ضمناً، جمله دوم یک چیز خاص و شبیه به مانگاست.
آ... آه...
خوبی؟
خوبم!
من همیشه این کارو می‌کنم!
یِهه!
هپاک جرکر!
هیی!
جرکر!
دوباره این
...
اینکه بخوای با اسب چوبی توی مسابقه بردی، از اولش محاله!
هاهاها!
درسته
هست!
تا روز مسابقه نشه، نمی‌شه فهمید!
چی؟
هرچقدر هم که اسب چوبی خوبی داشته باشی...
گفتی!
این حرف رو فراموش نکن!
بگیر!
هورا!
نمی‌خوای ببازی؟
مطلقاً!
اسب چوبی قشنگیه!
هه؟
یک بار می‌تونی سوارش شی!
هه؟
جالبه!
آره!
خیلی سریع نرو!
اگه خیلی سریع شدی، با پاهات ترمز کن!
فهمیدم!
خب!
شروع کنیم!
آماده‌ای؟
آره!
بریم!
وای!
بریم!
چه جالب!
با این وضعیت نمی‌تونی توی مسابقه اسب چوبی شرکت کنی!
متأسفم، من...
اسب چوبی من به خوبی بقیه نیست!
اما این چیزیه که مامان برام خریده و برام خیلی مهمه...
چرا این کارو کردی؟
متأسفم، من...
اینقدر برات مهم بود؟
واقعاً متأسفم...
آره...
پات آسیب دیده، درسته؟
متأسفم، من...
بیا خونه‌ی ما!
مامانم توی این چیزا خیلی خوبه!
مامانت دکتره؟
می‌ره به دکتر شهر کمک می‌کنه!
پس پرستاره؟
کارایی مثل آب دادن و لباس شستن انجام می‌ده، اما بعضی وقتا کارای پرستاری هم می‌کنه.
باشه، این کارو بکن.
اگه همین‌جوری بمونه، بهتر می‌شه.
ممنونم.
خیلی از دردش کم شده.
فقط یه کمی عضله‌ت کشیده شده، دو سه روز دیگه خوب می‌شی.
آفرین مامان!
بسه!
جرکر، بازم این کارو کردی.
شلوار رو هرچقدر می‌خوای پاره کن، اما مواظب باش آسیب نبینی.
زود باش غذا بده!
من گشنه‌م!
گشنه‌م...
باشه باشه، الان درست می‌کنم.
امروز بیمار زیاد بود.
توی شهر هم حرفشونه.
چی؟
مسابقه اسب چوبی بعدی.
می‌گن چرکا برنده می‌شه یا هکتور؟
کاش می‌تونستم برات اسب چوبی بهتری بخرم.
اون...
همونی که مامان برام خریده کافیه.
حتماً برنده می‌شم، من.
راستش بردن برام مهم نیست.
فقط اگه نتیجه‌ی خوبی بگیری، مامانم بهمون افتخار می‌کنه.
مشکلی هست؟
نه، چیزی نیست.
راستش منم...
غذام تموم شد!
هه؟
بیا تو اتاقم.
اما...
بیا!
غذام تموم شد.
نمی‌خوام مامان بفهمه.
چون با زحمت برام خریده.
متأسفم.
با این حال من...
چیزی که گذشته رو فراموش کن.
فکر کنم تقصیر تو نبود.
وقتی می‌خوای از چیزی رد شی، باید فرمان رو به این شکل بگیری.
اینو بهت یاد ندادم، تقصیر منه.
با این حال عصبانی شدم... منم متأسفم.
نه.
اما چیکار کنیم؟
خودمون نمی‌تونیم درستش کنیم؟
هه؟
خیلی سخته.
فکر کنم بشه انجامش داد.
حتی اسب چوبی خراب هم قسمت‌هایی داره که می‌شه استفاده کرد.
بیا درستش کنیم.
راه دیگه‌ای نداریم.
خب، بیا درستش کنیم.
چیه؟
دارین خودتون اسب چوبی می‌سازین؟
آره.
اسب چوبی‌ش خراب شده و داره خودش درستش می‌کنه.
با این وضعیت برنده‌ی مسابقه قطعاً هکتوره.
نمی‌شه.
هرچقدر سعی می‌کنم، قسمت محور درست نمی‌شه.
اما هنوز زوده که تسلیم بشی.
حتماً راهی هست.
مطمئنی می‌تونی خرابش کنی؟
آره آره.
برای محور خوبه.
درست شد!
هورا!
جرکر!
چرخ سمت چپ رو باید یه کم بهتر کنی...
چی می‌گی؟
خیس شدی.
تب شدیدی داره.
جرکر، قوی باش.
خانم!
من اسب چوبی‌رو خراب کردم.
برای همین خودمون داریم درستش می‌کنیم.
خانم اصلاً ناراحت نیست.
چون با هم یه اسب چوبی خیلی خوب درست کردین.
خانم...
این بچه اصلاً لازم نبود امروز بره تست کنه.
شبیه منه.
وقتی تصمیم می‌گیره، دیگه نمی‌تونه جلوی خودشو بگیره.
مامان... اسب چوبی من...
جرکر!
اگه همین‌جوری بمونه، ذات‌الریه می‌گیره.
یه مدت جرکر رو بهت می‌سپرم.
می‌رم شهر دکتر رو صدا می‌کنم.
صبر کن.
من می‌رم.
راه رو بهم نشون بده.
اما...
خانم تو پیش جرکر بمون.
جرکر...
باز کن!
جرکر... قوی باش.
حتماً اون بچه هم...
احتمالاً ذات‌الریه‌ی حاده.
اگه مامانش پیشش باشه، نگران نباش.
چون 20 ساله توی بیمارستان من کار می‌کنه.
خوب گوش کن.
این یه مسئله‌ی مهمه.
توی این جعبه دارو و سرنگ هست.
تو باید این دارو رو زودتر برسونی.
هه؟
توی این طوفان، پاهای پیر من ممکنه نتونه به موقع برسه.
خوشبختانه مامان جرکر می‌تونه از پس دارو و مراقبت بربیاد.
منم به زودی می‌ام، اما این یه مسئله‌ی مهمه.
باید هرچه سریع‌تر اینو برسونی.
آره.
باید عجله کنم...
مشکلی نیست.
تو!
تو دوست جرکری، درسته؟
جرکر... جرکر حالش خیلی بده!
هه؟
آقازاده!
بس کن!
اگه خانم بفهمه...
بقیه‌ش رو به من بسپار.
حتماً می‌رسونمش.
منم منتظر دکتر می‌مونم و بعد می‌ام.
آره.
بزن بریم!
آه!
آقازاده!
جرکر... جرکر...
جرکر...
هکتور!
این دارو و سرنگه.
به دوست جرکر رسید.
به زودی با دکتر می‌آد، اما دارو و تزریق رو انجام بده...
دیگه مشکلی نیست.
دکتر، واقعاً ممنونم.
جرکر...
مامان...
جرکر...
واقعاً این بچه با کمک همه‌تون جونش رو نجات داد!
من حتماً توی مسابقه شرکت می‌کنم!
یه سرماخوردگی کوچیک نمی‌تونه جلومو بگیره!
رقابت بین مرد و مرده، فراموش نکن!
آماده باشید...
هیی!