میلیونر تایکون، از نظر شغلی.
اوه، چی؟
هزار دلار پول؟
خب، حالا این چطوره؟
معاون محترم ما داره به یه آدم شهرنشین خدمت می‌کنه.
حالا، وقتی خونه‌مو می‌سازی پسر، ساده و بی‌آلایش بساز.
می‌خوام اینجا زندگی کنم، دور از چشم دنیا، درست مثل شماها.
و لطفاً، لطفاً فراموش کن که من یه میلیونرم.
من واقعاً از این همه پول داشتن بدم میاد.
متنفرم ازش!
حالا بیایید دوستان.
این استخوان دُمَمه.
پسرا، این یه همسایه خوب میشه.
من آدم‌شناس خوبی هستم.
هزار، دو هزار، سه هزار.
این کلبه چوبی کوچیک چشم‌امو خیس می‌کنه.
یادم می‌ندازه چطور تو این دنیا شروع کردم، تا اینکه اون شیطانِ ویل دنبالم کرد.
و قطب‌نمای زندگی رو به زور تو گلویم فرو کرد.
و بخاطر خوشحالم کردن، نصف میلیون‌هام رو به تو می‌دم پسر.
سلام؟
دپوتی داگ، این کلانتره.
یه کار خیلی مهم برات دارم پسر.
یه خبر فوری برات دارم کلانتر.
من استعفا می‌دم.
من یه میلیونر تایکون شدم.
دپوتی داگ!
یه چندتا آدم بدجنس دارن آقای کوئینسی رو می‌دزدن.
و پول‌هاش رو هم دارن می‌برن.
هی، نصف مال منم باهاش رفته.
بیایید پسرا.
دستاتون رو بالا نگه دارید آقا، و حرکت کنید.
ببین، تو این چمدان باید میلیون‌ها باشه.
هی!
پول‌ها دست منه، مگه نه؟
فرار کن آقای کوئینسی، فرار کن!
همتون دلتون خالیه پسرا!
کمک، یه نفر!
این آدم خطرناکه!
چه شد؟
اوه، صبر کن!
گاد دم ایت، وینس!
من دستگیرش کرده بودم و تو آزادش کردی!
خب، می‌بینم اینجا اونقدرا هم که فکر می‌کردم آروم نیست.
واقعاً امیدوارم آقای کوئینسی فرار کنه.
اگه نمی‌تونی مرد رو نجات بدی، پولو نجات بده.
مطمئنم آقای کوئینسی اینجوری راضی می‌شه.
اینجا چه خبره؟
شو پسر، ما خیلی سرمان شلوغ بوده کلانتر.
اوه، پس شما به اون مأمورای خزانه‌داری که فرستادم کمک نکردین.
اونا دنبال فونی فیل بودن، خطرناک‌ترین جاعل اسکناس کشور.
ببین، خیلی شبیه اون آقای مهربون کوئینسیه.
شو!
حالا این چی بود که می‌خواستی استعفا بدی؟
شو!
دپوتی داگ، کلانتر؟
چطور می‌تونیم بذاریم این اتفاق بیفته؟
از کجا یه معاون با این مهارت‌ها پیدا کنیم؟
که بتونه مردای زرنگ رو شناسایی کنه؟
حتماً یه جوک خنده‌دار اینجا هست، ولی من نمی‌فهممش.