بهش یه سگ بده!
ما باید یه کاری برای اون پیرمردی که تو تپه‌ها زندگی می‌کنه بکنیم.
همه‌کارش اینه که روی ایوانش بشینه و چرت بزنه.
حالا نوبت ماست که زندگی رو برای شهروندان سال‌خورده جذاب‌تر کنیم.
من سعی کردم، کلانتر، اما اون فقط یه چیز تو زندگی براش مهمه.
هیچی.
و باید بگم که داره خیلی خوب از پسش برمیاد.
خب، این تاریخ ساز نیست؟
سردبیرم من رو ۳۰۰ مایل فرستاده تا از یه مجسمه
جلوی یه کلبه‌ی قدیمی و کثیف عکس بگیرم.
یه مقاله‌ی این‌چنینی می‌تونه تیراژ مجله‌مون رو نصف کنه.
این چیزیه که من دوست دارم.
عکس‌های پر از حرکت.
کمک!
من تازه از اون پیرمرد بالا عکس گرفتم، و اون شروع کرد به شلیک کردن به سمت من.
سگ‌های بد.
به نظر می‌رسه حالش بهتر شده.
مگه نمی‌فهمه که اگه مجله‌ی من یه مقاله درباره‌ش چاپ کنه، معروف می‌شه؟
خب، به لیموناد لنگ‌لنگ، اگه اون پیرمرد شیطون به این موضوع علاقه‌مند بشه،
ممکنه دوباره جان بگیره.
فقط دنبالم بیا، آقا.
بهت نشون می‌دم که یه محافظ قانون چطوری با چنین موقعیتی برخورد می‌کنه.
لطفاً عقب بمون.
سلام!
این قانون داره صحبت می‌کنه!
ماموت خوب!
تو جلوی یه غریبه من رو خراب کردی.
همه‌چیزی که می‌خواستیم این بود که چندتا عکس بگیریم.
تو چیزی که مال تو نیست رو برنمی‌داری، پسر!
پوف!
به نظر نمی‌رسه بفهمه عکس چیه.
من می‌تونم یه قدم از این خرابکارها جلوتر باشم بدون اینکه حتی سخت تلاش کنم.
اوه، پسر، یه ایده به ذهنم رسیده.
بیا دزدکی از پشت بریم.
خب، اگه تو می‌گی، اسکیپی.
آخرین بار تقریباً باعث شدی به گناه بیفتی.
از روی پشت‌بام عکس می‌گیریم.
احساس نمی‌کنی یه جور کششی ما رو به سمت هدفمون می‌کشه؟
عجیبه.
فکر کردم چربیه.
ببین، همیشه برای ایمنی اینجا به ایده‌های تو تکیه می‌کنن؟
هاها!
از وقتی مادربزرگ با یه بیگودی به مسافرخانه حمله کرد، این خنده‌دارترین چیزیه که دیدم!
نگران نباش.
اون ما رو با این لباس‌مبدل نمی‌بینه.
این روش معمول پلیس‌است.
آه، ممکنه برات شوکه‌کننده باشه، اما من چندان به ایده‌هایت اعتماد ندارم.
هی، داریم نزدیک می‌شیم.
دوربینت رو از سوراخ بیرون بده.
اوه‌اوه، ما تو دردسر بزرگی افتادیم.
هی، خرگوش!
سطل رو پایین بیار و ما رو از اینجا دربیار، تو... تو... باشه، پسر!
بچه‌ها، به اندازه‌ی کافی بازی کردین؟
باشه، پیرمرد.
تو من رو مجبور می‌کنی از روش جیوسی گیتسی استفاده کنم.
ما می‌خوایم ازت عکس بگیریم، چه خوشت بیاد چه نه.
نه، خرگوش!
این چیه، این دستگاه عجیب و غریب؟
تعجب می‌کنی؟
کجا هستی؟
خب، من یه آبنبات‌خور حرفه‌ای می‌شم!
اون آدم خوش‌تیپ منم!
این چیزی بود که می‌خواستی!
فکر کردم عکس لیمونادمو می‌خوای.
اونو مادربزرگ زلدا بهم داده بود.
اون رو حتی به قیمت پول قرض‌دادن هم نمی‌گیری.
این مقاله‌ی مجله‌ی ملی واقعاً به اون پیرمرد زندگی تازه‌ای بخشید.
بیاین اینجا، مردم، و یادگاری‌های جنوب رو بگیرین.
یادگاری‌ها اینجاست.
گلوله‌های قدیمی با یه دلار.
یه سنگ از دیوار سنگی استون‌وال جکسون با سه دلار.
خب، من یه درخت لاستیکی می‌شم.
اون پیرمرد الان یه کسب‌وکار بزرگه.
اون الان یه دست بزرگ هم داره.