زیباست.
دوست دارم به هوشینو بارا هم نشانش بدهم.
آنقدر زیباست که بارا حتماً شگفت‌زده خواهد شد.
صدای زیبایی است.
این صدای چیه؟
باز هم چاروکو، باز هم فلوت.
فکر می‌کنی با این کارها به چی می‌رسی؟
چاروکو، با فلوت زدن نان درست نمی‌شه.
چاروکو، صدای پدرت را نمی‌شنی؟
جواب بده.
چاروکو!
چاروکو، بس کن.
پدر.
پدر چیه؟
بده به من.
اون چی شده؟
پدر، چیکار می‌کنی؟
اگر چیزی بگی می‌فهمم.
فلوت رو ول کن.
ولش کن و بیا کمک کار.
متوجه شدی، چاروکو؟
پسش بده.
فلوت منو پس بده.
پسش بده.
بس کن.
فکر می‌کنی این چیزها به چه دردی می‌خوره؟
پسش بده.
ساکت شو.
این فلوت دیگه چیه؟
فلوت تنها دوست منه.
دوست چیه؟
تو یه خواهر کوچیک هم داری و کلی کار توی مزرعه هست که باید انجام بدی.
صبر کن، بچه‌ی بی‌عقل.
چه شده؟
سلام.
پسش بده.
فلوت منه.
صبر کن، تو.
صبر کن.
اینو برداشتی؟
این فلوت رو بنداز دور.
بندازش دور.
نه.
اگر بخوای فلوت رو دور بندازی یا ازش خداحافظی کنی، من از این خونه می‌رم.
صبر کن، چاروکو.
کجا می‌ری؟
برادر.
پیچ.
برادر.
واقعاً، چاروکو یه بچه‌ی بی‌عقله.
پدر.
من، من فقط این فلوت رو دارم.
با این حال، با این حال، پدر.
بالاخره رسیدم.
خسته شدم.
هه، هه.
ببخشید برای قبل.
با اینکه این فلوت رو برام پیدا کردی، من همچین حرفایی زدم.
اشکالی نداره.
بیشتر، اینه دیگه.
اون صدا.
همه خوشحال شدن.
گیاه‌ها و درخت‌ها، حتی پرنده‌ها و اسب‌ها هم خیلی خوشحال شدن.
تو گوش می‌دادی؟
آره.
صدای خیلی زیبایی بود.
ممنون.
فلوت منو اینقدر دوست داشتی؟
تو اولین نفری.
این فلوت تنها دوست منه.
آه، کلی سوراخ داره.
کاش منم می‌تونستم مثل تو بزنم.
تو نمی‌تونی.
آره، احتمالاً.
نه، دست نزن.
ببخشید.
این تنها چیزی هست که نمی‌خوام کسی بهش دست بزنه.
این فلوت هر آهنگی که من بخوام رو می‌زنه.
و تنها دوست منه.
اما، پدرم...
من دیدم.
اینکه پدرت فلوت رو انداخت دور؟
نه.
اینکه منو سرزنش کرد.
اینکه از دوستت محافظت کردی.
تو از دوستت محافظت کردی.
از دوستت محافظت کردم؟
ممنون!
دوست من فقط فلوت نبود.
تو هم... تو هم دوست منی.
ممنون!
باشه، به عنوان نشونه‌ی دوستی، برات فلوت می‌زنم.
وای، ممنون.
من خیلی این فلوت رو دوست دارم.
می‌تونی دوباره برام بزنی؟
حتماً.
اگه برات باشه، حتی کل روز هم می‌زنم.
وای، خیلی خوشحالم.
دیگه تموم شد؟
فکر کردم خوابت برده.
نخوابیدم.
داشتم به ستاره‌ی خودم فکر می‌کردم.
ستاره؟
چه ستاره‌ای؟
ستاره‌ی کوچیک خودم.
ببین، اون ستاره‌ی قرمز رو می‌بینی؟
ستاره‌ی من نزدیک اون ستاره‌ی قرمزه، اما اونقدر کوچیکه که از اینجا دیده نمی‌شه.
هوشینوهارا، حالش چطوره؟
نمی‌دونم.
واقعاً نمی‌دونم اون بچه کجا رفته.
نمی‌دونم.
من از روی نفرت این کارو نکردم.
می‌دونم، چاروکو هم همینطوره.
من فقط می‌خواستم چاروکو زودتر بزرگ بشه و بتونه کار کنه.
اما به جاش.
اون بچه‌ی خوب و مهربونیه.
می‌دونم.
حتماً برمی‌گرده.
آره.
درسته.
کوکو، اگه برادرت اونجا باشه، تو حتماً می‌تونی پیداش کنی.
کوکو، تو خیلی از صدای فلوت برادرت خوشت می‌اومد.
فردا صبح حتماً انجامش می‌دی.
صبح به خیر.
ما از دیشب اینجا خوابیدیم.
باید با فلوت صبح بخیر بگیم.
صبح بخیر؟
به همه.
آره.
صبح بخیر، آقای کبوتر.
این دوستته؟
آره.
کبوتری که خواهرم دوستش داره.
اسمش کوکوه.
چی شده؟
همه نگران منن.
آره.
دلم می‌خواد بیشتر فلوت بزنم، اما باید برگردم.
اما اگه برگردم، دیگه نمی‌تونم فلوت بزنم.
چرا؟
می‌گن با فلوت زدن نان درست نمی‌شه.
اما حتی اگه شکم‌مون رو سیر نکنه، خیلی حال آدم رو خوب می‌کنه.
ممنون.
اما هیچ‌کس صدای فلوت منو درک نمی‌کنه.
اینطور نیست.
همه از صدای فلوت تو لذت می‌برن.
اما پدرم نمی‌فهمه.
اما فکر نکنم پدرت از روی نفرت فلوت رو انداخت دور.
پس چرا؟
شاید می‌خواست تو هم مثل خودش فلوت رو دوست داشته باشی.
پدر...
مطمئنم همه نگرانتن.
چیکار کنم؟
من نمی‌تونم فلوت بزنم، اما اون صدای زیبای فلوت تو همیشه تو قلبم می‌مونه.
تو قلبم؟
آره، همیشه.
آها.
منم می‌تونم این فلوت رو تو قلبم نگه دارم.
ممنون.
تصمیمم رو گرفتم.
برمی‌گردم خونه.
حالا می‌تونم با فلوت خداحافظی کنم.
اینو به تو می‌دم.
الان خودت گفتی.
منم صدای فلوت رو تو قلبم نگه می‌دارم.
پس اینو به تو می‌دم، چون تو تنها کسی هستی که صدای فلوت منو تو قلبش شنیدی.
اما این...
بگیر.
مطمئنی؟
آره.
خیلی خوشحالم که تو نگهش می‌داری.
باید برم.
ممنون.
حتماً ازش خوب نگه‌داری می‌کنم.
آره.
بزن بریم.
واقعاً ممنون.
ببخشید که نگرانتون کردم.
چاروکو.
تا حالا کجا بودی؟
پدر.
ببخشید، پدر.
من فلوت رو انداختم دور.
ها؟
فلوت رو؟
از امروز من سخت کار می‌کنم و به خونه کمک می‌کنم.
چاروکو.
پدر، مادر.
چاروکو.
فهمیدی؟
تو واقعاً پسر منی.
سخت کار کن.
پیچ.
خوشحالم.
آره.
آره، آره.
حالا که برگشتی، حسابی گشنه‌م شده.
بیا تو خونه.
مادر، غذا بده.
باشه، باشه.
چطوری اینقدر صدای قشنگ ازش درمیاد؟
عجیبه.
نه، صدایی درنمیاد.
شاید باید محکم‌تر بزنم.
باز هم نه.
هورا، انجامش دادم.
هی، چاروکو.
داری به پدرت کمک می‌کنی؟
سخت کار کن.
سلام، آقای زودرس.
چاروکو، خیلی قوی شدی.
آره، ممنون.
الانم داره فلوت می‌زنه.
وای، چه صدای بدی.
این فلوت برادره؟
آره، به اون بچه دادمش.
واقعاً دادیش؟
اینقد بهش اهمیت می‌دادی، چرا دادیش؟
اشکالی نداره.
اون بچه واقعاً صدای فلوت منو تو قلبش شنید.
تصمیم گرفتم به پدرم کمک کنم چون اون بچه صدای فلوت منو درک کرد.
واقعاً؟
سگ شما مشکل داره.
این همه خرابکاری کرده، چیکار می‌خوای بکنی؟
من که نمی‌دونم.
مرغ‌هاتون حتماً سگ منو اذیت کردن.
به مرغ‌هامون دست نزن.
تو بهش بگو.
آره، خوبه.
همه‌چی رو تمیز می‌کنیم.
پسر تو از صبح تا شب فلوت می‌زنه.
من تا حالا تحمل کردم، اما دیگه دارم دیوونه می‌شم.
چی می‌گی؟
اگه از پسرم بد بگی، ساکت نمی‌شم.
مرغ‌هاتون خودشون رو چی فکر کردن؟
برو بیرون.
با مرغ‌هامون چیکار داری؟
اینقد برات مهمه؟
باید با زنجیر ببندیشون.
چی؟
ها؟
می‌خوای بجنگی؟
ها؟
جرأت کردی.
آره، جرأت کردم.
من از زنجیر بدم میاد.
هی، صبر کن.
بسه، پدر.
همیشه باهم خوب بودیم، لطفاً بس کن.
پدر!
تازه این اتفاق افتاده.
این یه جنگ مردونه‌ست.
باشه،
این.
من نمی‌تونم.
بیا زودتر این صدای فلوت رو به همه نشون بدیم.
این احمق.
تو احمقی.
صدای قشنگیه.
پسر تو، چاروکو، خیلی خوبه.
چیزی نیست، فقط همون رو بلده.
من یه کم زیاده‌روی کردم.
نه، منم زیادی سر و صدا کردم.
هی مادر، شراب بده.
خوبه.
فلوت واقعاً دوست تو بود.
دوست‌های واقعی به این راحتی‌ها از هم جدا نمی‌شن.
هوشینوهارا، حالش چطوره؟
هوشینوهارا، هوشینوهارا، هوشینوهارا، هوشینوهارا.