این همه میوه‌های زیبا دارن می‌رسن... اون طرف باغ سیبه... هه؟
همه لباس‌های عجیب پوشیدن... دارن چه کار می‌کنن؟ شاید برند سیب‌شون شکست خورده!
سی
بـ
سیب‌های کرم‌خورده!
برند سیب!
تو چطور جرأت می‌کنی!
عجیبه؟
شاید جشنه؟
آره!
بیا از روی پل تماشا کنیم!
نه!
به روستای سیب حتی یک مورچه هم راه نمی‌دیم!
دستور فرمانده‌ست!
اما مامانم مریضه و پرتقال می‌خواد!
لطفاً آقای فرمانده!
اگر زود برنگردم مامانم...
متأسفم!
نمی‌تونم بذارم بری!
علاوه بر این، اینجا خطرناکه!
به عقب برگرد!
برگردید برگردید!
همین‌طور که می‌بینید اینجا جای بچه‌ها نیست!
زود باش برید برید!
اما من می‌خوام برم اون طرف!
نه، نمی‌تونم بذارم بری!
اجازه نمی‌دم!
چرا این‌قدر بدجنسی می‌کنی؟
بدجنسی؟
چی می‌گی!
اونجا رو نگاه کن!
الان روستای پرتقال و روستای سیب در آستانه جنگ هستن!
جنگ؟
آره!
خب، اگه فهمیدی زود باش برو عقب!
اما من در حال سفرم!
روستای پرتقال و روستای سیب به من مربوط نیستن!
آره!
چه بچه‌ی لج‌بازی!
به هر حال!
آبروی روستای پرتقال در این جنگ در میونه!
جای بچه‌ها اینجا نیست!
ببین!
فهمیدی؟
برو!
هی!
تو تو!
بیا اینجا!
زود باش!
اگه پیدات کنن بد میشه!
زود باش زود باش!
اینجا مخفیگاه سری ماست!
وای!
جای جالبیه!
یه آسیاب بادی قدیمی که خیلی وقته ازش استفاده نشده!
وای...
اما چرا ما نمی‌تونیم بریم اون طرف؟
از امروز صبح روستاها ناگهان وارد جنگ شدن و هیچ‌کس نمی‌تونه رفت و آمد کنه!
تا دیروز خیلی باهم خوب بودیم...
چرا ناگهان باهم دشمن شدن؟
ما نمی‌دونیم!
اما فقط بزرگ‌ترها دارن دعوا می‌کنن!
هی!
هنوز خبری نشده؟
آره!
الان میاد!
بفرما!
اومده اومده!
ما بچه‌ها این‌طوری با هم در ارتباطیم!
با نامه‌های کبوتری!
بد شد!
می‌گن بزرگ‌ترهای روستای سیب هم دارن برای جنگ آماده می‌شن!
وای خدای من...
اگه واقعاً جنگ بشه من دیگه نمی‌تونم مامانم رو ببینم!
چیکار کنم!
مامان!
اشکال نداره!
حتماً می‌تونی برگردی خونه!
بیا مخفیانه از رودخانه رد بشیم!
اما هر دو طرف خیلی مراقبن!
هوم...
اما اگه یه فرصت پیدا کنیم حتماً موفق می‌شیم!
اما اگه موفق بشم برم اون طرف دیگه نمی‌تونم با بقیه بازی کنم!
دشمن همدیگه می‌شیم!
آره درسته...
پس بیا با هم آشتی کنیم!
چطوری؟
آه، این...
درسته؟
غیرممکنه!
ما حتی دلیل دعوا رو نمی‌دونیم!
دلیل؟
آها، اگه دلیل رو بدونیم می‌تونیم آشتی کنیم!
اگه دلیل دعوا رو از بین ببریم حتماً آشتی می‌کنن!
هیچ‌کس دلش نمی‌خواد به هم آسیب بزنه!
یه لحظه صبر کن!
کجا می‌ری؟
من می‌رم دلیل دعوا رو می‌پرسم!
نه!
خطرناکه!
عجیب‌ترین بچه‌ایه که دیدم...
الان همه‌چیز رو تموم می‌کنم!
همین‌طورم که می‌خوای!
ای احمقای روستای پرتقال!
الان همتون رو له می‌کنم!
تو هم زیاد زر نزن!
داری در مورد کی حرف می‌زنی!
دوباره اومدی!
برگرد برگرد!
یه لحظه صبر کن!
می‌تونم یه سوال بپرسم؟
چیه؟
چرا همه‌تون باید بجنگید؟
چی؟
چرا... خوب... معلومه!
برای اینکه برنده بشیم!
واقعاً؟
فقط برای بردن می‌جنگید؟
این بچه!
داری مسخره‌مون می‌کنی؟
آره!
برای بردن می‌جنگیم!
پس چرا با سنگ، کاغذ، قیچی یا قرعه‌کشی تصمیم نمی‌گیرید؟
سنگ، کاغذ، قیچی یا قرعه‌کشی؟
این بازی بچه‌گانه‌ست!
پس بازی بزرگ‌ترها چیه؟
ما فقط داریم از دستور فرمانده اطاعت می‌کنیم!
اگه سوالی داری برو از خود فرمانده بپرس!
چرا باید بجنگیم... سوال خوبیه...
هی، چرا؟
دلیل اصلیش اینه که اون احمقای روستای سیب ما رو مسخره کردن!
مسخره کردن؟
چرا؟
چرا... خوب... یعنی...
یعنی چی؟
یعنی... یعنی خلاصه‌ش اینه که ما رو مسخره کردن!
اما چرا؟
حتماً دلیلی داشته؟
چون اونا احمقن!
اما تا دیروز خیلی باهم خوب بودین، درسته؟
نه، این‌طوری نیست.
فرمانده اون‌طرف و من تا دیروز مثل برادر با هم بودیم.
نه نه نه، احمقای روستای پرتقال، چی شده؟
چرا این‌قدر ساکتین؟
خفه شید، خفه شید!
ای احمقای روستای سیب!
هی، چرا این‌طوری به هم توهین می‌کنید؟
آه، آه، این... این...
هی!
چقدر پرحرفی!
رئیس‌روستا مسئوله، برو ازش بپرس!
باشه.
خب، بازم دلیل دعوا رو نفهمیدیم.
اما باید از مردم روستای سیب هم بپرسیم تا بفهمیم.
خب، این رو با کبوتر نامه‌بر به دوستامون اون‌طرف می‌فرستیم تا بپرسن!
باشه، حله!
منم می‌رم از رئیس‌روستا بپرسم.
منم با تو می‌ام!
بچه‌های خوب!
تا فردا صبح باید همه‌ی اسلحه‌ها آماده باشن!
فردا روز نبرده!
آقای رئیس‌روستا!
ها؟
اوه، آلیس!
نباید اینجا باشی!
باشه، اما آقای رئیس‌روستا، یه سوال دارم.
ها؟
این بچه‌ها اینجا چیکار می‌کنن؟
کار دارم، زود باش!
باشه، چرا باید بجنگیم؟
ها؟
چون رئیس‌روستای سیب و بقیه به من و روستای پرتقال توهین کردن!
به روستای پرتقال توهین کردن؟
آره!
به من گفتن احمق و بی‌عقل!
ها؟
به هر حال اگه به آبروم توهین بشه باید همه‌چیز رو بذارم رو آبروم!
این مردونه‌س!
اما اگه بجنگید هر دو طرف آسیب می‌بینن!
چاره‌ای نیست!
این جنگ مردونه‌س!
شماها این‌قدر دوست دارین بجنگید؟
حرف مزخرف نزن!
کی دلش می‌خواد جنگ کنه؟
اما...
آه، خوب... بعضی وقت‌ها جنگ لازمه!
پس شماها واقعاً نمی‌خواین بجنگید؟
آه، خوب... اگه بشه که نه!
جنگ که خوب نیست!
ممنون!
آقای رئیس‌روستا!
ها؟
چیه، این بچه‌ها چی می‌خوان؟
احمقای روستای پرتقال!
برمی‌گردیم!
همه دارن سر و صدا می‌کنن، اما دلیلی برای جنگ وجود نداره.
همه‌شون آدم‌های خوبی هستن.
آره.
اگه آشتی کنن، من می‌تونم مامانم رو ببینم.
آره.
فرمانده!
چی شد، رئیس‌روستا چی گفت؟
گفت تا فردا صبح همه‌ی اسلحه‌ها آماده میشن.
خوبه، خوبه.
خیلی خوب!
فردا همشون رو له می‌کنیم!
ما هم همین‌طور!
اما این کبوترها خیلی خوب پرواز می‌کنن.
کبوتر!
به جای این‌ها مراقب رودخانه باشین!
باشه!
بزرگ‌ترهای روستای سیب می‌گن چون روستای پرتقال بهشون توهین کرده می‌خوان بجنگن.
روستای پرتقال؟
رئیس‌روستا گفت روستای سیب بهشون توهین کردن.
چی شده؟
هی!
تا
می رو!
رئیس‌روستای سیب گفت جنگ فردا ساعت ۸ صبح شروع میشه!
ها؟
اگه دست روی دست بذاریم جنگ شروع میشه!
من نمی‌تونم مامانم رو ببینم!
اشکال نداره.
هی، راهی هست که بریم اون‌طرف؟
نه، امکان نداره.
اگه بریم فوراً دستگیر می‌شیم.
نه، منظورم اینه.
من می‌رم.
ها؟
تو؟
من نه از روستای پرتقالم، نه از روستای سیب.
آها.
من می‌رم اون‌طرف و با رئیس‌روستای سیب حرف می‌زنم.
و چی می‌خوای بگی؟
می‌خوام بهش بگم جنگ رو تموم کنه.
آها.
رئیس‌روستای پرتقال هم واقعاً نمی‌خواد بجنگه، شاید موفق بشی.
خیلی خوب!
اما چطوری می‌خوای بری اون‌طرف؟
یه قایق درست می‌کنم.
همه کمک کنین!
باشه.
بیاین شروع کنیم!
خیلی خوب، تموم شد!
خیلی خوب شده.
زود باشین، جنگ شروع میشه.
آره، عجله کنین!
خیلی خوب، ببرینش!
یوشا!
خیلی خوب!
ها؟
کوروکورو!
هی، اونجا چیکار می‌کنی؟
آه، خراب شد!
زود باش!
هی!
برگرد!
آه، چه سر و صدایی.
آقای فرمانده، دوستام دارن با قایق می‌رن.
ها، چی؟
زود باش متوقفشون کن.
آه، هی!
نباید برن اون‌طرف!
هی، زود باش برگردونشون!
باشه!
تو این موقع حساس بچه‌ها چه کار می‌کنن؟
وای!
هی، قایق داره میاد این‌طرف!
بچه‌ها هستن؟
هی!
نباید بیان این‌طرف!
هی!
برگردین برگردین!
اگه برن اون‌طرف دستگیر می‌شن!
برگردین!
نیاین!
خیلی خوب!
ماموریت انحرافی موفق بود!
برگردیم!
باشه!
امیدوارم اون بچه موفق بشه!
حتماً!
مت کمکش می‌کنه!
وای، چه بچه‌های دردسری!
وای!
ها؟
اون بچه کجا رفت؟
از دوستامون تو روستای پرتقال پیام داریم!
مرسی!
اول می‌خوام این رو به مامان آلیس بدم!
باشه!
حله!
خونه‌ی آلیس سر راه خونه‌ی رئیس‌روستاست!
وای، ممنون!
این‌همه زحمت کشیدی که بیاری...
آلیس چطوره؟
خوبه!
به زودی می‌بینیش!
نگران نباش!
ما باید بریم!
خداحافظ!
وای!
شماها!
اما چی کار می‌کنید؟
خب بچه‌ها!
همه‌چیز رو به هم بریزید!
باشه!
صبر کنین!
لطفاً جنگ رو متوقف کنین!
شماها کی هستین؟
اینجا جای بچه‌ها نیست!
خطرناکه، برین خونه!
اما قبلش یه سوال دارم!
ها؟
چیه؟
آقای رئیس‌روستا!
آقای رئیس‌روستا، شما دوست دارین بجنگید؟
ها؟
این چه سوالیه؟
شماها دوست دارین بجنگید؟
دوست دارین به هم آسیب بزنین؟
کی دلش می‌خواد بجنگه؟
فقط اون احمقای روستای پرتقال!
اما رئیس‌روستای پرتقال گفت واقعاً نمی‌خواد بجنگه!
ها، چی؟
نمی‌خواد بجنگه؟
واقعاً؟
ما هم که نمی‌خوایم بجنگیم!
اون بی‌عقلای روستای پرتقال...
پس آقای رئیس‌روستا، شما تنها می‌جنگید؟
آه، این...
شما واقعاً دوست ندارین بجنگید، درسته؟
البته!
اما الان دیگه نمی‌تونیم بی‌خیال بشیم!
چرا؟
رئیس‌روستای پرتقال به ما توهین کرده!
اما رئیس‌روستای پرتقال گفت شما بهشون توهین کردین...
نه نه!
اصلاً رئیس‌روستای پرتقال شروع کرد!
واقعاً؟
آره، واقعاً!
به هر حال باید با رئیس‌روستای پرتقال صحبت کنم!
ها؟
چیه؟
باشه!
من اینو به رئیس‌روستای پرتقال می‌گم!
خیلی خوب، نیم ساعت آتش‌بس.
حرف‌هامون رو می‌زنیم!
ممنون آقای رئیس‌روستا!
خیلی خوب، برو!
درست برسون!
وای!
من می‌تونم مامانم رو ببینم!
دیگه جنگی در کار نیست!
دوباره می‌تونیم...
اصلاً تو شروع کردی به من توهین کردی...
چی می‌گی!
تو شروع کردی!
صبر کن!
به جای اینکه بگید کی شروع کرد، دلیل دعوا رو به یاد بیارین!
دلیل؟
همه‌چیز از وقتی شروع شد که...
دلیل دعوا چیه؟
دیروز...
روی این پل با هم ماهی می‌گرفتیم...
ماهی می‌گرفتین؟
چطوره رئیس‌روستای پرتقال، یه مسابقه‌ی ماهی‌گیری می‌ذاریم؟
آره، حتماً رئیس‌روستای سیب.
من یه ماهی بزرگ‌تر می‌گیرم.
نه، من به افتخار روستای سیب یه ماهی بزرگ‌تر می‌گیرم.
نه، من به افتخار روستای پرتقال یه ماهی بزرگ‌تر می‌گیرم.
گرفتمش!
یه ماهی بزرگ!
نه، مال منه!
این مال منه!
نه، مال منه!
نه، مال روستای پرتقاله!
نه، مال روستای سیبه!
مال منه!
نه، مال منه!
تو خیلی حرص می‌خوری!
نه، تو حرص می‌خوری!
چی می‌گی احمقای روستای سیب!
تو هم خوبی احمقای روستای پرتقال!
جرأت کردی به روستام توهین کنی!
دیگه تحمل ندارم!
تو هم جرأت کردی به روستام توهین کنی!
عذرخواهی کن!
خفه شو!
می‌خوای بجنگیم؟
خیلی بچه‌گانه‌ست!
به هر حال جنگ شروع شد!
چرا؟
به خاطر یه ماهی که فرار کرد؟
خیلی خنده‌داره!
چه بزرگ‌ترهای احمقی!
وای، واقعاً بچه‌گانه بودیم.
وای، خیلی خجالت‌آوره.
خب، دیگه بس کنین!
مامان!
آلیس!
خیلی خوب شد!
وای، خیلی احمقانه بود!
دیگه تمومش کنین!
ببین!
صورت‌هاتون رو بشورین!
بشورین!
وای، خیلی خوب شد!
ما هم خوشحالیم!
وای، خیلی خوشحالم!
بچه‌ها باید با هم بازی کنن!
دیگه می‌تونیم با خیال راحت بازی کنیم! ```
آه، واقعاً خوب شد!
آه، صبر کن!
به لطف دیدار با آلیس، من هم کاملاً خوب شدم.
واقعاً ممنونم!
نیازی به تشکر نیست.
من فقط می‌خواستم از این پل عبور کنم و به آن طرف بروم.
خب، پس خداحافظ!
خداحافظ!
موفق باشید!
وای، چه بد که پل شکست!
چیزی نیست، دوباره با همکاری هم یک پل جدید و محکم می‌سازیم!
یک پل بزرگ‌تر و محکم‌تر برای دوستی!
بله، انجامش می‌دیم!
چرا وقتی بزرگ می‌شویم، این‌قدر با هم دعوا می‌کنیم؟
بله، وقتی بزرگ می‌شویم، همه چیزهایی که در کودکی یاد گرفتیم را فراموش می‌کنیم.
مطمئناً آن بچه ما را به یاد آن چیزها انداخت.
درسته، آن بچه‌ای که نمی‌شناختیم کجا رفت؟
آه، درسته، تا همین چند لحظه پیش اینجا بود، کجا رفت؟
چرا وقتی بزرگ می‌شویم، این‌قدر برای چیزهای بی‌اهمیت سرسختانه تلاش می‌کنیم؟
آه، من هنوز بزرگ نشدم، پس نمی‌دانم.