هی!
بیشتر به راست!
مراقب باش!
این بار ارزشمند مشتری‌هاست!
خیلی خوب!
باشه، باشه!
شروع کنیم!
کاپیتان بم، بقیه‌اش رو به شما می‌سپاریم!
خب، وقتشه که حرکت کنیم...
چه کشتی فوق‌العاده‌ای!
واقعاً کشتی‌ها شگفت‌انگیزند!
واقعاً؟!
اینقدر فوق‌العاده‌ست؟!
هی، خوشحال باش!
تو رو تحسین کردن!
نباید خوشحال باشی؟!
ببین، با اینکه اینقدر بزرگ و سنگین به نظر می‌رسه، ولی روی آب شناوره، واقعاً باورکردنی نیست...
پس منظورت کشتی من نبود!
کشتی منم که...
ا... ا... آن...
زیاد به خودت فشار نیار، پسر!
خب، حرکت کنیم!
چهره آشنا نیستی، تو این اطراف...
کجا می‌خوای بری، پسر؟
می‌خوام به شهر برم...
واقعاً؟!
اگر دوست داری، می‌تونی سوار بشی!
ممنون، آقا!
در عوض باید کار کنی!
طناب‌ها رو باز کن!
طناب؟
همون طناب‌هایی که اونجاست!
آه، منظورت اینه!
یورو...
بیا، پرتش کن بیرون!
یورو...
با سرعت کم، حرکت کنیم!
این شهر، چقدر دریاچه داره، هنوز همه‌ش رو ندیدم!
کانال!
این دریاچه نیست!
باید سوار کشتی بشی!
کانال!
آقا، این اولین باره که سوار کشتی می‌شی؟
آره، آقا!
این کشتی واقعاً قشنگه!
با اینکه کوچیکه، ولی مثل خونه‌ی خودمه!
چرا اطراف رو نگاه نمی‌کنی؟
نه، ممنون!
الان، آقا!
چیه؟
چه اتفاقی داره می‌افته؟
وای!
اینجا چه خبره؟
بله،
کاپیتان!
چه اتفاقی داره می‌افته؟
آقا، صدات رو نمی‌شنوم.
نگاه کن!
وای
!
این یه میله!
مثل کاپیتان، سوار کشتی می‌شی؟
پدر و مادرت اجازه دادن سوار کشتی بشی؟
البته، البته!
امروز می‌دونستم که یه کشتی بزرگ میاد.
منتظرت بودم.
اومدی تا پدر و مادرم رو ببینی.
واقعاً؟
آره، پدر!
ا
مادر برات یه غذای مخصوص درست کرده!
وای!
ساندویچ!
بذار ببینم!
خب، اجازه می‌دی سوار کشتی بشم؟
خیلی خوشمزه‌ست!
ساندویچ مادرم خیلی خوشمزه‌ست!
خیلی خوشمزه‌ست!
مادرم بهترین ساندویچ رو درست کرده!
واقعاً خوشمزه‌ست!
بخور ببین!
ممنون!
خیلی خوشمزه‌ست!
تو کی هستی؟
من؟
الان برمی‌گردم!
مراقب پدرت باش!
ممنون!
باشه!
بعدی، می‌رم مدرسه‌ی دوم!
مدرسه‌ی دوم می‌ری؟
مشکلی نیست، کاپیتان!
آه، دو تا مدرسه می‌ری؟
خب، دو تا مدرسه می‌ری؟
نگران نباش!
تو خیلی مهربونی!
راستش رو بخوای، خیلی سخت نیست.
کار ساده‌ایه، ولی رفتن به مدرسه‌ی دوم، مسئولیت منه.
کاش اجازه بدی سوار کشتی بشم.
چی؟
کاش اجازه بدی سوار کشتی بشم.
من می‌خوام بهترین کاپیتان بشم!
امیدوارم بتونی به آرزوت برسی.
ممنون!
امیدوارم بتونی تلاش کنی!
آه،
نه!
باید بیشتر مراقب باشی!
اگه گل آتیش‌گیری رو پیدا کنی، من فوراً می‌میرم!
گل آتیش‌گیری؟
اگه گل آتیش‌گیری رو پیدا کنی، من فوراً می‌میرم!
یه لحظه صبر کن!
تو گل آتیش‌گیری رو پیدا کردی؟
آره، چند دقیقه پیش پیدا کردم.
خیلی عجیب و غریب و غم‌انگیز به نظر می‌رسید.
آه، یه لحظه صبر کن!
اگه گل آتیش‌گیری رو پیدا کنی، من فوراً می‌میرم!
متوجه شدم!
کارینا...
باید بیشتر مراقب باشی!
تقصیر کارینا بود، تقصیر من بود...
آه، تو هستی!
ببخشید، آقا.
میشه گل آتیش‌گیری رو از نزدیک بهم نشون بدی؟
بله، البته.
خیلی قشنگه.
از بچگی مراقبش بودم.
ولی وقتی اینو می‌پوشم...
داری چیکار می‌کنی؟
گل من رو پیدا نکن!
ببخشید...
ببخش
ید...
مشکلی نیست.
گلت چطوره؟
گل کارینا چطوره؟
خوبه، خوبه.
چرا اینقدر مراقب هستی؟
وقتی گل آتیش‌گیری کاپیتان رو پیدا کردی، چیکار کردی؟
تو مراقبش نبودی؟
نه، فقط می‌خواستم دست تکون بدم بهش.
همون‌طور که گفتم.
پدر و مادرم، یادتونه.
اگه دست تکون ندی، کاپیتان تو رو نمی‌بخشه.
وقتی فهمیدم، گل آتیش‌گیری برای کاپیتان خیلی ارزش‌منده.
درسته.
شاید حتی بیشتر از اون ارزش داشته باشه.
اون کارینا رو دوست داره.
و کاپیتان خیلی دوستش داره.
کارینا؟
اون بچه‌ی کاپیتانه.
الان توی یه کشور دیگه زندگی می‌کنه.
چند سال پیش ازدواج کرد و از اینجا رفت.
اون گل مال کارینا بود.
ولی اون دختر کاپیتان رو یادش می‌ندازه.
کاپیتان خیلی دخترش رو دوست داره.
اون ازش خبر داره.
تو بهش نزدیک نشو.
پس اون گل آتیش‌گیری رو دوست داره؟
کاپیتان، واقعاً متأسفم.
مشکلی نیست.
اگه با ارزش‌ترین چیز زندگی‌مو داشته باشم، خودم رو از بین می‌برم.
می‌دونی؟
گل آتیش‌گیری برام خیلی عزیزه.
کارینا بچه‌ی تو نیست؟
اون چیکار می‌کنه؟
کارینا دیگه برنمی‌گرده؟
آه...
اون دیگه برنمی‌گرده؟
شاید دیگه برنگرده.
ولی مسئله‌ی بزرگی نیست.
من گل آتیش‌گیری رو دارم.
گل آتیش‌گیری با من می‌خوابه و غذا می‌خوره.
اون همیشه کنارمه.
ولی اون خیلی غم‌انگیزه.
چی؟
اون خیلی نگرانه.
اون واقعاً نگرانه.
رنگش یه کم تغییر کرده، ولی مشکلی نیست.
اون به زودی خوب می‌شه.
اون می‌خواد گرم بشه.
اون به هوای آزاد نیاز داره.
غروب آفتاب هوای تازه‌ست؟
آره، دیدن یه گل کوچیک و پوشیدن زیر این رودخونه‌ی کوچیک هم خوبه.
چرا تو یه جای بزرگ، گل‌های بزرگ پرورش می‌دی؟
هر کسی که چیز با ارزشی داره، باید به جایی بره که دوست‌های با ارزش داره.
آه، من هم چیزهای با ارزش زیادی ندارم.
واقعاً؟
تو چیز با ارزشی داری؟
خب، از من بپرس.
برات چی با ارزشه؟
آه، چیزهای زیادی هست.
اون‌ها کجان؟
باورکردنی نیست.
اون‌ها تو قلب من هستن.
چی؟
تو قلب تو؟
آره.
اون‌ها تو قلب من هستن.
اون‌ها کنارم نیستن، ولی می‌تونم ببینمشون.
می‌تونم ببینمشون.
درسته.
می‌تونم ببینمشون.
تو قلب تو...
مردم می‌تونن چیزهایی رو بشنون، ولی این همه‌چیز نیست.
بچه‌ها چیزهای زیادی تو قلبشون دارن.
ولی وقتی بزرگ می‌شن، بعضی چیزها از قلبشون می‌افته.
آه، این‌طور نیست.
می‌تونم دست‌هات رو ببینم، کاپیتان.
می‌تونم دست‌هات رو ببینم.
دست‌هات خیلی بزرگ نیستن.
من بزرگ‌سالم.
پس فکر می‌کنم قلب بزرگ‌سال‌ها هم مثل دست‌هاشون بزرگ‌تره.
تو قلبشون چیزهای زیادی هست.
درسته.
همون‌طور که می‌گن.
فکر کنم، اون همیشه تو فکر من زندگی می‌کنه.
اون دیگه دوست‌هاش رو نمی‌خواد.
اون یه آدم مهربون می‌خواد.
دوستانش اسم‌هاشون ستاره‌بارون، پروانه و باده.
پس دوست‌هاش برای من و اون مهم هستن.
اون باید مراقب خودش باشه تا برای بزرگ‌سال‌ها مهم باشه.
برادرش اون رو دوست داره.
شاید حق با تو باشه.
آره، بارون آفتاب و زمین پهناور...
کاپیتان!
کاپیتان، داری با شکم کارینا صحبت می‌کنی؟
آره، به خاطر رئیسه.
به خاطر من؟
آره، فکر کنم گفته می‌خواد بیشتر دست و پاهاش رو دراز کنه.
گل کارینا خوشحاله.
ببین.
ناراحت نیستی که من رو زندونی کردی، کارینا؟
لعنتی.
کا... کارینا...
کاپیتان!
کاپیتان، ببخشید.
نتونستم جلوش رو بگیرم.
کاپیتان، من... من...
ازدواج رو اعلام کردم و حزب رو اعلام کردم و تازه این گل رو بهم سپردی.
من اشتباه کردم.
حق با اون پسر بود.
تو به زمین پهناور و نور آفتاب نیاز داشتی.
به خاطر خودخواهی من، تو رو زندون کردم.
صبر کن.
الان تو رو توی یه زمین پهناور و پر آب می‌کارم.
خوب نگهش دار.
حزب رو اعلام می‌کنم و سه حزب رو اعلام می‌کنم، عجله کن.
گل خیلی سرحال شده و خوشحاله.
واقعاً خوشحال به نظر می‌رسه.
خب، وقت ارسال ایمیل‌هاست.
مشتری‌ها منتظرن.
من یه مدت دیگه از گل کارینا مراقبت می‌کنم.
بهت سپردم.
زود تموم می‌کنم و برمی‌گردم، سه حزب اعلام کن.
و بعد، آروم آروم برات تعریف می‌کنم.
راه دوست شدن با گل رو.
آه، تو می‌تونی با گل دوست بشی؟
آره.
حتی می‌تونم باهاش صحبت کنم.
عجیب‌ترین بچه‌ای هستی که دیدم.
ریدلو!
چی کار می‌کنی؟
باشه!
خب، بعداً می‌بینمت.
خوش به حالت.
اینجا واقعاً جای خوبیه.
دوستان زیادی از باد می‌آیند.
و بارون آفتاب هم زیاد هست.
دیگه، گل من هم...
کارینا هستی؟
درسته؟
آره.
تو کی هستی؟
من دوست کاپیتانم.
و بعد، دوست ماریو و گل.
پدرت؟
کاپیتان زود برمی‌گرده.
کاپیتان خیلی دوست داشت کارینا رو ببینه.
وقتی برگرده، چقدر تعجب می‌کنه.
دلم می‌خواد زودتر پدربزرگ رو ببینم.
از حالا به بعد همیشه با پدربزرگ هستی و می‌تونی کلی بهش محبت کنی.
کارینا قراره با کاپیتان زندگی کنه.
خوش به حالت، گل.
خوشبختی... شکل و رنگی نداره، ولی من می‌تونم ببینمش.
اگه دقت کنی، همه‌جا پر از خوشبختی‌های کوچیکه.