تو!
من واقعاً ترسیدم.
حالت خوبه؟
آره، خوبم.
ببین.
خوبه.
اما خیلی ترسیده بودم.
م، معذرت می‌خوام.
اون بالا چی کار می‌کردی؟
اونجا؟
ببین، می‌بینی؟
داشتم برای صعود به اون کوه تمرین می‌کردم.
واقعاً؟ تنهایی به اون ارتفاع بالا؟
آره، با این پاها و این بدن.
کاری که پدرم نتونست انجام بده، من انجام می‌دم.
پدرت؟
آره.
تو راه صعود به اون کوه، به خاطر بهمن مرد.
هی!
کسی هست؟
بیگ، چی شده؟
نیازی نیست اینقدر بترسی، همه چی خوبه.
اون فقط یک بادکنکه.
ها؟
بادکنک؟
چیکار می‌کنی با اون بادکنک بزرگ؟
هی!
کمک!
یکی داره صدا می‌زنه.
بیا بریم ببینیم.
نه نه!
اما من می‌رم یه نگاهی می‌ندازم.
هی، این کارو نکن!
کمک!
کسی هست؟
دستت رو به من بده!
عمو، چی شده؟
اوه، پسر، کمکم کن.
می‌تونی بری داخل و آچار رو برام بیاری؟
آره.
زود باش!
اون آچار اونجاست!
آه، آره.
این؟
نه، نه!
پس این؟
آره!
زود باش!
بفرما، عمو.
ممنون.
اون طناب رو بگیر و محکم به گوندولا بچسب.
آره، باشه.
لعنتی، پیچ شیر خراب شده.
عمو!
دیگه همه چی تموم شد.
آه، چه وحشتی!
وای، بازم یه دردسر دیگه.
اوه، پسر، حالت خوبه؟
من خوبم.
عمو تو چطور؟
آره.
آه!
آه، ممنون.
میشه اون عصا رو برام بیاری؟
آره.
زخمی شدی؟
نه، پام مشکل داره.
آهان.
راستی، پسر تو چیکار می‌کنی؟
من، همین الان کنار آبشار با ریک دوست شدم.
اوه، تو دوست ریکی؟
آهان، ریک.
آره.
مثل همیشه، داره برای صخره‌نوردی تمرین می‌کنه، ریک.
عمو می‌شناسی‌ش؟
آره.
پدر ریک یه کوهنورد عالی بود.
من و اون با هم تیم بودیم.
عمو، این علامت چیه؟
این تعداد دفعاتیه که شکست خوردم.
این ششمین باره.
اما دست بردار نیستم.
می‌خوام یه پرنده بشم.
تا بتونم آزادانه تو آسمون پرواز کنم.
حتی تا قله اون کوه.
آره.
تا اون ارتفاع بالا؟
آره، واقعاً فکر می‌کنم.
چه حس خوبیه.
پسر، یه دست به من بده.
پسر.
آقای مایکل، آقای مایکل.
چی شده، خانم؟
آقای مایکل، ریک، ریک داره یه کار خطرناک می‌کنه.
این چه کاریه.
لطفاً، ریک رو برگردون.
آره، فهمیدم.
می‌رم پیداش می‌کنم.
خانم، من می‌رم پیداش می‌کنم.
ریک!
ریک.
چی شده، ریک رو پیدا کردی؟
لعنت، اگه پام سالم بود، سریع پیداش می‌کردم.
چی شده، اون بادکنک عموئه.
ها، بادکنک؟
آره، با اون بادکنک دنبال ریک می‌رم.
آهان، اون بالن منه.
آره، منم کمک می‌کنم.
باشه، انجامش می‌دیم.
آره.
این بار موفق می‌شیم، نه عمو؟
آره.
ریک الان کجاست؟
باید ریک رو برگردونم، حتی به خاطر پدر مرحومش.
حقش نیست که تنها بمونه.
آه، عمو، کوه‌ها.
اوه، هوای کوه غیرقابل پیش‌بینی‌ست.
آره، به برنامه‌های ما اهمیتی نمی‌ده.
باید قبل از طوفان این بالن رو درست کنیم.
اوه، هی، پسر، آماده‌ی پرواز شو.
پس می‌تونیم پرواز کنیم؟
ها، کوچولو؟
یا اینکه به این عمو اعتماد نداری؟
اما دیروز...
وقتی شش بار شکست بخوری، تقریباً همه‌چیز رو درباره‌ی این بالن می‌دونی.
بیا، عجله کن.
آقای مایکل.
لطفاً این رو با خودت ببر.
لطفاً، خواهش می‌کنم.
اون بچه رو نجات بدین.
خانم، نگران نباشین، منتظر بمونین.
حتماً برش می‌گردونم.
آه، پسر، اوه، یه چیزی رو فراموش کردم.
فراموش کردی؟
آه، یه لحظه صبر کن.
این رو نگه دار.
خب، ما رفتیم.
مواظب خودتون باشین.
ممنونم.
بریم.
آه،
باد شد.
پسر، اون کیسه‌ی شن رو رها کن.
آه، بالا رفتیم.
آه.
عمو، داریم پرواز می‌کنیم.
داریم پرواز می‌کنیم.
آره، اوه.
مواظب باش.
ما رفتیم.
حالت خوبه.
دیگه از نظر آتش‌سوزی مشکلی نداریم.
خوبه، عمو.
آره، چون تو کمک کردی.
وای، خیلی باحاله.
خیلی باحاله.
عمو، بالن‌سواری خیلی باحاله.
آره، درسته.
خب، به سمت آلپ با حداکثر سرعت حرکت می‌کنیم.
پسر، محکم به طناب بچسب.
نیستی پرت شی.
آره.
اینطوری نه شمال می‌شنه نه جنوب، فقط پاهای جوانه.
نمیدونم ریک الان کجاست و چیکار می‌کنه.
آره، با اون پاهاش نباید خیلی دور شده باشه.
اما با قدرت ریک، صخره‌های عمودی غیرممکنه.
و به تنهایی که اصلاً نمیشه.
پس ریک چیکار می‌کنه؟
امیدوارم بی‌حرکت بمونه و حرکت نکنه.
لعنتی، نباید ببازم.
به هر حال، با این مه چیزی دیده نمی‌شه.
بیا ارتفاع رو کم کنیم.
ریک!
لعنتی!
اگه هوا خوب بود، می‌تونستم از این صخره‌ها بالا برم.
لعنتی!
عمو، باد اومده.
امیدوارم این باد مه رو پراکنده کنه.
باد!
زودتر این مه رو پراکنده کن!
لطفاً!
عمو، نگاه کن!
اوه!
مه داره پراکنده می‌شه!
عمو!
ها؟
بذار ببینم.
ها!
اون وسایل ریکه!
عمو، ریک اونجاست؟
نمیدونم.
اما مطمئنم که اتفاقی براش افتاده.
خب، ارتفاع رو کم می‌کنیم.
پسر، می‌بینی؟
ریک.
نه.
امیدوارم مشکلی نداشته باشه.
عمو، نگاه کن!
ها؟
اوه!
ریکه!
مطمئناً ریکه!
ریک!
یا شاید تصور می‌کنم؟
ممکن نیست اون بچه به اینجا اومده باشه.
ریک!
اون قطعاً صدای اون بچه‌ست!
آه!
ببین، ریکه!
عمو!
ریک اونجاست!
ریک!
هاى!
ریک!
ریک، خیلی خوشحالم!
سالمه!
ریک!
سالمی؟
نگرانت بودم!
بیا، به این طناب بچسب!
محکم بچسب!
چی شده، ریک؟
بیا، زود باش بچسب! ```
چی شده؟
سوار شو، ریک!
نه!
من سوار بالن آدم بی‌غیرتی مثل تو نمی‌شم!
بی‌غیرت می‌گی؟
چه حرفی می‌زنی!
این مرد با پای دردناکش خودشو به زور رسوند تا تو رو نجات بده!
به هر حال سوار شو!
نگران تغییرات آب و هوا هستم!
تو اینجا نه می‌تونی بری جلو و نه عقب، ریک!
زودتر برگرد!
من به هر قیمتی می‌خوام برم پیش پدرم!
ریک!
برگرد!
زودتر برگرد!
منو تنها بذار!
احمق!
یک آدم خودخواه مثل تو لیاقت کوهنوردی رو نداره!
کوهنوردی دیگه چیه!
تو پدرم رو... پدر منو تو این کوه تنها گذاشتی!
ریک!
من هرگز چنین کاری نکردم!
تو چی می‌دونی!
زیادی فضولی نکن!
با این بالن اومدی اینجا چیکار کنی!
تو کوه پدرم!
ریک!
به هر حال سوار شو!
مادرت نگرانه!
زود، زود باش!
ریک!
سوار شو!
برای مادرت!
ریک!
اوه، چه پسر لجبازی!
چیکار می‌کنی!
پایینم بذار، پایینم بذار!
ریک...
اگه نمی‌خوای بیفتی، آروم باش!
رهام کن!
منو تنها بذار!
ریک، بی‌پروایی با شجاعت خیلی فرق داره!
یک کوهنورد واقعی اول همه شرایط رو می‌سنجه و بعد با تجهیزات کامل به طبیعت حمله می‌کنه!
این شجاعت واقعی یک کوهنورده!
ریک...
خوش به حالت، ریک!
من می‌خواستم با پای خودم به کوه برسم.
ولی تو بی‌خودی فضولی کردی...
ریک!
اینکه می‌خوای به کوه حمله کنی عالیه.
اما ریک، فقط با احساسات نمی‌تونی کوه رو فتح کنی.
تو پدرم رو تنها گذاشتی، حالا نمی‌خوام نصیحت‌های تو رو بشنوم!
ریک، نباید اینجوری حرف بزنی.
من و مادرت خیلی نگرانت هستیم...
خوب، برگرد!
لعنتی...
عمو...
بد شد!
باید سریع هوای گرم رو از بالن خارج کنیم!
خوب؟
هر دو با هم این طناب رو به مدت ۳ ثانیه بکشید!
باشه!
بکشید!
باشه!
طناب رو رها کن!
چی شده؟
طناب رو رها کن!
نجات پیدا کردیم...
این بالن داره کجا می‌ره...
اونجاست!
ها؟
ببین، اون کوهه!
ها؟
اونقدر بالا؟
پدر؟
با این می‌ری؟
آره، می‌تونیم به بالای اون کوه بریم!
همون کوهی که تو می‌خواستی بری!
آره، منم می‌خواستم مثل پدرم با پای خودم به قله اون کوه برسم.
اما تنهایی رفتن خیلی سخته.
عمو؟
بله.
ریک، تو می‌تونی بارها و بارها با پای خودت به قله برسی.
بارها و بارها!
حالا هم می‌تونی تنهایی بری!
رفتن با بالن تقلبه!
متاسفم، ریک.
اما پاهام دیگه خوب کار نمی‌کنه.
متاسفم، اما فقط با این سبد می‌تونیم به اون کوه بریم.
ریک، این قله‌ایه که تو می‌خواستی بری.
آره، ریک.
چی؟
آره، اینو.
چی؟
این گل.
اینو به پدرت بده.
به پدرم؟
ریک، ببین!
اون عمو مایکله!
اون صلیبه!
بگیر، اینو.
اونجا زیر صلیب، پدر تو خوابیده.
عمو...
بیا، با دست خودت این گل رو به پدرت بده.
عمو، ببخشید که بهت شک کردم.
اشکالی نداره.
ببین، دیگه رسیدیم.