتر از اسب بدوئن.
یه سری دیگه هم آرزو داشتن یه چیزی باشه که قوی تر از اسب باشه و بتونه ماشین رو بکشه.
قطار درست کردن.
ماشین هم همینطور.
ماشین از اسب کندتره که. چی؟
من یه بار ماشین دیدم خیلی یواش میرفت.
خیلی کندتر از اسب بود.
الان دیگه ماشین از اسب تندتر میره.
دروغه.
جدی میگم.
دروغه. شرط میبندم.
گیر افتادی.
هی پکا.
به نظرت اسب معمولی هزار متر رو تو چند دقیقه میدوه؟
تا حالا اندازه نگرفتم، ولی خب...
یه دقیقه؟
دقیقا همینه.
یه اسب معمولی هزار متر رو تو بیشتر از یه دقیقه میدوه.
ولی اسب مسابقه که مخصوص این کار تربیت شده باشه میتونه کمتر از یه دقیقه بدوئه.
تو خیلی چیزا میدونی.
تو کتابی که تو ماشین میخوندید نوشته بود.
راستش رو بخوای...
چیه؟
مارتی، شروع کردی به درس خوندن؟
یکم فقط.
اگه اسب هزار متر رو تو یه دقیقه بدوئه، ماشین تو چه مدت میدوئه؟
فورد جدید که تازگیا اومده تو بازار میتونه با سرعت 70 کیلومتر در ساعت حرکت کنه. کیلومتر در ساعت دیگه چیه؟
یعنی مسافتی که تو یه ساعت طی میکنه.
اگه ماشین بتونه با سرعت 70 کیلومتر در ساعت حرکت کنه، پس ماشین تندتر از اسب میره. درسته؟ آره، ولی چجوری؟
آخه اسب تو یه دقیقه هزار متر میدوئه، پس تو 60 دقیقه میشه 60 هزار متر.
یعنی ساعتی 60 کیلومتر.
پس اگه یه ساعت به جفتشون وقت بدیم، ماشین ده کیلومتر جلوتر میره.
ولی این فقط یه حساب کتاب سر انگشتیه، چون اگه یه ساعت پشت سر هم از اسب کار بکشیم، سرعتش خیلی کم میشه.
ولی سرعت ماشین تغییر نمیکنه.
دقیقا همینه.
ولی یه سوال دارم، کاتری تو کی حساب و کتاب یاد گرفتی؟
تو که مدرسه نرفتی؟
آره، اینو که میدونم.
کاتری کتاب حساب و کتاب داره، شب ها تا دیر وقت درس میخونه.
واقعا که، دهنم بسته شد. هی، نظرت چیه پکا؟
اگه کاتری تلاش کنه، حتماً میتونه به هر رویایی برسه.
آره درسته.
حق با توئه.
کاتری ممکنه یه روز یه کار خیلی بزرگ انجام بده.
چیکار باید کرد؟
جای خوابش رو که هنوز داره، بهتره آبله رو اینجا نگه داریم، و از هیماراتکی و ویهتوری بخوایم ببرنش پیش کاتری.
اون هنوزم دنبال کاتری میگرده.
اگه بفهمه کاتری اینجا نیست حتماً میره.
چاره ای نیست، باید با طناب ببندیمش.
آره، چاره ای نیست.
میرم طناب بیارم.
کاتری اینجا نیست.
ولی من تا دو سه روز دیگه میبرمت پیش کاتری، پس باید همینجا بمونی. فهمیدی؟
آبله، بیا اینجا.
اگه کاتری دیگه نمیخوادت، من خودم ازت مراقبت می کنم.
واقعا سگ باهوشیه.
خانم، طناب رو آوردم. لطفا آبله رو نگه دارید.
باشه، باشه.
خب، آبله.
آروم باش.
اشکالی نداره.
میخوام فقط یه طناب بندازم گردنت.
آروم باش، آبله. چی شده، چرا اینقدر تقلا می کنی؟
بهتر از اینه که گم بشی و گشنه بمونی.
آروم باش دیگه.
آبله، اینو بگیر، آبله. آروم باش، آبله. آبله!
آخ، فرار کرد.
خون...
اوه، چیزی نیست.
انگار ما اشتباه کردیم.
آبله فکر کرد بهش خیانت کردیم.
من که هر جوری شده باید کار کنم.
تا 20 سال دیگه، عمارت کوسل باید مال داداشم بشه.
حتماً میشه.
اِ، رسیدیم در خونتون.
آره، فردا باید زود پاشم.
آره، باید قبل از روشن شدن هوا برگردم.
پس دیگه همدیگه رو نمیبینیم.
نه.
آه، یه چیزی یادم رفت بگم، تو نسبت به دفعه پیش خیلی بزرگتر شدی.
جدی؟
راستش قد من که زیاد بلند نشده.
یعنی طرز فکرت بزرگ شده.
یعنی ازم تعریف کردی؟
خب، پس موفق باشی.
تو هم همینطور.
خداحافظ.
سلام منو به بابات برسون.
باشه.
بهش میگم که کاتری داره میره تورکو.
خداحافظ.
آدما چقدر زود عوض میشن. منظورت مارتیه؟
آره.
منم دیگه نباید وقتم رو تلف کنم.
چه خواب عمیقی بودم.
باید از الان شامتو درست کنم چون فردا صبح باید زود بری.
ممنون.
من برات نون می برم.
صبر کن. بیا کاتری، اینجا بشین و از عمارت کوسلا برامون تعریف کن.
و از اون خانم مهربون تعریف کن.
کاتری هرچی تو این یه سال اتفاق افتاده بود رو براشون تعریف کرد.
تو عمارت کوسلا اتفاق بدی نمی افتاد، برای همین پدربزرگ و مادربزرگ با خیال راحت به حرفاش گوش میدادن.
خب، اینم ناهارت.
مادربزرگ دیشب برات درست کرده.
ببخشید زحمت کشیدین.
اگه اینجوری پیش بریم، تا قبل از ظهر میرسی.
آره، خیلی زود میرسم.
خب کاتری، خداحافظ تا یه مدت دیگه.
ممنون میشم از آبله مراقبت کنید.
باشه، خیالت راحت.
اِ؟
چی شده؟
صداش رو میشنوم، صدای آبله رو.
چی؟
نه، صدای سگه.
از اون سمت میاد.
داره نزدیک میشه.
انگار کاتری داره آبله رو هم با خودش میبره تورکو.