بفرمایید!
خانم، لطفاً به این سمت نگاه کنید.
خانم، یک کلام درباره این سفر ماجراجویانه بفرمایید.
ماجراجویی؟ این فقط یک تعطیلات ساده است.
کشتی داریم، آماده حرکت است.
خب، بروید و برگردید.
اوه، عجیبه.
بابا، ما سوار این میشیم؟
مطمئنی که مشکلی نداره؟
مشکلی نداره.
این کشتی داریم، حاصل طراحی منه.
تجهیزاتش کاملاً مکانیکی‌اند.
خب، همه سوار بشید.
شما هم بفرمایید.
نه نه، خانم‌ها اول، بفرمایید.
خب، همه سوار بشید.
آه، خیلی باحاله.
خب، همه سوار بشید.
هی؟
کی حرکت کردیم؟
هی!
عجیبه، کسی اینجا نیست؟
چیه، بچه‌ای بیش نیست.
بیچاره‌ست، بیا پایینش بیاریم.
نه، آنه.
ممکنه جاسوس باشه که اومده راز این کشتی رو بدزده.
کمک.
آره، باشه، الان پایینت میاریم.
این چه وضعیه؟
خب، پسر، بیا تو.
آه، این در، مثل جادو است.
این با مکانیزم کار میکنه.
خب، از این طرف.
هاها، ماشین خورشیدی رو پیدا کردم.
چی چی؟
این پسر.
وای، این صندلی.
آقا، این هم مکانیکی‌ست؟
هی، بهم نگو آقا.
ایشان مخترع مشهور جهانی، کنت گاوس هاها هستند.
مخترع؟
آره، پسر.
این کشتی و تمام مکانیزم‌های داخلش رو بابا طراحی کرده.
خیلی باحاله، آقا.
هی، نگو آقا، بگو کنت هاها.
این کشتی، حاصل سال‌ها تلاش منه، گل تمدن مکانیکی، رویای بشریت، کشتی رویاهاست.
کشتی رویاها؟
خب، تو کی هستی؟
فرقی نداره کی هست، پدر.
بذار همین‌جا بمونه.
اما خب، از کجا اومدی؟
چطوری سوار این کشتی شدی؟
من در حال سفر بودم.
توی بندر داشتم غروب رو تماشا میکردم، ناگهان شب شد و منم سوار این کشتی شدم.
همین؟
همین دیگه؟
من باور میکنم.
برادر بزرگم نمی‌فهمه، اما این پسر خیلی رمانتیک و مهربونه.
من دلم می‌خواد برادری مثل تو داشته باشم.
به نظر نمی‌رسه جاسوس باشه.
کاپیتان، این کشتی به کجا می‌ره؟
دور دنیا رو می‌گردیم.
وای، خیلی باحاله.
هی، آقا.
نگو آقا، بگو سرگرد هاکورو.
سرگرد هاکورو، منم ببرید.
پدر، خوبه دیگه؟
تو هم درخواست کن.
نه.
خب، گوش کن.
دور دنیا رو فقط خودمون می‌ریم.
با برادر بزرگم خیلی حوصله‌سربره.
من دوست می‌خوام.
نظرت چیه، کاپیتان؟
حالا که اومده، برگردوندنش دردسر داره.
به عنوان دستیار تو باشه.
درسته.
هورا!
ممنون.
زنگ معجزه رو بزن.
پرنده‌ها آماده‌اند.
چقدر ماشین‌آلات داره.
ک
اپیتان حرکتش میده؟
همه‌چیز با مکانیزم‌های الکتریکی کار میکنه.
خیلی باحاله.
هی، می‌خوای زیر آب رو ببینی؟
زیر آب؟
آره.
می‌بری‌مون؟
حالا می‌ریم.
زیردریایی هوایی تخصصی.
خیلی باحاله.
یه کوسه بزرگ
ه.
وقت غذا خوردنه.
خانم، وقت غذا خوردنه.
ممنون.
این هم یه اختراع پدرمه.
خیلی باحاله.
هنوز برای تعجب کردن زوده.
خوش آمدید به کشتی رویاها.
خب، بیایید غذا رو شروع کنیم.
غذا؟
هیچ ظرفی نیست که؟
هیچ ظرفی نیست؟
درسته.
هم از آشپز بی‌نیاز میشیم، هم تمیزتره.
خیلی باحاله که خودش میاد.
خب، قبل از سرد شدن میل کنید.
اما قاشق... قاشق نداریم؟
دکمه قرمز کنار صندلی رو بزن.
اِ، دکمه قرمز.
این بار دکمه زرد رو بزن.
خب، این بار درستش می‌کنم.
دیگه با این نمی‌تونیم بخوریم.
باید عادت قدیمی استفاده از دست رو کنار بذاریم.
انسان فقط باید از مغزش استفاده کنه.
همه کارهای بی‌ارزش رو به ماشین‌ها بسپاریم.
این علم، بالاترین خرد بشره.
بیچاره.
این بچه هنوز عادت نکرده.
حتماً آدم وحشی‌ای هست.
خب، این بار درستش می‌کنم.
وای، چقدر بی‌کلاس.
این کارها رو اجازه نمی‌دیم.
زیبا.
چی شده؟
بد شد، در بسته شد.
آندو، صبر کن
.
برادر بزرگم یه کمی بدجنسی کرد.
متأسفم.
درها به طور خودکار در زمان مشخصی بسته میشن.
خب، بچه‌ها وقت خوابه.
به اتاق خواب برید.
باشه.
دوباره در بسته شد.
اتاق خواب.
خوب طراحی شده.
تو پایینی.
خوبه.
آره.
شب بخیر.
چقدر قشنگه.
می‌خواستم شب بخیر بگم.
من هنوز خوابم نمی‌آد.
این چیه؟
از این خوشم نمی‌آد.
این صندلی چیه؟
بهش می‌گن صندلی شیک.
فقط باید فشارش بدی؟
آره.
حالت چطوره؟
قلقلکم می‌ده.
خب خب، به نظر می‌آد که خوب به ماشین عادت کردی.
اما وقتی کاری نمی‌کنم، خیلی حوصلم سر می‌ره.
پس بیا تمیز کردن تابلو رو بهت بسپارم.
باشه، کاپیتان.
اون بچه می‌تونه تمیز کنه؟
نظرت چیه؟
جاروی خودکار.
آره، خوب...
ماشین‌ها اگه با ذهن درست استفاده بشن، خیلی مفید هستن.
این زندگی متمدنانه‌ست.
اما زندگی متمدنانه خیلی خسته‌کننده‌ست.
ماشین‌ها دارن مسخرمون می‌کنن.
برادر!
اگه صبر کنی...
به هر حال، تو، اون بچه اصلاً...
حتماً شاهزاده‌ی یه کشور وحشیه.
چون با دست غذا می‌خوره.
آره، شاهزاده‌ی آدم‌های اولیه.
به چی نگاه می‌کنی؟
داشتم فکر می‌کردم امشب هم ستاره‌های قشنگ دیده بشن.
ستاره‌ها؟
پس الان می‌تونی ببینیشون؟
آره، با اینکه الان روزه.
خوش آمدید.
ها؟
اینجا می‌تونی ستاره ببینی؟
آره.
خوبه؟
برو بیا.
ببین.
آه، ستاره‌ها.
ببین، اون صورت فلکی شکارچیه.
و اونم دب‌الاکبره.
و اونم صورت فلکی من، خوشه‌ی سنبله‌ست.
نیست.
ستاره‌ی من، ستاره‌ی من نیست.
این‌ها ستاره‌های واقعی نیستن.
اون‌ها ستاره‌های واقعی نیستن.
ها؟
چیزی که من می‌خواستم ببینم، ستاره‌های ماشینی نبودن، ستاره‌های واقعی بودن.
ستاره‌های واقعی؟
آره.
وقتی بهشون می‌گی "شب بخیر"، با نورشون جواب می‌دن.
پس مثل دوست هستن.
آره، همشون دوست هستن.
بیشتر برام تعریف کن.
تو ستاره‌ی من، خیلی دوریه و دیده نمی‌شه، اما یه گل رز ستاره‌ای اونجاست.
گل رز ستاره‌ای؟
پس گل رز ستاره‌ای تنهاست.
حتماً احساس تنهایی می‌کنه.
اما گاهی یه پرنده‌ی فضایی می‌آد و ازش سر می‌زنه.
برادر، خیلی بدی، بهش می‌گی آدم اولیه.
خیلی وحشیه.
ستاره‌ها و خورشید رو پرستیدن کار آدم‌های وحشیه.
من وحشی هستم؟
آدم‌هایی که نمی‌تونن از علم و ماشین استفاده کنن، مثل گاو و اسب وحشی هستن.
من با گاو و اسب هم دوستم، اشکالی داره؟
برای همینه که وحشی هستی.
اما دوست من، اوبر.
من؟
بیا، مامان داره صدامون می‌کنه.
نه نه، من می‌خوام همینجا بمونم.
بیا دیگه.
تو هم نمی‌خوای وحشی بشی.
بیا دیگه.
دنیل.
برادر.
دنیل.
کمک.
اوضاع خرابه.
زود باش، داره غرق می‌شه.
اشکالی نداره، الان کمک می‌کنم.
کمک.
زاویه‌ی ۶۰ درجه، فاصله‌ی ۵۰.
کمک.
کاپیتان، زود باش.
باشه، بریم.
آب پاش.
ببین، دیگه اشکالی نداره.
کاپیتان.
طوفان خیلی شدیده، اما نگران نباش.
باید پوچاما رو بخوابونیم.
شما هم برید داخل.
کاپیتان.
اشکالی نداره، اشکالی نداره.
جناب، مسیر رو تصحیح کردیم.
بله، طوفان.
و الان هم وقت چای‌خوردنه.
کاپیتان.
ملخ اول متوقف شده.
طناب دورش پیچیده.
کاپیتان، ببین.
نگران نباش.
ملخ دوم رو داریم.
خب، بچه‌ها.
وقت چایه.
کیک هم داریم.
بله.
فکر نمی‌کردم ملخ دوم داشته باشیم.
ماشین‌ها هم گاهی خراب می‌شن.
برای همین همه‌چیز رو آماده کردیم.
به نظر می‌آد تکان‌ها شدیدتر شدن.
فکر می‌کردم از مرکز طوفان دور شدیم.
به هر حال، من باید استراحت کنم.
اوه!
کنت!
من مشکلی ندارم.
اتفاقی افتاده؟
نمی‌دونم.
کنت، برای اطمینان برم وضعیت رو چک کنم.
باشه.
عجیبه.
باز نمی‌شه، کاپیتان.
به نظر می‌آد سیستم بازکن خودکار خراب شده.
این طوفان از اونی که فکر می‌کردم بدتره.
دیگه نمی‌تونم تحمل کنم، خیلی از مسیر خارج شدیم.
نمی‌تونم.
هی، چی شده؟
یه چیزی اومد بیرون.
یه چیز عجیب.
چیز عجیب؟
یه چیز بلند و دراز و لول‌خورده اومد بیرون.
نه، همچین چیزی نیست.
ببین ببین.
توهمه.
اما...
باشه باشه.
اینقدر نترس.
حتماً چیزی رو اشتباه دیدی.
این کشتی دریم از پس هر هیولایی برمی‌آد.
اوه، این چیه؟
ژنراتور از کار افتاده.
اما با این همه ماشین پیشرفته.
چرا خراب شده؟
این کشتی دریم با این‌همه مشکل هم از پا نمی‌افته.
یه کم هم که عطسه کنی، درست می‌شه.