تو کیستی؟
نام تو...
آ
نام تو...
فرار کن!
تو را رها نمی‌کنم!
این تاب است؟
زود پایین بیا!
چون نمی‌ایستد! تو با جوزپه‌ها بودی، درست است؟
جوزپه؟
نمی‌شناسم. وانمود کردن فایده‌ای ندارد!
تیر من به تو خورد، درست است؟
خیلی خشن هستی. یک‌دفعه شلیک می‌کنی...
اینقدر!
قاصدک؟
من قاصدک‌ها را خراب نمی‌کنم. باز هم وانمود می‌کنی!
واقعاً، من چیزی نمی‌دانم. من تازه به اینجا آمده‌ام. آه!
راستی...
چهره‌ات آشنا نیست. تو برای چه اینجا آمده‌ای؟
برای چه آمده‌ای؟
هی!
برای چه اینجا آمده‌ای؟
هی، جواب بده!
من در سفر هستم. سفر؟
خب،
جاهای زیادی دیده‌ای؟
هنوز نه، خیلی زیاد نیست. امروز به اینجا رسیدم. خوب، می‌توانی سوار شوی. اَه؟
لیلی!
غذا آماده است!
باشه!
آه، بله
اینقدر کوچک و تنها سفر کردن، احساس تنهایی نمی‌کنی؟
مشکلی نیست. آفرین! ببین!
من هم اگر بخواهم می‌توانم تنها سفر کنم. فکر می‌کنی می‌توانم؟
آیا کسی که با این لباس نامرتب غذا می‌خورد می‌تواند این کار را بکند؟
درست است!
شاید دفعه بعد به خانه پدرم بروم.
پدرم، او گل قاصدک است.
آره؟
بله، اما اگر وسط غذا خوردن میز را ترک کنی، این رفتار خوبی نیست.
غذایتان خوب بود.
آه، خیلی خوشمزه بود. تخت پدرم خالی است.
هر وقت خوابت آمد می‌توانی استراحت کنی. ممنون، غذایتان خوب بود. هی، می‌خواهی به اتاقم بیایی؟
آه، صدای زیبایی می‌شنوم. این آلت موسیقی هدیه پدرم است. و بعد...
چطوره؟
این، آره، خیلی زیباست. این هم مال پدرمه.
می‌دونی،
کمی کثیف شده.
وای، پدرت خیلی مهربونه. اطراف آن درخت به زودی پر از گل قاصدک می‌شود. بعد من، پدرم... من قول دادم.
پدرم قاصدک است...
هاهاها، وای، هاهاها، دوش، هاهاها، عالی، هاهاها، آره، یوشو، وای، هاهاها، یاکو، وای، بد شد، تو هستی!
فرار کن، فرار کن، صبر کن!
دخترک اسکندر بازی می‌کند.
تو خوبی، مجازات، مجازات!
مجازات، مجازات!
مجازات، لیلی، هی، لیلی، خوبی؟
لیلی، هی، لیلی، چی شده؟
لیلی، وای، وای!
لیلی، خوب کاری کردی، صبر کن، خشونت خوب نیست. من هم نمی‌خواهم به دخترها آسیب بزنم.
اما لیلی خشن‌تر است. هرچه می‌گویم، قاصدک‌ها را لگدمال می‌کند. من که لگدمال نمی‌کنم. نه، تمیز کردن؟
فقط می‌خواهم با آن بازی کنم. نه، نه.
تاب و الاکلنگ را پدرم ساخته. اما پدرت همیشه به ما گفته که می‌توانیم از آنها استفاده کنیم. اما، چی شده، لیلی، مادرت هست؟
آه، پستچی است.
بله، خانه است. ممنون، این...
اگر تمیز نکنی...
لیلی، صبر کن، لیلی، توپ بازی...
پستچی آمده، درسته؟ پستچی؟ نه، دروغ، من دیدمش. آه، کمی سر زدم. از طرف پدرم.
مادر، هیچ کمکی از جایی نیامد. باید ظرف‌ها را بشورم. پس برای چی اومدی؟ تشنه بودم و آب خواستم، فقط همین.
چیزی نبود.
کی بارون تموم می‌شه؟ نه، بهتره زیاد بباره. بعدش بارون تموم می‌شه و آفتاب میاد بیرون. بعدش قاصدک‌ها همه با هم گل می‌دن.
حتماً به شهر رفته خرید کنه. اگر خرید می‌ره، با پدرم می‌ره.
متأسفم، هنوز هیچ گزارشی از نجات بازمانده‌ها دریافت نشده.
مادر، لیلی، چی شده؟ صبح. نه، چیزی نیست. فقط کمی سرم درد می‌کنه. به شهر رفتم. آه، کمی خرید. خیلی سر و صدا می‌کنی، از وقتی انگشتر اومده همه چیز عجیب شده.
آه، چی شده؟
چیزی شده، درسته؟ لیلی، خوبه لیلی، راستش رو بهت می‌گم، پس آروم باش و خوب گوش کن. کشتی‌ای که پدرت توش بود تو یه طوفان وحشتناک افتاد و غرق شد. پدرت ناپدید شد.
اما هنوز معلوم نیست که مرده.
نه، لیلی، لیلی، کشتی غرق شد و پدرت ناپدید شد، اما هنوز جزئیاتش مشخص نیست. لیلی،
این رو باز کن. لیلی، پدرت هنوز مرده نیست. دختر بد، کشتی تو طوفان غرق شد.
به شهر رفتم، اما خبری از پدرت نبود. اما نبودن خبر به معنای مرگ نیست. من تا آخر امید دارم. تا وقتی این امید هست، نمی‌خوام لیلی رو نگران کنم.
اما...
هوا خیلی خوبه، لیلی.
لیلی، لیلی، این رو باز کن. هی، صورتت رو نشون بده، لیلی، لیلی.
لیلی.
لیلی، لیلی، بیا بیرون، خیلی قشنگه. لیلی، قاصدک‌ها همه گل دادن. لیلی، زود بیا بیرون، زود باش. وقتی قاصدک‌ها گل بدن، پدرت برمی‌گرده، درسته؟ این همه گل دادن، حتماً پدرت برمی‌گرده. لیلی، لیلی.
وقتی قاصدک‌ها گل بدن، پدرت برمی‌گرده، درسته؟ این همه گل دادن، حتماً پدرت برمی‌گرده. لیلی، لیلی.
این که طبیعیه، حتماً برمی‌گرده. لیلی، من تصمیم گرفتم، تا وقتی حتی یک گل قاصدک باقی هست، پدرم برمی‌گرده. آره، خیلی قشنگه، تپه مثل یه فرش زرد شده.
وای، لیلی.
آه، لیلی.
لیلی، شنیدم، پدرت تو یه موقعیت بدی افتاده.
ما برای مسخره کردن نیومدیم، ما...
لیلی، قاصدک‌ها رو خراب نکن. پدرت قول داده وقتی قاصدک‌ها گل بدن برمی‌گرده. تا وقتی حتی یک گل قاصدک باقی هست، پدرت برمی‌گرده.
باشه، لیلی، قول می‌دم قاصدک‌ها رو حفظ کنیم.
همه اینقدر نگرانن. پدر، زود برگرد.
لیلی، هنوز قاصدک‌ها باقی مونده‌ن. لیلی، ناامید نشو. لیلی، مادر.
هی خانم، یه نامه برات اومده، می‌تونی بیای و برش داری؟
دخترم اول شدی، باشه، اینم نامه.
بیمارستان سنت ایگناتیوس.
خب خانم، ممنون.
لیلی، پدرت سالمه. تو یه طوفان گیر افتاده بود و نجاتش دادن. دست و پاش زخمی شده، اما چیز مهمی نیست. تا دو هفته دیگه از بیمارستان مرخص می‌شه. پدرت برمی‌گرده.
واقعاً واقعیه.
به همه کسایی که نگران بودن. این چیه، این چیزهای سفید و پف‌کرده چی هستن؟
این‌ها پرهای قاصدکه. پر؟
این‌ها با باد می‌رن و همه جا پخش می‌شن و دونه‌ها رو می‌کارن. دونه؟
این‌طوری قاصدک‌ها حتی اگر خشک بشن، سال بعد دوباره گل می‌دن.
پدر!