آه؟
چشمه است.
گلویم خشک شده.
چه آب زیبایی.
آه، خوشمزه است.
هی!
سلام.
من قصد نداشتم تو را بترسانم.
ببخشید.
تعجب کردم.
انسان‌ها معمولاً به من سلام نمی‌کنند یا عذرخواهی نمی‌کنند.
اینجا کار بدی است؟
نه، فقط من روباه خاصی نیستم که با تو رابطه نزدیکی داشته باشم.
رابطه نزدیک؟
معمولاً انسان‌ها وقتی روباه می‌بینند، تفنگ برمی‌دارند و دنبالش می‌کنند.
البته من هم همیشه مرغ‌های انسان‌ها را می‌دزدم.
همین الان هم در مزرعه پایین...
آه...
هی، رابطه نزدیک یعنی چه؟
رابطه نزدیک...
خب، یعنی زیاد همدیگر را ببینیم و با هم دوست شویم و قلب‌هایمان به هم وصل شود.
پس ما چطوریم؟
تا الان تو فقط یک پسر بچه معمولی هستی.
من بدون تو هم احساس تنهایی نمی‌کنم.
یعنی ما نزدیک نیستیم.
اما وقتی قلب‌هایمان به هم وصل شود، تو برای من تنها پسر خاص در دنیا خواهی بود.
من در سیاره کوچکم، یک گل رز را پرورش می‌دادم.
فکر می‌کردم خیلی با هم دوست شده‌ایم، اما نزدیک نشدیم.
راستی، در سیاره تو حاکمی وجود دارد؟
نه.
چنین چیزی وجود ندارد.
خوبه.
مرغ چطور؟
به نظر می‌رسد همه چیز در دنیا آن‌طور که باید پیش نمی‌رود.
راستی، تو برای چه به این زمین آمده‌ای؟
آمده‌ام تا یک دوست واقعی پیدا کنم که بتوانم با او قلب‌به‌قلب صحبت کنم.
دوست...
پس می‌خواهی با من دوست شوی؟
به نظر می‌رسد می‌توانیم با هم نزدیک شویم.
تو هم تنها هستی، درسته؟
انسان‌ها خسته‌کننده‌اند.
ببین.
اونجا یک مزرعه است.
اونجا چند نفر انسان زندگی می‌کنند، اما انسان‌ها فقط با هم دعوا می‌کنند و خیلی خسته‌کننده‌اند.
اگر تو دوست من باشی، من همیشه مثل زیر آفتاب احساس خوبی خواهم داشت.
هی...
ببین، در موردش صحبت می‌کردیم، اون آدم‌های مزرعه.
وای نه، اسب وحشی!
ببخشید، باید بروم.
آه، روباه.
آه، راستی، فردا دوباره به اینجا می‌آیی؟
بله.
پس فردا.
آه، کمک!
اورین!
تو...
لطفاً کمکم کن.
خوبی؟
ممنون.
هی، می‌خواهی به خانه من بیایی؟
دعوتت می‌کنم.
بله، ممنون.
جاى قشنگى است.
پسر خوب من.
صدمه ندیدی؟
نه، خوبم.
خیلی نگرانت بودم.
پدر، من برگشتم.
خوش آمدی.
اما اگر اورین تو را بیندازد، خوب نیست.
خیلی وحشی است.
سوار شدن بر اسب‌های وحشی کار مردانه‌ای است.
من در سن تو هر اسب وحشی را رام می‌کردم.
این پسر کیست؟
سلام.
تازه باهاش آشنا شدم.
این پدرمه.
خوشوقتم.
خیلی لاغر است.
نمی‌تواند در مزرعه کار کند.
نه پدر، اشتباه می‌کنی.
این پسر وقتی از اورین افتادم، به من کمک کرد.
چرا زودتر نگفتی؟
مهمان است، معذرت می‌خواهم.
راحت باش، می‌توانی بمانی.
بعداً می‌بینمت.
بیا، اصطبل را بهت نشان می‌دهم.
مادرت را تنها می‌گذاری؟
من مادر ندارم.
آدونیس؟
بله بله بله.
باشه.
بفرما،
می‌خواهی امتحان کنی؟
بله.
این اسب کمی بداخلاق است، اما به نظر می‌رسد با تو کنار می‌آید.
به نظر خیلی وحشی نمی‌رسد.
اما فقط تظاهر می‌کند که آرام است.
مثل آن زن.
چرا با او این‌طور بد رفتار می‌کنی؟
اون مادرته، درسته؟
مادر من نیست.
مادرم یک سال پیش به خاطر بیماری مرد.
مرد؟
پس اون زن کیه؟
اسمش هلناست.
پدرم او را استخدام کرد تا از مادرم و من مراقبت کند.
اما بعد از مرگ مادرم، او پیش پدرم ماند.
پدرم می‌گوید باید به او مادر بگویم، اما نمی‌توانم.
اما او خیلی مهربان است.
بوی رز می‌آید.
این همه رز.
هلنا از آنها مراقبت می‌کند، اما من از آنها متنفرم.
اون چیزها.
به زودی شام آماده است.
بریم.
باشه.
بریم.
چی شده؟
غذایت خوب بود.
پسر، تو همین‌طور سیر شدی؟
با این کم غذا سیر شدی؟
باید بیشتر بخوری.
اما واقعاً سیر شدم.
پس برای دسر یک پای بخور.
باشه.
گاوها و اسب‌ها اگر خوب نخورند، خوب کار نمی‌کنند.
من در سن تو پنج وعده غذا می‌خوردم.
پنج وعده؟
عالیه.
و در عوض خوب کار می‌کردم.
پنج وعده، ده وعده کار می‌کردم.
با این دست‌ها سخت کار کردم و این مزرعه را ساختم.
ببین، دست‌هایم را.
وای، دست‌های بزرگی.
عالیه.
تو...
بله.
برای به دست آوردن چیزی که می‌خواهی، باید جانفشانی کنی.
پس غذایت خوب بود.
خوشمزه بود.
بفرما.
ممنون.
هی، پیپ من کجاست؟
آه، روی قفسه است.
الان میارم.
نه نه، خودم پیدا می‌کنم.
نباید به بچه‌ات دست بزنی.
آه، آدونیس، پای مورد علاقه‌ات را دارم.
نه، من آن پای سوخته را نمی‌خواهم.
آدونیس!
مادرم بهتر از اینها می‌پخت.
و بوی این رزها خیلی شدید است، نمی‌توانم نفس بکشم.
متأسفم، متوجه نشدم.
این چیزها!
آدونیس!
چی شده، هلنا؟
آدونیس!
نه، من نباید بروم.
واقعاً، این پسر اخیراً خیلی عجیب شده.
واقعاً چی شده؟
متأسفم، من مقصر هستم.
آدونیس، پسر خوبی است.
او...
سلام.
نمی‌دانستم کی می‌آیی، پس خوابیدم.
ببخشید که معطلت کردم.
مشکلی نیست.
پس دوست انسانیت را پیدا کردی؟
بله، دوست پیدا کردم، اما...
انسان‌ها سخت‌اند، درسته؟
عشق، افتخار، مقام، قدرت، همه چیز را می‌خواهند، اما نمی‌دانند چه چیزی مهم است.
چیز مهم؟
بله، مثلاً آن مزرعه گندم.
وای، چقدر زیباست.
اما انسان‌ها آن را فقط به عنوان ماده اولیه نان می‌بینند.
آن رنگ طلایی را می‌بینند، اما به رنگ موهای زیبای تو فکر نمی‌کنند.
موهای تو هم شبیه آن است.
تو واقعاً با دیگر پسرها فرق داری.
فکر می‌کنی؟
بله، انسان‌ها معمولاً با قلب خود صادق نیستند.
من در سیاره‌ام از یک گل رز مراقبت می‌کردم، به آن آب می‌دادم و از آن محافظت می‌کردم، اما نتوانستم با آن بمانم و فرار کردم.
اما وقتی به زمین آمدم، دیدم گل رزی که فکر می‌کردم تنها است، در خانه آدونیس به وفور یافت می‌شود.
این فقط ظاهر است.
ظاهر؟
ظاهراً شبیه هستند، اما آن رزها رزی نیستند که تو پرورش داده‌ای.
چیزهای مهم با چشم دیده نمی‌شوند.
چیزهای مهمی که دیده نمی‌شوند؟
بله، نه با کلمات، بلکه با قلب باید دید.
اگر هر کسی با قلب خود صادق باشد، به طور طبیعی حقیقت را درک می‌کند.
آدونیس، لطفاً، بس کن.
لعنت، از این رزها متنفرم.
این چیزها.
آدونیس، بس کن.
آ...
آدونیس، من...
من اینجا نیستم.
نه، اینطور نیست...
آدونیس!
هلنا!
هلنا، هوشیار باش.
دکتر، دکتر را صدا کن.
حالت چطوره؟
چیزی نیست، اون آدم.
چرا قلبت را فریب می‌دهی؟
من قلبی ندارم.
چرا صادقانه نمی‌گویی که مادرت را دوست داری؟
من...
مادرت قطعاً منتظر تو است.
بیا، آدونیس، شجاع باش.
واقعاً متأسفم.
همه چیز گذشته است، لطفاً چیزی نگو.
نمی‌دانستم آدونیس اینقدر حساس است.
من فقط سعی می‌کردم آدونیس را ناراحت نکنم...
آدونیس، بیا داخل.
بیا، آدونیس عزیزم.
آدونیس.
دیگه اشکالی نداره.
من باید عذرخواهی کنم.
بیا، سرت را بالا بگیر، صورتت را نشان بده.
ببخشید.
باید بیشتر با هم صحبت می‌کردیم.
من هم مقصر بودم.
همیشه سر کار بودم و به قلب‌های شما فکر نمی‌کردم.
از حالا به بعد، همه با هم با قلب‌هایمان زندگی می‌کنیم و خوشحال خواهیم بود.
حتی اگر هر روز با هم زندگی کنیم، درک کردن همدیگر خیلی سخت است.
پس واقعاً می‌خواهی بروی؟
چرا؟
من تو را خوب می‌شناسم، چون همیشه تو را تماشا می‌کردم.
من هم می‌خواهم آدم‌های بیشتری ببینم و چیزهای بیشتری یاد بگیرم.
می‌دانم.
اما من گریه خواهم کرد.
اما من کاری نکردم...
نه، تقصیر تو نیست.
پس باز هم گریه می‌کنی؟
شاید.
پس دوست شدن چه فایده‌ای دارد؟
نه، اینطور نیست.
من آن مزرعه گندم را دارم.
وقتی آن را می‌بینم، تو را به یاد می‌آورم.
و وقتی آن غروب آفتاب را می‌بینم، تو را به یاد می‌آورم.
پس قلب من همیشه پیش تو خواهد بود.
هرچقدر هم که دور باشیم.
ما دوباره همدیگر را خواهیم دید، درسته؟
بله.
من هم به زودی به سفر خواهم رفت.
پس حتماً دوباره همدیگر را خواهیم دید.
درسته.
پس من می‌روم.
خداحافظ.
موفق باشی.
تو هم.
تو هم روزی می‌فهمی که گل رزی که پرورش داده‌ای، تنها چیز ارزشمند در دنیا است.
خداحافظ.