این چه صدایی بود؟
چه حس خوبی داره!
صبح بخیر، پرنده کوچولو.
صبر کن، پرنده کوچولو.
نه، این‌قدر ترسناک حرف نزن.
این واقعاً ترسیده.
ببین، شیطان چشمانی قرمز مثل گلوله‌های آتش داره و دهنش این‌قدر بزرگه که تا گوش‌هاش باز میشه.
نه، بس کن.
لطفاً.
بیا اینجا.
تو،
حالت خوبه؟
آه، ترسیدم.
چون ناگهان این‌قدر بلند داد زدی.
تو بودی.
سلام.
ببخشید که ترسوندمت.
صدای این پرنده آن‌قدر بلنده که کل روستا می‌تونه بشنوه.
چقدر شیرین.
اما چرا این‌قدر بلند آواز می‌خونه؟ آیا اتفاق ناراحت‌کننده‌ای افتاده؟
ناراحت‌کننده؟
نه، اینطور نیست.
این پرنده خیلی ترسو هست.
من داشتم داستان شیطان رو براش تعریف می‌کردم تا کمی شجاع‌تر بشه.
داستان شیطان؟
یه شیطان تو اعماق جنگل زندگی می‌کنه.
چشمانش مثل گلوله‌های آتش قرمزه و دهنش این‌قدر بزرگه که تا گوش‌هاش باز میشه، و بعد...
وای، اگه دوباره این‌قدر بلند آواز بخونه، مشکل ساز میشه.
این روزها از اعماق جنگل صدای "کاان، کاان" میاد، مثل صدای ضربه‌های زمین.
همه می‌گن این صدای شیطان و ضربه‌های اونه.
صدای ضربه؟ من دیشب هم شنیدمش.
واقعاً؟
ک، کجا؟
کجا؟ تو همون جنگل.
واقعاً؟
تو به اون جنگل رفتی؟
تنهایی؟
آره.
من اونجا خوابیده بودم و مطمئنم که اون صدا رو شنیدم.
اما هیچ شیطانی اونجا نبود.
واقعاً؟
تو واقعاً شنیدی؟
آره.
صدای "کاان، کاان".
آره.
تو نترسیدی؟
نه.
آره!
هی، این‌قدر بلند داد نزن.
ب، ببخشید.
حالت خوبه؟
خوبه، اما چی شده؟
بیایید بریم ببینیم.
چی؟
کجا؟
به جنگل، بریم ببینیم شیطان چیه.
چرا؟
من شیطان رو نمی‌شناسم و تا حالا ندیدمش.
تو می‌شناسی؟
تو چطور؟
پس تصمیم گرفتیم.
و، وایسا!
شیطان خیلی ترسناکه!
درسته؟
اشکال نداره، اشکال نداره.
چرا؟
تو نمی‌ترسی؟
نه.
چون اگه با شما باشم، اشکالی نداره.
بریم، بریم!
پس بریم!
هی!
چی شده؟
همه زودتر بیاین!
اینجا بود که دیشب صدا رو شنیدم.
هی، بهتر نیست همین‌جا تمومش کنیم؟
نه.
از اینجا که اومدیم.
چی می‌گی، تو؟
الان که دیگه دیر شده.
بیایید بریم.
داد نزن!
شیطان صدات رو می‌شنوه!
باشه، بریم.
من باید اول برم؟
تازه‌کارها همیشه اول می‌رن.
صبر کن!
ها؟
کجا رفت؟
ناپدید شد!
چی؟
چی می‌گی؟
تو بودی که منو هل دادی و باعث شدی اینجا بیفتم.
آره، آره!
اونجاست!
اینجا کی هست؟
اونجاست!
از جاییت تکون نخور!
صبر کن!
زیباست.
واقعاً زیباست.
کامل است.
طبیعت چطور می‌تونه چنین چیز زیبایی خلق کنه؟
چرا؟
عمو.
خیلی قشنگه.
تو چطور؟
سلام.
این یارو!
عمو!
لعنت بهت!
زودتر برو خونه!
عمو!
برو خونه!
چ، چرا؟
اینجا جای بچه‌ها نیست!
اما من می‌خوام اینجا بمونم.
لعنت بهت!
از جات تکون نخور!
پاش نکن!
با زحمت این‌قدر قشنگ شکوفه داده.
بیایید بهش دست نزنیم.
درسته، اما...
ممنون، عمو.
خیلی مهربونی.
نه...
بچه!
دارین مسخره‌م می‌کنین!
عمو!
هی، صبر کن!
صبر کن!
عمو!
هی!
بیا پایین!
نه!
عمو داری اذیتم می‌کنی!
لعنت!
می‌خوام بیفتم!
عمو!
حالت خوبه، عمو!
برو خونه!
عمو!
من فقط می‌خواستم دوست بشم.
دوست؟
مسخره‌ای!
دیگه بهم گیر نده!
اگر زود نکنیم، برمی‌گردیم!
دوباره داره میاد...
این چه صداییه؟
من می‌رم ببینم!
ببینم؟ چی رو؟
عمو رو!
عمو!
هی!
ببخشید!
بیا بریم...
ببین!
از اونجا داره میاد!
چیه؟
کیه؟
هنوز اینجاست؟
صبر کن!
تکان نمی‌خوره!
حتماً مرده!
حرف مزخرف نزن!
من می‌رم ببینم!
عمو!
مرده!
ما شیطان رو کشتیم!
نمرده!
احمق، احمق!
فکر کردم دیگه می‌تونم شب‌ها تنها برم دستشویی...
عمو، هوش‌ت رو جمع کن!
زود باش بریم!
به زودی شب می‌شه!
ولی نمی‌تونیم عمو رو همین‌جا رها کنیم!
باید به تخت منتقلش کنیم!
اگر به شیطان دست بزنی، حتماً بدشانسی میاری!
درسته، من شیطانم!
عمو!
دور و برم پرسه نزنید!
عمو، ببخشید که بدون اجازه خونه‌ات اومدیم!
دیگه بسه!
لطفاً تنها بگذاریدم!
شماها اصلاً برای چی اومدید اینجا؟
برای ماجراجویی!
شیطان!
ولی این شیطان که عمو بود...
چیزی خنده‌داره؟
از من نمی‌ترسید؟
نه که نمی‌ترسیدم، ولی...
ولی اگر دوست باشیم، دیگه نمی‌ترسم!
دوست؟
هوم!
من از دوست خوشم نمیاد!
عمو!
نباید این‌جوری حرف بزنی!
ساکت!
عمو!
هیچ‌کس نیست که نخواد دوستی داشته باشه که واقعاً به فکرِش باشه!
پس هرکسی توی دلش می‌خواد دوست داشته باشه!
دوستی که بتونی باهاش حرف بزنی!
تو که...
داری می‌ری!
خداحافظ!
برگردیم، برگردیم، برگردیم، برگردیم!
من از عمو خوشم نمیاد!
عذاب وجدان!
ببخشید!
ببخشید پسرم!
عمو!
پسرم!
من خیانت بزرگی دیدم!
اونم از طرف دوستی که بهش اعتماد داشتم!
مسخره‌ست!
خیلی بد شد!
ولی اون شخص ضرر بزرگی کرد!
چون یک دوست مثل عمو رو از دست داد!
ضرر بزرگ؟
حق با پسرمه!
من دیگه به هیچ‌کس اعتماد ندارم.
از وقتی به کوه‌ها پناه بردم، همه می‌گن من شیطانم.
فکر کنم، یه شیطان با قلب سرد نمی‌تونه مجسمه‌های خوبی بسازه.
کسی که نمی‌تونه دوست داشته باشه یا به کسی اعتماد کنه، نمی‌تونه چیزهای زیبا خلق کنه.
شماها این رو به من یاد دادید.
من دیگه شیطان نیستم.
به لطف شماها، من دوباره به مجسمه‌ساز معروف تبدیل شدم.
ممنونم.
ها؟
عمو؟
درسته.
اجازه بدین به یادبود، مجسمه‌تون رو بسازم.
بالاخره اولین دوست‌های جدیدم رو پیدا کردم.
برای منم بساز!
عمو، برای منم بساز!
برای من چی؟
تو که خوبی!
حتماً، حتماً.
همه دوست هستید.
از فردا شروع می‌کنم!