و چرا آقای استبان عصبانیه؟
خیلی زجر می‌کشه چون نمی‌تونه مارتا رو ببینه.
هیچی نمی‌فهمه و این باعث میشه که اون پسر، همیشه شاد و پرهیاهو،9
غمگین باشه و دلش نخواد هیچ کاری بکنه.
چه غم‌انگیز!
آندرس، اینجا چیکار می‌کنی؟
مگه نمیخوای مارتا رو پیدا کنی!
اوه آره، مارتا!
مارتا!
عجب خنگی هستی، تو رودخونه دنبالش می‌گردی؟ فکر کردی ماهی‌ه؟
واقعا؟
می‌دونی کجا ممکنه رفته باشه؟
اگه می‌دونستم که دنبالش نمی‌گشتم.
یه فکری به سرم زد.
صبح بخیر، نیکولاس خونه‌ست؟
سلام، لوکاس.
شما چیزی درباره نیکولاس می‌گفتید؟
پرسیدم خونه‌ست؟
نه، نیکولاس خیلی وقت پیش رفت جنگل.
همین چیزی که فکر می‌کردم.
هر چقدر هم دردسر درست کنه، سیر نمیشه.
نوه‌م چیکار کرده؟
خیلی متاسفم، پاتراس.
امروز خیلی زیاد بهت کار دادم.
ولی دیگه کم مونده برسیم خونه.
چی شده پاتراس؟
سلام، آقای لوکاس.
چه رویی دارین که جوری سلام می‌کنین انگار هیچ اتفاقی نیفتاده.
خب، کجا قایمش کردی؟
چی؟
منظورتون چیه؟
چه پررو.
بگو مارتا رو کجا قایم کردی.
مارتا، می‌گید؟
ولی من با پاتراس تو جنگل بودم.
خودتو به خنگی نزن.
حتما یه جوری مارتا رو گول زدی.
اگه اینطوری نبود، غیب نمی‌شد.
مطمئنم.
شما می‌گید مارتا غیب شده؟
تو یه آدم ناقلایی.
وانمود نکن چیزی نمی‌دونی.
همین الان بگو مارتا کجاست وگرنه حسابی کتکت می‌زنم.
لوکاس.
لطفا ولش کنید.
خانم استبان، من فقط…
لطفا بچه رو ول کن و دنبال دخترم بگرد.
خانم، من مطمئنم اون می‌دونه کجاست.
اگه یکم بیشتر بهش فشار بیارید… کاری که میگم رو انجام بده.
من با نیکولاس حرف می‌زنم.
بله خانم.
خیلی متاسفم، نیکولاس.
خانم استبان، درسته که مارتا غیب شده؟
آره.
از ظهر ندیدیمش، پسرم.
منم دنبالش می‌گردم.
ممنون، نیکولاس.
شما پیداش کردید؟
نه، آقای استبان.
با اینکه همه جا رو گشتم.
اون قبلا اینطوری نبود.
نه.
قبلا همیشه بهم می‌گفت کجا میخواد بره.
همیشه.
آره، معلومه.
این اتفاق افتاده چون نیکولاس روش تاثیر بد گذاشته.
شما خوب نمی‌دونید.
برام جالبه بدونم نوه‌تون میره استامبرس دنبال مارتا؟
آره.
یه کم دیگه صبر کن.
الان وقت ندارم بهت غذا بدم.
برو عقب.
یه لحظه صبر کن.
نمی‌دونم اینجا هست یا نه.
مارتا، منم.
مارتا.
همه نگرانتن.
این درست نیست.
هست.
پدر و مادرت دارن دنبالت می‌گردن و هر دوشون خیلی نگرانتن.
برو عقب.
خانم استبان رو بیار اینجا.
برو عقب.
تو تمام این مدت اینجا بودی؟
اینجا چیکار می‌کنی؟
اینجا منظره خوبی از دهکده داره.
خب، نمی‌دونم می‌دونی یا نه، ولی من یه مدتی اینجا نیستم.
مارتا!
پس بالاخره داری میری.
می‌دونی؟
من خیلی ناراحتم.
اومدم اینجا چون می‌خواستم تمرین کنم.
تمرین کنم که گریه نکنم، نیکولاس.
دلم برات تنگ میشه، حتی وقتی فقط یه کم ندیدمت.
وقتی برم انگلیس دیگه نمی‌تونم ببینمت.
نمی‌دونم چیکار کنم.
بدون بابا، بدون مامان، بدون تو، بدون پاتراس، نمی‌تونم هر وقت دلم خواست ببینمتون.
مارتا.
نیکولاس، تو قایمش کرده بودی، همونطور که فکر می‌کردم.
این درست نیست، لوکاس.
نیکولاس و پاتراس مارتا رو پیدا کردن.
حالا من می‌دونم با تو چیکار کنم، بچه پررو.
نیکولاس خیلی زحمت کشیده.
فکر کنم باید ازش تشکر کنی.
نیکولاس.
خیلی متاسفم، نیکولاس.
نگران نباشید.
شب بخیر، خانم استبان.
شب بخیر، نیکولاس.
خیلی ممنونم ازت بابت کاری که امروز کردی.
خداحافظ.
یه چیزی رو در نظر بگیر، نیکولاس.
یه نفر هست که خیلی بیشتر از تو دلش برای مارتا تنگ میشه
وقتی بره انگلیس.
واقعا؟
درسته که تو خیلی احساس تنهایی می‌کنی، ولی پدر و مادرش بیشتر از تو این حس رو دارن.
برای پدر و مادرها، هیچ چیزی تو این دنیا بهتر از بچه‌هاشون نیست.
حتما دلیل خوبی وجود داره که می‌فرستنش انگلیس.
اگه من پول زیادی داشتم، خیلی احتمال داشت که
تو رو هم می‌فرستادم انگلیس درس بخونی.
چی؟
من برم خارج؟
یا شاید پاریس، چون انقدر نقاشی دوست داری.
ولی نمیشه، با اینکه آدم گاهی خیال‌پردازی می‌کنه.
خیلی خب.
مارتا، یادت باشه که تحصیلات مهم‌ترین چیز برای یه انسانه.
سعی کن هیچوقت اینو فراموش نکنی و تو زندگی موفق میشی، دخترم.
بعدا باهاش حرف می‌زنم.
الان بهتره تنهاش بذاریم.
نمی‌دونم چرا اینو میگی.
این پدرشه که باید تصمیم بگیره مارتا چطوری باید تحصیل کنه.
تو باید تحصیل کنی و ادب یاد بگیری.
و اگه جایی باشه که برای این کار خوب باشه، اونجا بدون شک انگلیسه.
خب، من فکر می‌کنم بیشتر دوست دارم تو آنتورپ درس بخونم تا انگلیس.
مارتا، برو بخواب.
خیلی دیره.
فردا می‌تونی با نیکولاس حرف بزنی، باشه؟
واقعا می‌تونم نیکولاس رو ببینم؟
ولی النا… خب، تا فردا.
یه لحظه صبر کن، مارتا.
النا، نمیذارم کار خودتو بکنی.
از اونجایی که می‌خوای به هر قیمتی شده بره،
فکر کنم بهتره حداقل الان خوشحال باشه.
این خیلی بده.
تو همیشه طرف نیکولاس رو می‌گیری.
دارم به یه چیزی فکر می‌کنم که اصلا دوست ندارم.
تو مصممی بفرستیش انگلیس فقط به این دلیل که
نمی‌خوای با نیکولاس دوست باشه یا باهاش بازی کنه.
این حرفو نزن.
نیکولاس!
مارتا!
خیلی دلم می‌خواست ببینمت!
لازم نیست نگران باشی، نیکولاس.
بابا بهم اجازه داده ببینمت.
آقای استبان؟
یه نامه از انگلیس چقدر طول می‌کشه تا برسه؟
من هیچی از این چیزا نمی‌دونم، نیکولاس. من بی‌صبرانه منتظر یه نامه از طرف تو هستم، مارتا.
نیکولاس، من مطمئنم پدرم منو می‌فرسته انگلیس.
و می‌دونم که دلت برام تنگ نمیشه چون تو با پدربزرگت و پاتراس هستی.
هیچکس دلش برام تنگ نمیشه.
به حرفم گوش کن، مارتا.
من خیلی ناراحت میشم که تو از دهکده بری.
و پاتراس هم همینطور، بهت قول میدم.
ولی همونطور که پدربزرگم دیروز بهم گفت و خیلی هم درست گفت، آدمایی هستن که
خیلی بیشتر از من و پاتراس دلشون برات تنگ میشه.
کسایی که بیشتر از همه دلشون برای رفتن طولانی مدت تو تنگ میشه، پدر و مادرته.
خوشحال باش، مارتا.
من مطمئنم که تو انگلیس بهت خوش میگذره.
دوستای زیادی پیدا می‌کنی و خیلی بهت خوش می‌گذره.
آه، مارتا!
چیزی شده؟
یه کم ناراحت به نظر می‌رسی.
مارتا اوایل ماه بعد با کشتی میره انگلیس.
جدی؟
نمی‌دونم، ولی فکر کنم وقتی لحظه‌ش برسه، نتونم بذارم بره.
وقتی فکر می‌کنم قراره این همه مدت ازمون دور باشه،
دلم می‌شکنه، النا.
بابا!
مارتا!
خیلی متاسفم، بابا.
من میرم انگلیس با خاله سوفیا درس بخونم.
واقعا؟
پس بالاخره دلت می‌خواد بری.
خب، پس تو این صورت دیگه وقت نداریم تلف کنیم.
باید برای سفر خرید کنیم.
یه لباس خوشگل تو آنتورپ برات می‌خرم، مارتا.
مارتا!
جورج!
نگاه کن، جورج.
اون مارتاست!
مارتا!
چی شده؟
یادت نمیاد
که… متوجه شدی؟
خیلی رنگ پریده‌ست.
خیلی رنگ پریده.
نکنه مریض شده؟
مریض؟
سلام، نیکولاس!
چطوری پاتراس؟
خوبی؟
خیلی خوبم، خیلی خوبم.
حسودی نکن، من تو رو هم دوست دارم، بلکی.
سلام، نیکولاس!
نیکولاس!
پابلو!
جورج!
چه خبره؟
کجا با این عجله؟
مارتا!
چی شده؟
منطقیه.
حالا فهمیدم چرا انقدر رنگ پریده‌ست.
معلومه، چون باید بره انگلیس درس بخونه.
آره، منطقیه.
خیلی ناراحت میشی، درسته نیکولاس؟
ولی خب، تو که دوست خوبی برای مارتا نیستی.
چی؟
معلومه که دوست خوبی هستم!
پس چطوری می‌تونی بذاری یه همچین اتفاقی بیفته!
مارتا مریض به نظر میاد!
خیلی خب، بهت نشون میدم یه دوست چطوری باید رفتار کنه.
بزن بریم، پابلو!
خوب به من نگاه کن، نیکولاس!
آماده‌ای، پابلیتو؟
من نیکولاسم و تو آقای استبان هستی.
نه، جورج، نه!
صبر کن، فقط باید اونجا وایستی.
باشه.
حالا خوب به من نگاه کن، نیکولاس.
سلام، آقای استبان!
نمی‌تونم دست رو دست بذارم وقتی شما مارتا رو مجبور می‌کنید بره انگلیس!
خیلی خب، در واقع!
احمق!
تو آقای استبان هستی، پس دهنتو ببند!
من مطمئنم که مارتا اینجا زندگی بهتری خواهد داشت!
فکر نمی‌کنید اگه بره خیلی تنها میشه؟
ولی بزرگترا همیشه هر کاری دلشون بخواد می‌کنن!
جورج، من نمی‌خوام نقش یه آدم بزرگ رو بازی کنم!
خب، مرد!
نیکولاس، پدر من همیشه میگه که یه بچه باید
بدونه چطوری نه بگه وقتی با چیزی موافق نیست.
و اینکه، با این حال، وقتی مرد بشه،
گاهی وقتا باید آره بگه حتی اگه موافق نباشه.
خب، من نمی‌خوام یه آدم بزرگ باشم.
نیکولاس، ما بچه‌ایم، پس بهش بگو نره.
بهش بگو!
نیکولاس نمی‌تونه راحت بخوابه.
و همش داره به مارتا فکر می‌کنه که با یه قیافه غمگین داره میره آنتورپ.
تو ذهنش، تصاویر با سرعت سرسام‌آوری پشت سر هم میان.
مارتا!
مارتا، کجا داری میری به این زودی؟
چه خبره؟
یه تصمیمی گرفتم.
من میرم انگلیس درس بخونم.270
چی؟
ببین، دیروز رفتم آنتورپ و نقاشی
مریم مقدس رو تو اون کلیسای بزرگ دیدم.
نقاشی؟
با دیدن اون نقاشی، نیکولاس، فکر کردم تو می‌تونی اونقدر خوب باشی که
یه روزی بتونی اینطوری نقاشی کنی، وقتی بزرگتر شدی.
آره، ولی برای این کار باید خیلی زیاد درس بخونم.
لطفا تمام تلاشتو بکن.
منم میرم درس بخونم که عقب نمونم.
واسه همین تصمیم گرفتم برم انگلیس.
مارتا!
وقتی یاد بگیرم بنویسم، اولین نامه‌م برای تو خواهد بود.
عالیه!
و تا اون موقع من خیلی بهتر از الان نقاشی می‌کشم.
لطفا وقتی برگشتم، یه پرتره ازم بکش، نیکولاس.
اگه حواست نباشه این کارو می‌کنم.
واقعا؟
آره، و خیلی بهتر از قبلی میشه.
می‌بینی، مارتا.
چه خوب، نیکولاس!
نیکولاس فکر می‌کنه همه این تغییرات به نفعشونه.
ولی با فکر کردن به رفتن مارتا از دهکده به لرزه میوفته.
و با وجود تلاش‌هاش، غم تو قلبش مثل
یه پروانه گم‌شده بال بال می‌زنه.