صبح شد.
کاملاً با شاهزاده گپ زدم...
چه ناز.
داری چه خوابی می‌بینی؟
بگذار همین‌طور آروم بخوابه...
پرنده، بیدارش کردی.
می‌خواستی بدون من بری؟
آره، راستش.
فکر کردم تازه به زمین رسیدی و خسته‌ای.
من خوبم.
آره، خوب خوابیدم.
آره، به زودی خورشید طلوع می‌کنه.
ببین، می‌تونی بشنوی؟
نور داره آواز می‌خونه.
طلوع خورشید روی زمین خیلی زیباست.
بیا با هم ببینیم، پرنده.
متأسفم، نمی‌تونم بمونم.
چرا؟
چون اگه ستاره‌ها ناپدید بشن، دیگه راهنمایی برای سفر ندارم.
آه، درسته.
نگران نباش، گاهی به دیدن تو می‌آیم.
آره، ولی لازم نیست نگران من باشی.
نه، آدم‌های زمینی آدم‌های ساده‌ای نیستند.
منظورت از ساده نیستن چیه؟
خب، یعنی یه جورایی رک و راست نیستند.
همه‌چیز می‌خوان، خودخواهن، شکاکن، دروغ می‌گن، و به هر حال مثل تو قلب ساده‌ای ندارن.
اوه، به نظر سخت می‌آد.
درسته، پس واقعاً مواظب باش.
آره، ولی مطمئنم دوست‌هایی هستن که می‌تونم باهاشون صمیمی بشم.
امیدوارم.
خب، باید برم.
راستی شاهزاده، پیامی برای رز ستاره‌ات داری؟
آره.
بهش بگو سالم باشه.
و اینکه نگران من نباشه.
باشه.
خب، خداحافظ.
مواظب خودت باش، پرنده.
شاهزاده هم مواظب خودت باش.
خب، منم باید برم.
طلوع خورشید.
چه زیباست.
همه‌چیز نقره‌ای می‌درخشد.
ستاره‌ها انگار جادو می‌کنن.
عزیزم، صبح به خیر.
آه، نمی‌تونم برم.
آه، چه حس خوبی.
هی پرنده، من می‌خوام دوستی پیدا کنم، باید به کجا برم؟
اون طرف کوه‌هاست.
ممنون، می‌رم ببینم.
چه جور آدم‌هایی اونجا زندگی می‌کنن؟
امیدوارم آدم‌های خوبی باشن.
امیدوارم با من دوست بشن.
سلام.
هی، این همه بز مال توئه؟
آره، آره.
آه، بعضی‌هاشون مال مردم روستای پایین‌تره.
روستا؟
اونجا روستاست؟
خونه‌های زیادی داره.
آره.
آدم‌های مختلفی اونجا زندگی می‌کنن.
تو از کجا اومدی؟
من از یه ستاره‌ی کوچیک اومدم.
از یه ستاره؟
الان دیده نمی‌شه، ولی تو این جهت قرار داره.
جالبه.
آه، وقت ناهار شد.
اون خونه‌ی توئه؟
آره.
من و پدرم اونجا زندگی می‌کنیم.
هی، تو گشنه‌ای؟
آره، خیلی.
بیا تو.
شیر گرم و نون تازه داریم.
بیا بریم.
خوب باش، بچه‌ی خوب.
پدر، مهمون داریم.
اوه، عجیبه.
سلام.
چه بچه‌ی مودبی.
این بچه هم گشنه‌ست.
میشه با ما باشه؟
حتماً.
شیر تازه‌ی بز منتظره.
بیا تو.
خوشمزه‌ست.
زیاد بخور.
این پنیر هم از شیر بز درست شده.
خیلی خوشمزه‌ست.
از یه ستاره‌ی کوچیک اومدی؟
آره، اسمش شاهزاده‌ی کوچولوه.
اسم قشنگیه.
اول به یه صحرای خالی رسیدم.
ولی وقتی فکر کردم کسی اونجا نیست، یه خلبون پیر اونجا بود.
آهان، یه خلبون.
پدر، داری گوش می‌دی؟
آره، آره، دارم گوش می‌دم.
خب، خلبون اونجا بود و بعد...
اون داشت یه نامه رو به یه آدم دور می‌رسوند.
ولی هواپیماش دیگه پرواز نمی‌کرد و توی صحرا هم آب نبود، پس من و اون خلبون با هم دنبال آب گشتیم...
من توی یه ستاره گیر کردم و از بین ستاره‌ها پرواز کردم، ولی زمین از دور خیلی قشنگه.
سبز می‌درخشد.
جالبه.
آره، من خیلی ستاره‌ها رو دیدم، ولی فکر می‌کنم زمین از همه قشنگ‌تره.
هی، توی زمین خیلی آدم زندگی می‌کنه، نه؟
چند نفر اونجا زندگی می‌کنن؟
خب...
هی، پدر، تو که می‌دونی...
چی می‌گی؟
تعداد آدم‌های روی زمین؟
هی، بهم بگو.
یه صد نفر؟
نه نه.
پانصد نفر؟
بیشتر.
هزار نفر؟
خیلی بیشتر.
طبیعیه که شماها ندونید.
آدم‌ها انواع و اقسام دارن.
بزرگ‌ترها، بچه‌ها، مردها، زن‌ها، اون طرف کشور، این طرف کشور، اون طرف کوه‌ها، اون طرف دریاها، همه‌جا پر از آدمه.
آره، انقدر زیادن که نمی‌شه شمرد، به اندازه‌ی ستاره‌ها.
خب، زود برگرد، مواظب بزها باش.
باشه، مواظب خودت باش.
اگه دوست داری، امشب می‌تونی پیش ما بمونی.
باشه.
برگردی.
خب، من می‌رم.
به اندازه‌ی ستاره‌ها...
نمی‌شه شمرد، انقدر ستاره زیاد هست.
و به همون اندازه آدم روی زمین زندگی می‌کنن.
واقعاً؟
اگه واقعاً این‌طور باشه، خیلی سخته.
انقدر زیادن که نمی‌شه با همه‌شون آشنا شد و حرف زد.
چه اتفاقی افتاده؟
چیکار کنم؟
شکمش اینقدر بزرگ شده، حتماً علف بدی خورده.
آه، چه بد.
صبر کن، الان برات آب سرد می‌آرم.
قوی باش.
بزن بریم.
شاهزاده!
ماریا!
چی شده؟
داشتم پیدات می‌کردم.
ماریا، مشکل پیش اومده.
بز مریض شده.
مریض؟
بیا اینجا.
خیلی درد داره.
همه‌چیز خوبه؟
این مریضی نیست.
داره بچه‌دار می‌شه.
بچه؟
آره، بچه.
بز کوچولو داره به دنیا می‌آد.
فکر نمی‌کردم اینقدر زود بشه.
ولی مشکل اینجاست.
اینجا جای مناسبی برای به دنیا آوردن بچه نیست.
هی، کمک کن.
باید برشونیم خونه.
بیا، بریم خونه.
سخت‌تر راه برو.
همه‌چیز خوبه.
ببین، ببین، خوبه.
همه‌چیز خوبه.
بیا، بریم خونه.
سخت‌تر راه برو.
پدر، بچه به دنیا اومد.
هنوز نه.
حداقل تا امشب یا فردا صبح طول می‌کشه.
ولی شماها خوب تونستید اونو به طویله برسونید.
اگه توی کوه بچه‌دار می‌شد، واقعاً خطرناک می‌شد.
ولی پدر، تو خیلی بامزه‌ای.
گفتی بز دل درد گرفته.
تو.
خب، خسته‌اید، زودتر بخوابید.
اگه بچه به دنیا اومد، بیدارت می‌کنم.
باشه.
هی، ماریا.
بچه به دنیا اومد.
چه ناز.
این بچه‌ی بزه؟
مثل عروسکه.
چیکار می‌کنه؟
بچه‌ی بز.
داره بلند می‌شه.
داره سعی می‌کنه بلند شه.
تلاش کن.
ببین، قوی باش.
ببین، دوباره سعی کن.
می‌تونه بلند شه.
آفرین.
آفرین، همین‌جوری.
تلاش
کن.
تلاش کن.
چه
ناز.
چه ناز.
به دنیا اومد.
چه ناز.
چه
ناز.
صبر کن.
بچه‌ی بز قوی‌ایه، دیگه نگران نباش.
خوبه.
حالا یه زندگی جدید به زمین اضافه شده.
درسته.
انسان‌ها و حیوانات از نظر زندگی فرقی ندارن.
راستی، هنوز می‌خوای بری؟
آره.
من می‌خوام بیشتر درباره‌ی زمین بدونم.
شاهزاده.
غذات آماده‌ست.
وای، عالیه.
امیدوارم دوست‌های خوبی پیدا کنی.
ممنون.
تو هم سالم باش.
شاهزاده هم سالم باش.
آره.
بچه‌ی بز هم سالم
باشه.
واقعاً زمین شگفت‌انگیزه.
تعداد زیادی آدم و زندگی.
زمین این‌قدر زیبا می‌درخشد چون زندگی‌های زیادی توش وجود داره.
بعدی چه کسی رو می‌بینم؟
نمی‌تونم صبر کنم.