نه، این نمی‌تونه درست باشه.
دفعه قبل یه نقاشی از پاتراس بهش دادم.
بهتر که فکر می‌کنم، فکر کنم یه نقاشی دیگه از پاتراس بهش بدم.
مهم نیست، درسته؟
زود باش، پاتراس، بریم شهر.
امروز من تنها میرم، نیکولاس.
چرا، پدربزرگ؟
امروز تولد مارتاست، مگه نه؟
اگه با من بیای شهر، ممکنه به مهمونی‌ش دیر برسی.
نه، مهم نیست.
من باهات میام.
و پاتراس هم میاد.
امروز کار منه.
بذار من انجامش بدم، نیکولاس.
نگران نباش.
سلام!
صبح بخیر.
خوبه که به موقع رسیدم.
صبح بخیر، استر.
می‌خواستم یه لطفی ازتون بخوام، اگه خیلی مزاحمت نیست، البته.
این چه حرفیه، استر.
براتون امکان داره ظرف‌های شیر من رو به شهر ببرید.
شوهرم دیشب مریض شد و من نمی‌تونم برم.
اگه امروز صبح نبریمش، خراب میشه و حیف میشه.
اگه شوهرم می‌تونست، ولی با تب شدید تو تخت افتاده.
خیلی متاسفم.
مراقبش باشید.
شما چند تا ظرف شیر دارید؟
فقط دو تا.
پس دو تا؟
خب، من بار زیادی دارم.
به خاطر خدا، این کار رو بکنید.
پدربزرگ، من باهات میام و مال اون رو هم می‌بریم.
ما شیر رو می‌بریم، درسته پدربزرگ؟
باشه.
بعدا از اینجا رد میشم.
خیلی لطف دارید.
ممنون به خاطر کمک‌تون.
خداحافظ.
پاتراس، امروز باید بار سنگین‌تری رو حمل کنی.
می‌دونم می‌تونی انجامش بدی.
این رو بگیر.
بیا، امروز پول هر دو تا ظرف اضافه رو میدم.
بفرمایید.
خیلی ممنون.
خب.
تا فردا.
نیکولاس.
امروز بیشتر از چیزی که انتظار داشتیم پول درآوردیم.
با این پول می‌تونی یه هدیه برای مارتا بخری.
نگران نباش.
یه دسته گل از جنگل بهش میدم، مثل سال پیش.
ولی ما تو شهریم.
خیلی بعیده که وقت داشته باشی گل‌ها رو از جنگل بچینی.
بیا، یه چیزی براش بخر.
واقعا برات مهم نیست، پدربزرگ؟
معلومه که نه.
من تنها برمی‌گردم خونه.
برو برای مارتا هدیه بخر و بعد برو خونه.
منتظرم نمون.
آره، ممنون پدربزرگ.
زود باش، پاتراس!
چه قشنگه!
این عروسک دقیقا شبیه مارتاست.
مارتا خیلی دوست داره یه همچین عروسکی داشته باشه.
ولی خیلی گرونه.
اینجوری فکر نکن.
وقتی زمستون برسه قیمت‌ها میره بالا.
الان وقت خریدنشه.
بزن بریم، پاتراس!
زود باش، پاتراس!
می‌خوام یه سورپرایز خوب به مارتا بدم.
می‌بینی چه شکلی میشه.
به خونه خوش اومدید.
همه‌چی آمادست.
به شما خوش آمد میگم.
ممنون گرتا.
امروز نوبت من بود که کار کنم.
نذاشتم شوهرم هیچ کاری بکنه.
فوق‌العاده‌ست.
عجب.
خیلی عالیه!
چه خوب!
خونه رو خیلی قشنگ کردی.
ممنون، خیلی ممنون، گرتا.
لازم نیست تشکر کنی.
می‌تونستم هر روز اینجوری کار کنم.
الان باید از مهمون‌ها استقبال کنیم.
چه قشنگ!
آندرس، بهت گفتم بلانکیتو رو نیاری.
فورا ببرش خونه.
فکر می‌کنی کی اول از همه می‌رسه؟
اول از همه من رسیدم.
تو حساب نیستی.
تو از اولش با ما بودی.
مطمئنم که نیکولاس اول از همه می‌رسه.
نه،
این به درد نمی‌خوره، پاتراس.
گل‌هایی که می‌خوام به مارتا بدم از گونه‌های نادره.
باید بیشتر تو جنگل بریم.
آره.
مطمئنم که باید گل اینجا باشه.
یه نفر داره میاد!
کیه؟
بگو ببینم، کی اول از همه رسیده، آندرس؟
مطمئنا نیکولاس نیست.
نیکولاس!
نگاه کن، پاتراس.
اونجا یه دونه هست.
دیدی چقدر قشنگه؟
نمی‌تونم بچینمش.
تو اون سراشیبی‌ست.
پاتراس!
همینه، پاتراس.
ولی مواظب باش!
سعی کن خرابش نکنی.
خاک رو دور و برش له کن.
زمین رو له کن، فهمیدی؟
با احتیاط!
گل خیلی ظریفیه.
آره، فهمیدی.
زود باش!
خوبه!
آفرین!
خیلی ممنون، پاتراس!
باید عجله کنیم!
پاتراس!
تبریک میگم!
خیلی ممنون!
تولدت مبارک، مارتا!
خیلی ممنون!
چرا اینقدر دیر کرده؟
مارتا، شروع کنیم دیگه.
برو تو خونه.
ولی نیکولاس هنوز نرسیده.
نگران نباش.
فکر نکنم زیاد طول بکشه.
مهمون‌ها دارن بی‌تاب میشن.
بریم.
تولدتون مبارک!
مارتا، تولدت رو تبریک میگم.
این رو مادرم درست کرده، می‌دونستی؟
ممنون، لوئیزیتو.
تولدتون مبارک!
زود باش، آندرس!
بیا اینم از این!
ممنون، آندرس!
ممنون!
خیلی ممنون!
ممنون از همه!
ممنون!
سلام!
خوشحالم که به موقع رسیدم!
ممنون که اومدید.
خیلی وقت بود که از این طرفا رد نشده بودم، آقای روبلز.
آره، شنیدم که تولد دخترتونه.
حالتون چطوره، خانم؟
عزیزم، ایشون رو بهت معرفی می‌کنم، آقای روبلز اهل آنتورپ.
دوست خوبیه.
و شما از آنتورپ زحمت کشیدید و اومدید؟
خیلی ممنون!
خواهش می‌کنم.
خب، حالا بریم سراغ کسی که تولدشه.
مارتا، تو قشنگ‌ترین دختری هستی که تو عمرم دیدم.
بیا.
خیلی ممنون، آقا.
چه عروسک قشنگی.
ممنون.
مارتا، لطفا یه چیزی بخور.
می‌بینی، خیلی خوشمزه‌ست.
نیکولاس!
چی شده؟
مارتا، متاسفم که دیر کردم. تولدت رو تبریک میگم.
چه خوب!
یادت بود که گل مورد علاقه‌م چیه؟
ممنون!
فقط یه گله، نمی‌فهمم.
حتی یه دسته گل هم نیست.
پاتراس چیده.
تو یه جای خیلی سخت بود.
خیلی خوب انجامش دادی، پاتراس.
گرتا، لطفا یکم گوشت تو یه بشقاب بذار.
زود باش، باشه؟
خیلی خب.
پاتراس.
خیلی ممنون.
این برای کیه، خانم؟
برای پاتراسه.
برای یه سگ؟
چه وحشتناک!
بخور، خیلی خوشمزه‌ست.
همه‌ش رو بخور، پاتراس.
خانم، خیلی مواظب گل دره باشید.
ممکنه لباس‌تون رو لک کنه و حیف میشه.
گرتا، این گل رو تو یه گلدون بذار و دیگه بهش دست نزن.
باشه، لطفا؟
این گل؟
ولی کلی گل رو میز هست.
نظرتون چیه قایم موشک بازی کنیم؟
آره!
این اتاق رو بذاریم برای بچه‌ها.
بریم به دفتر کارم، اونجا از آرامشی که لازم داریم بهره‌مند میشیم.
هرجور که می‌خواید.
بریم.
فوق‌العاده‌ست!
شنیده بودم در مورد کلکسیون‌تون، ولی فکر نمی‌کردم اینقدر بزرگ باشه.
خب، در واقع اونقدرها هم بزرگ نیست.
فقط یه سری چیزای بی‌اهمیته.
چی؟
آماده‌اید؟
بشمار، آندرس!
یک، دو، سه… نگاه نکن، آندرس!
آندرس!
خیلی نگران بودم، فکر می‌کردم نمیای، نیکولاس.
می‌خواستم زودتر بیام، ولی نتونستم اون گل رو تو جای همیشگی پیدا کنم، می‌دونی؟
به هر حال، خیلی ممنون که اومدی.
دیگه کافیه؟
کافیه، آندرس!
تموم شد، آندرس!
چی شده؟
چی؟
آندرس!
آماده‌ای؟، بریم.
مهمونی خیلی موفقه، اینطور نیست؟
آره، به لطف تو.
برونیتا!
آندرس!
اوه، برونیتو رفته تو خونه!
بگیرش!
برو بیرون از اینجا!
برو، برو بیرون!
برونیتو!
بیرون!
ما اینجا قایم شدیم!
نیکولاس، بگیرش!
دیدمت، نیکولاس.
برونیتو!
کی گلدون رو شکسته!
کی زیر میزه؟
زود باش، کی!
زود از اونجا بیاید بیرون!
من نبودم، اونا بودن، اونایی که قایم شده بودن.
خوشت اومد، آندرس؟
با سگ میای تو خونه، باهاش بازی می‌کنی…
و آخرش قشنگ‌ترین گلدون کلکسیونم رو می‌شکنی.
تقصیر من نبود، تقصیر نیکولاس بود.
اون گلدون رو شکسته، آقا.
نه، کار نیکولاس نبوده.
بابا، من اول از همه رسیدم و همه‌چی رو دیدم.
نیکولاس مقصر نبوده.
من نباید اونجا قایم می‌شدم، آقا.
متاسفم.
خواهش می‌کنم من رو ببخشید، آقا.
ادواردو، تو یه روز به این شادی عصبانی نشو، عزیزم.
لطفا این کار رو نکن، ازت خواهش می‌کنم.
چجوری بعد از این عصبانی نشم؟
همه‌تون برید بیرون بازی کنید.
بچه‌ها…
چی شده، آقای استبان؟
گلدونی که خیلی دوستش داشتم رو شکستن.
گلدون قشنگ‌تون رو شکستن.
تو خونه من این اتفاق زیاد می‌افتاد وقتی بچه‌هام کوچیک بودن.
اونایی که به سختی گیر می‌اومدن، زود می‌شکستن.
چه خجالت‌آور!
آقای روبلز خندید تا اهمیتش رو کم کنه.
ولی مطمئنم که اون هم از شکستن گلدون
خیلی ناراحت شده.
چه خجالت‌آور!
متاسفم.
باید می‌فرستادمشون بیرون بازی کنن.
ولی امروز یه روز خیلی خاصه و فکر کردم… این کار نیکولاسه.
تقصیر فقط نیکولاس نبود.
دختر ما هم اونجا بود.
ولی نیکولاس از اون بزرگتره.
باید عقلش رو به کار می‌انداخت.
خیلی متاسفم از اتفاقی که افتاد، نیکولاس.
واقعا.
و من متاسفم که آقای استبان رو عصبانی کردم.
بیخیال.
هی، دیگه بهش فکر نکن، نیکولاس.
الان می‌خوام یه هدیه دیگه بهم بدی، می‌دونی؟
از گل خوشت نیومد؟
بهترین هدیه‌ایه که امروز گرفتم.
خیلی خوشم اومد.
ممنون.
پس چرا یه هدیه دیگه می‌خوای؟
می‌خوام ازم یه پرتره بکشی، نیکولاس. از تو پرتره بکشم؟
به اندازه کافی از پاتراس کشیدی.
فکر کنم دیگه نوبت منه.
اینطور فکر نمی‌کنی؟
ببینم، تو چی میگی، پاتراس؟
هاهاها!
در همین حال، شب قلب‌های دوستامون رو با رویاهای آروم پر می‌کنه.