سلام دوستا!
تو این ویدیو می‌خوایم درباره آهنگ فیلم “لا یورونا” حرف بزنیم.
لا یورونا.
این آهنگ، آهنگ فیلم “لا یورونا” هست.
وقتی باد پاییزی شروع می‌کنه به وزیدن تو دهکده، روستاییا
بدون معطلی دست به کار درو کردن علف‌ها می‌شن.
پاییز تو فلاندرز انقدر کوتاهه که باید عجله کرد و علف‌ها رو چید
تا تو زمستون طولانی پیش رو، گاوها غذا داشته باشن.
خب، النا، شکی نیست که امروز یه روز خیلی پرمشغله‌ایه.
کلی کار برای درو کردن علف‌ها داری، اینطور نیست ادواردو؟
صبح بخیر بابا.
صبح بخیر مامان.
صبح بخیر دخترم.
صبح بخیر مارتا.
مامان، می‌دونی چیه؟
امروز یه خبر خوب دارم.
حدس می‌زنی چیه؟
نه.
بگو چیه.
خب، نیکولاس می‌خواد…
نیکولاس چی؟
قول داده یه پرتره ازم بکشه.
مامان، امروز می‌تونم یکم باهاش بازی کنم، درسته؟
نه، اصلا، نمی‌تونی بری.
می‌دونی امروز می‌خوایم چیکار کنیم، مارتا؟
امروز روزیه که همه روستاییا با هم شروع می‌کنن به درو کردن علف‌ها.
پس بهتره برم با نیکولاس بازی کنم که مزاحم نشم.
می‌تونم این کارو بکنم، درسته؟
خب… نمی‌تونی، مارتا.
مامان باید از روستاییا مراقبت کنه و امروز روز خیلی سختیه.
تو باید به مادرت کمک کنی به جای اینکه بری اینور اونور بازی کنی.
ولی من به نیکولاس قول دادم، بابا!
برام مهم نیست اینجور قولایی.
زود باش، برو صورتتو بشور.
چه دردسری!
همش داره درباره نیکولاس حرف می‌زنه.
راستی، النا، به خواهرم سوفیا نامه نوشتم و ازش خواستم که از مارتا مراقبت کنه.
آره، آره.
امیدوارم هوا خیلی زود بد نشه.
آره.
من مسئولیت سازماندهی کار رو به لوکاس سپردم.
ولی حواست باشه همه چی درست پیش بره.
باشه.
مراقب خودت باش، ادواردو.
نیکولاس، ما دیگه داریم می‌ریم.
پدربزرگ، منو ببخش.
چرا؟
چی شده؟
یادم رفت بهت بگم.
به مارتا قول دادم یه پرتره ازش بکشم به عنوان هدیه تولد.
واسه همین امروز نمی‌تونم باهات بیام شهر.
متاسفم.
خیلی برات مهمه؟
آروم باش، نگران نباش.
پاتراس کمکم می‌کنه.
می‌تونم تنهایی درستش کنم.
تو برو اون پرتره رو بکش.
واقعا؟
جدی؟
خیلی ممنونم پدربزرگ.
سلام، پدربزرگ پدرو.
خوشحالم که به موقع رسیدم.
صبح بخیر، آقای لوکاس.
کاری ازم دارید؟
می‌خواستم یه چیزی بهتون بگم.
امروز یه نگاهی به اینجا بندازید.
اتفاقا امروز روز درو کردن علف‌هاست.
و مثل همیشه، همه‌مون با هم این کارو می‌کنیم.
آره، ولی متاسفم که نمی‌تونم خیلی مفید باشم.
چرا این حرفو می‌زنید پدربزرگ؟
امیدوارم امسال بهمون کمک کنید.
ابرا خیلی بدن.
و اگه امروز جمعشون نکنیم، علف‌ها خراب می‌شن.
می‌خوایم حداقل چمن‌زارهای آقای استبان رو تموم کنیم.
و نیروی کارمون خیلی کمه.
آره، ولی من… پدربزرگ پدرو، آقای استبان حامی شماست، مگه نه؟
فکر نمی‌کنید باید یه کاری بکنید تا لطفشون رو جبران کنید؟
به نظرتون اینطور نیست، پدربزرگ؟
آره، معلومه، ولی… ولی چی؟
چی شده پدربزرگ؟
چی؟
آقای لوکاس!
شما خیلی آدم بی‌عاطفه‌ای هستید!
سلام خانم مارینا.
شما هم مثل پدربزرگ پدرو تحت حمایت آقای استبان هستید.
اینم از حرف زدنت، اینطور نیست؟
شما که می‌دونید آقای لوکاس، من همیشه اجاره‌مو به موقع پرداخت می‌کنم.
البته که همینطوره.
ولی به نظر میاد وقت آزاد زیادی دارید.
فکر کنم بهتر باشه شما هم به آقای استبان کمک کنید.
خب، من دیگه میرم.
خداحافظ، خداحافظ.
چه آدم ناقلایی!
می‌خواد آدمای زیادی رو استخدام کنه تا لطف آقای استبان رو به دست بیاره!
معلومه، بلاکی، می‌دونم که تو هم ازش بدت میاد.
پدرو، فکر نکنم لازم باشه بری کمک کنی.
به نظرم اشتباهه که منو با این روماتیسمی که دارم و
یه مرد مثل شما رو که اخیرا مریض بودید، صدا بزنن.
ولی همونطور که گفتید، ما خیلی به آقای استبان مدیونیم.
پدربزرگ!
من میرم به آقای استبان کمک کنم.
من درو می‌کنم.
چی میگی؟
ولی بچه، تو خیلی کوچیکی که بخوای کمک کنی درو کنی.
نمی‌تونی این کارو بکنی.
نه.
یه بار من با پدربزرگم این کارو می‌کردم.
می‌تونم انجامش بدم.
می‌دونم، ولی تو به مارتا قول دادی یه پرتره ازش بکشی.
یادت رفته؟
نه، فردا اون پرتره رو می‌کشم.
من میرم درو کنم.
خداحافظ.
پسر بیچاره.
خوب می‌دونه زندگی ما چقدر سخته و دوست داره کمک کنه.
آره، کاش منم می‌تونستم مثل بقیه کار کنم.
آماده‌اید؟
اگه امروز تمومش نکنیم، آقای استبان خیلی به زحمت میوفته، پس بزنید بریم.
تا جایی که می‌تونید سریع کار کنید و موفق باشید.
خب، بریم کار کنیم.
نیکولاس، چرا پدربزرگت نیومده؟
اون نمی‌تونه بیاد.
من به جاش اومدم.
واقعا؟
چه پیرمردی!
زود فرار رو به قرار ترجیح داده.
این درست نیست، آقای لوکاس.
من کار خانم مارینا و پدربزرگم رو هم انجام میدم.
واسه همین اومدم.
جدی؟
خب خیلی خوبه، امتحان کن.
همه یه وظیفه مشخص دارن.
تو باید اون تیکه بین اون دو تا علامتی که اونجا می‌بینی رو درو کنی.
باشه.
آندرس، یه داس بهش بده.
یه چیزی بهت داده که بلد نیستی باهاش کار کنی.
نگران من نباش.
خدای من.
مارتا، لازم نیست انقدر زیاد و سریع کار کنی.
این دیگه آخریشه.
مامان، می‌تونم الان یه لحظه برم بیرون؟
اجازه میدی؟
فقط یه لحظه‌ست.
زود برمی‌گردم.
آه، مارتا!
مارتا!
نیکولاس!
می‌دونستم اینجایی.
خانم مارینا همه چیو بهم گفت.
متاسفم، مارتا.
فکر نکنم امروز وقت کنم ازت پرتره بکشم.
خب، بعد از کار می‌تونی این کارو بکنی، درسته؟
من بهت کمک می‌کنم تا زودتر تمومش کنی.
چطوری؟
تو که نمی‌تونی این کارو بکنی؟
معلومه که می‌تونم.
ببین، من می‌تونم این کارو انجام بدم، درسته؟
سلام نیکولاس!
داری چیکار می‌کنی؟
جورج، پابلو.
سلام، صبح بخیر بچه‌ها.
شما اینجا چیکار می‌کنید؟
می‌خوایم بابامونو تو کانالی که از اونجا رد میشه ببینیم.
داریم براش غذا می‌بریم.
غذا!
واسه همین اومدیم با نیکولاس بازی کنیم تا موقع رفتن بشه.
بازی!
نمیشه نیکولاس.
اون باید کار کنه.
نمی‌تونه بازی کنه.
واقعا؟
جدی؟
چه بد!
ولی دوستا وقتی مشکلی دارن به هم کمک می‌کنن.
واسه همین من به خاطر دوستی بهت کمک می‌کنم.
منم همینطور!
تو که نمی‌تونی این کارو بکنی!
تو که دیگه اصلا نمی‌تونی!
جورج، پابلو!
زود باشید، به ما کمک کنید، لطفا.
باشه!
آندرس!
چیه؟
بهتره به جای اینکه وایسادی و نگاه کنی، به ما کمک کنی.
آره، خب…
رفیق!
خیلی ممنون، جورج.
خواهش می‌کنم.
ممنون، آندرس.
خواهش می‌کنم.
بزن بریم بچه‌ها!
ببینیم کی بیشتر درو می‌کنه.
بریم؟
دیگه بسه، جورج!
کمتر بازی کن و بیشتر کار کن!
خفه شو!
حالا بهت نشون میدم!
اونجا!
آه!
ای وای!
چه ترسی بهم داد این ملخ!
پدربزرگ!
می‌خوام ببینمش.
چطوری همه رو تموم کردی؟
تونستم عروسی تو بگیرم، من خامم.
آره!
به نام رفاقت.
خب، خیلی ممنون بچه‌ها.
بعد از این، فکر کنم خودم بتونم گاری رو ببرم.
نیکولاس، می‌تونی بری با اونا بازی کنی.
نیکولاس، دیگه بریم.
پابلیتو، بیا با اونا بازی کنیم.
اوه، خیلی گشنمه، جورج.
ها؟
الان یادم اومد که باید برای بابامون غذا ببریم.
نیکولاس، بعدا می‌بینیمت، منتظرمون باش، باشه؟
آره، همون جایی که همیشه هستیم.
خداحافظ، تا بعد.
زود برمی‌گردیم!
زود!
منتظرتون می‌مونیم!
مارتا، یه کم دیگه یه جا وایسا، لطفا.
باشه.
تمومش کردی؟
تقریبا تمومه.
ولی اگه همینطور تکون بخوری، هیچوقت تموم نمیشه.
آی!
چی؟
ها؟
یعنی تو به نیکولاس کمک کردی، درسته؟
آره، چون مارتا این کارو کرد.
تو احمق‌ترین پسر دهکده‌ای.
و اون نیکولاس یه آدم زرنگیه.
ها؟
آقای استبان!
سلام، چطوری؟
سلام، لوکاس. مارتا رو اینجا ندیدید؟
نه، راستش رو بخواید شنیدم که نیکولاس مجبورش کرده
بهش کمک کنه درو کنه، چه پسر پررویی.
مجبورش کرده؟
دیگه تموم شد.
واقعا؟
مارتا.
بابا؟
اوه!
آقای استبان!
مارتا، اینجا چیکار می‌کنی؟
حتی برای غذا هم نرفتی خونه، درسته؟
متاسفم بابا، ولی تازه تمومش کردیم.
نیکولاس ازم یه پرتره کشیده، می‌دونی؟
مادرت نگرانت شده.
زود برو خونه.
ولی هنوز پرتره‌مو ندیدم.
اطاعت کن و نگران این چرت و پرتا نباش.
برو خونه!
باشه بابا.
فردا نشونم بده، نیکولاس. باشه.
نیکولاس، نمی‌تونی تصور کنی چقدر از دستت عصبانیم، پسر.
تو پسر خیلی بدی هستی.
نه تنها مارتا رو مجبور کردی بهت کمک کنه، بلکه بعدش می‌شینی
آروم نقاشی می‌کشی در حالی که پدربزرگت داره کار می‌کنه.
تو یه آدم تنبل و بی‌مصرفی.
آره، فکر کنم همینطوره.
شبیه اونه.
به هر حال، آدم نمی‌تونه بشینه نقاشی بکشه
در حالی که همه دارن کار می‌کنن.
یه مرد باید خیلی کار کنه تا بتونه آینده‌شو بسازه، می‌فهمی؟
امروز دیگه سرت غر نمی‌زنم، نیکولاس، ولی باید یه چیزی بهت بگم.
می‌خوام مارتا رو بفرستم دور از اینجا درس بخونه، به انگلیس، پیش خاله‌ش.
پس وقتی اونجا باشه، دیگه خبری از بازی نیست.
یه چیز دیگه، از الان تا وقتی که بره، بهت اجازه نمیدم دیگه ببینیش.
بگیر، به جای نقاشیت.
چی شده؟
به نظرت کافی نیست؟
نمی‌خوام.
نمی‌خوام پولشو قبول کنم.
چی میگی؟
این یه هدیه برای مارتاست.
بهش قول دادم که این کارو بکنم.
لطفا از طرف من ببرینش.
فکر کنم پیشنهاد سخاوتمندانه منو درک نمی‌کنی.
با اینکه فقیری، ولی پسر خیلی کله‌شقی هستی.
نیکولاس!
ما همه چیو دیدیم.
چرا اون سکه‌ای که بهت پیشنهاد داد رو نگرفتی؟
چرا نگرفتیش؟
با یه سکه به این بزرگی می‌تونی هر چی دلت بخواد بخری.
همه چی.
نه، برام مهم نیست، واقعا.
نمی‌تونستم پرتره مارتا رو بفروشم.
چطوری می‌تونستم پرتره‌شو با پول عوض کنم؟
این دیوونه‌گیه، نمی‌فهمید.
درسته.
می‌دونم، ولی هیچکس از شیرینی بدش نمیاد.
خفه شو، پابلو!
چیه؟
خب، نیکولاس، ما باید بریم.
تا بعد!
موفق باشی!
آره، ممنون بابت کمکتون.
خداحافظ!
اینطوری دیگه بالاخره نیکولاس رو نمی‌بینه.
خدای من!
بابا!
نقاشی نیکولاس رو آوردی خونه!
خیلی ممنون!
فوق‌العاده‌ست!
خیلی خوب از آب دراومده!
مارتا… ها؟
چی شده بابا؟
یه چیزی هست که باید بهت بگم.
به زودی باید بری انگلیس تا با خاله سوفیا زندگی کنی.
ها؟
نه، عمرا!
به مامان گفتم که نمی‌خوام برم!
مارتا، خفه شو!
مادرت چیزی بهت نگفته که ناراحت نشی، ولی ما همه چیو هماهنگ کردیم.
امروز برای سوفیا نامه فرستادم.
فردا شروع می‌کنیم به آماده شدن.
مارتا!
تنهاش بذار!
اونقدر بزرگ شده که بتونه منطقی رفتار کنه.
فردا باهاش حرف می‌زنم، نگران نباش.
باید بفهمه که این به نفع خودشه، النا.
برای نیکولاس یه روز خیلی غم‌انگیز بود.
خیلی سخت کار کرد و بعدش با تمام قلبش پرتره مارتا رو کشید.
ولی آقای استبان خیلی بد باهاش رفتار کرد.
و حالا می‌خواد مارتا رو خیلی دور بفرسته.
نیکولاس با یادآوری حرفاش دلش به درد میاد.