به خونه هاشیموتو خوش اومدید.
ما موش‌های شرقی خیلی سخت‌کوش هستیم.
همسرم، هاناکو، داره برنج می‌کوبه.
و دو تا بچه‌هامون، یوریکو و سابورو، دارن تکالیف مدرسه‌شون رو انجام میدن.
تکالیفمون تموم شد، بابا؟
برامون قصه می‌گی؟
خب، یه روزی، وقتی کوه فوجی هنوز یه آتشفشان فعال بود،
تو یه روستای کوچیک پایین کوه، پسری به اسم تارو زندگی می‌کرد.
تارو با بقیه بچه‌ها فرق داشت.
هر روز می‌رفت توی جنگل.
پرنده‌ها و حیوانات می‌اومدن به استقبالش، چون دوستش بودن.
یه روز، تارو یه حیون کوچیک رو با خودش آورد خونه.
و چون این موجود خیلی کوچیک بود،
پدر و مادرش بهش اجازه دادن که توی خونه نگهش داره.
تارو اسم حیونش رو گذاشت هیروشی، و اونا تبدیل به دوستای جدانشدنی شدن.
هر جا تارو می‌رفت، هیروشی هم باهاش می‌رفت.
با هم بازی می‌کردن.
ایچی، نی، سان، شی، گو، روکو.
با هم غذا می‌خوردن.
حتی تو یه تخت می‌خوابیدن، با اون همراه عجیب.
هیروشی چه جور حیونی بود، بابا؟
خب، خیلی طول نکشید که فهمیدن.
چون هیروشی شروع کرد به رشد کردن، اونم خیلی سریع.
و رشد کرد، و رشد کرد، و رشد کرد، و رشد کرد.
هیروشی حالا یه اژدهای بالغ شده بود.
و چون خیلی بزرگ شده بود، هیروشی تبدیل به یه مشکل بزرگ هم شد.
یه روز، وقتی داشتن قایم‌موشک بازی می‌کردن،
هیروشی سرش رو توی خونه قایم کرد.
مادر تارو سعی کرد بیرونش کنه، و توی عجله برای فرار...
یه بار دیگه، هیروشی و تارو داشتن توی رودخونه شنا می‌کردن.
بعد یه روز سرنوشت‌ساز، وقتی تارو و هیروشی توی تپه‌ها بادبادک بازی می‌کردن...
هیروشی از لبه یه صخره عقب رفت و مستقیم افتاد روی روستا.
کل روستا نابود شد.
دیگه خیلی زیاد شده بود.
هیروشی باید بره، مردم روستا فریاد زدن.
تاروی بیچاره.
اون هیروشی رو برای آخرین بار به تپه‌ها برد و با اشک ازش خداحافظی کرد.
اون برگشت و دید هیروشی مثل یه مجسمه باشکوه
تو نور خورشید غروب ایستاده.
بعد یه شب، وقتی روستا خواب بود، زمین شروع به لرزیدن کرد.
مردم روستا با ترس فرار کردن.
بعد توی دوردست یه منظره شگفت‌انگیز دیدن.
مقدار زیادی گدازه داغ از کوه سرازیر شد، و روستای کوچیک درست تو مسیرش بود.
در همین حال، بالای یه صخره، هیروشی مردم روستا رو دید.
باید یه کاری می‌کرد، وگرنه کل روستا نابود می‌شد.
با بی‌توجهی کامل به خودش، هیروشی یه خندق عمیق دور روستا کند.
و بعد با یه جرعه بزرگ، یه دریاچه نزدیک رو خشک کرد.
و این‌طور شد که تارو و هیروشی دوباره به هم رسیدن.
و همون‌طور که تو قصه‌ها میگن، اونا تا آخر عمر خوشبخت زندگی کردن.
هیس، بچه‌ها رو بیدار می‌کنی.
تو به اژدهاها اعتقاد نداری؟
یه عکاس شرقی یه بار گفت، ده هزار کلمه ارزش یه عکس رو نداره.
سایونارا.