نیکولاس!
مارتا، کجا میری دخترم؟
صبح بخیر، بابا.
صبح بخیر، مامان.
زود باش لباس بپوش، نمی‌خوای منتظرش بذاری، درسته؟
نه، معلومه که نه، ولی اول میرم یه کم هوای پاک تنفس کنم.
مارتا!
نیکولاس!
پدربزرگ، میشه برم به مارتا سلام کنم؟
فقط یه لحظه طول می‌کشه.
بابا؟
صبح بخیر، آقای استبان، حالتون چطوره؟
نیکولاس، همونطور که فکر می‌کردم، تو اومدی دنبال مارتا تو این وقت صبح.
یادت رفته چقدر مریض بود اخیرا؟
بابا، لطفا دعواش نکن، من بودم که صداش کردم.
مارتا!
درسته، و من دیگه مریض نیستم.
زود باش، آماده شو، باید بریم دکتر رو ببینیم.
نیکولاس، خداحافظ.
بریم، مارتا.
نیکولاس، چی شده؟
مطمئنم آقای استبان یه چیز ناخوشایند بهت گفته، درسته؟
نگران من نباش، پدربزرگ.
روحیه داشته باش، نیکولاس.
طبیعیه که بعضی از آدما بقیه رو درک نکنن.
ولی نباید به خاطرش سرزنششون کنی.
می‌دونم، فکر نکن از آقای استبان کینه به دل گرفتم، ولی… ولی؟
اتفاقی که افتاده اینه که یه کم نگران مریضی مارتا هستم، می‌دونی؟
عجب، با چی؟
آقای استبان یاد می‌گیره بشناستت وقتی
اسمی برای خودت دست و پا کنی و کار خوبی داشته باشی.
اون موقع بهت اعتماد می‌کنه.
آره، ها؟
اون گاری مارتا نیست؟
پدربزرگ، نگاه کن کی داره میاد.
مارتا!
نیکولاس!
خداحافظ!
انگار مارتا کاملا خوب شده.
آره، مطمئنم گیاه‌های تو خیلی بهش ساختن.
دکتر بهم گفت کاملا خوب شدم.
این درسته، دکتر؟
تقریبا خوب شدی، ولی بهتره سه روز دیگه
بیاید پیشم تا مطمئن شیم.
دکتر، پس دیگه خطری نداره از خونه بیرون برم، درسته؟
نه.
هر چقدر دلت می‌خواد برو قدم بزن.
هوای پاک برای ریه‌هات خیلی خوبه، مارتا.
عالیه!
ممنون، دکتر!
انگار خیلی خوشحالی.
خوشحالم، دکتر، چون دوباره با خونواده‌م تو خونه‌م.
ببین، هر کاری که بهت گفتم رو انجام دادی.
به خاطر همین انقدر زود خوب شدی.
خیلی ممنون، دکتر.
با کمک شما مارتا دوباره مثل همیشه سالم شد.
اصلا.
مریضی‌هایی مثل مریضی اون فقط وقتی خوب میشن که
مریض خودش بخواد زودتر خوب بشه.
پس من میگم خود اون بود که مریضی رو شکست داد.
و اون پسری که اسمش نیکولاس بود به دخترت
اراده‌ای که برای رسیدن بهش نیاز داشت رو داد.
نیکولاس… دختر شما دوست خوبی داره و این برای سلامتیش خیلی مهمه.
بهتون توصیه می‌کنم بذارید هر چقدر که میشه همدیگه رو ببینن.
بهتون اطمینان میدم که هیچ داروی بهتری وجود نداره.
آره، معلومه.
ولی وقتی کاملا خوب شد دوباره می‌خوام بفرستمش مدرسه.
می‌خوام یه زن مفید بشه.
مدرسه؟
آقای استبان، من اگه جای شما بودم عجله نمی‌کردم.
فراموش نکنید چرا مارتا انقدر مریض شد.
هنوز برای اینکه تصمیم بگیرید زوده.
آره، معلومه.
درک کنید که بچه‌ها باید با
پدر و مادرشون زندگی کنن، مخصوصا یه دختر به جوونی دختر شما.
می‌ترسم اگه دوباره بفرستیدش انگلیس یا مجبورش کنید به یه مدرسه
دور بره، دوباره مریض بشه و نمی‌تونم
بهتون اطمینان بدم که این دفعه به این راحتی خوب بشه.
درسته.
نیکولاس!
سلام جورج!
سلام پابلو!
اینجا چیکار می‌کنید به این زودی؟
اومدیم یه چیز خیلی مهم بهت بگیم، نیکولاس.
خیلی مهم!
واقعا؟
چی می‌خواید بگید؟
یه خبر خوب برات داریم.
بهتره بگم، دو تا خبر خوب.
آره، دو تا!
دو تا خبر؟
بیا با ما!
صبر کن، باید کارمو تموم کنم.
بیا کمکش کنیم، پابلیتو.
بهت کمک می‌کنیم!
خیلی ممنون، ولی خیلی سنگینه.
مهم نیست!
بزن بریم!
خب، اون خبرای خوب چیه؟
خب، ببین، ما مارتا رو دیدیم.
داشت میرفت بیمارستان آنتورپ.
چه سنگینه!
آره، داشت میرفت دکتر برتراند رو ببینه.
هی!
پس تو هم می‌دونستی.
آره، وقتی امروز صبح داشتیم میومدیم اینجا دیدمش و فکر کردم داره میره دکتر رو ببینه.
آه!
خوبی، پابلو؟
عقب، دست از لیس زدنم بردار.
دیگه خوبم.
خب، اون یکی خبر چیه، جورج؟
یه سورپرایزه، خودت می‌بینی.
یه سورپرایزه!
واقعا؟
ولی تا وقتی نبرمت اونجا نمی‌فهمی، باشه؟
بیا با ما!
چی؟
نیکولاس.
ها؟
می‌تونی با اونا بری، من تو همون جای همیشگی منتظرت می‌مونم، خیالت راحت.
نیکولاس، خیلی از آدما نمی‌تونن نوشته‌های رو اون پوستر رو ببینن.
تو می‌تونی این کارو بکنی.
شنیدم به کسی که یه نقاشی ارائه بده 200 فرانک میدن.
200 فرانک؟
وقتی داشتم از اینجا رد میشدم شنیدم چند نفر داشتن درباره‌ش حرف می‌زدن.
نمی‌تونم ببینمش.
دنبالم بیا، نیکولاس!
داداشم!
صبر کن، پابلیتو!
نیکولاس، می‌تونی بخونیش؟
نمی‌تونم.
ها؟
نیکولاس، چرا از اون نمیپرسی؟
به نظر میاد داره میره مدرسه.
ببخشید، میشه کمکم کنید؟
معلومه.
نوشته که یه مسابقه نقاشی
مرتبط با روبنس برگزار میشه، همینه.
با روبنس، نقاش کلیسا!
و همه می‌تونن تو اون مسابقه نقاشی شرکت کنن؟
معلومه، همه زیر 18 سال می‌تونن یه نقاشی
که با مداد یا گچ کشیدن رو قبل از اول دسامبر ارائه بدن.
و شب کریسمس برنده‌رو اعلام می‌کنن.
اگه به نقاشی علاقه داری، این مسابقه یه فرصت خوبه.
و درسته که به برنده 200 فرانک میدن؟
آره، برنده 200 فرانک می‌گیره تا به تحصیل تو رشته نقاشی ادامه بده.
خداحافظ.
خیلی ممنون، دوست من!
فوق‌العاده‌ست!
200 فرانک… چی شده؟
بلد نیستی یه چیز دیگه به جز 200 فرانک بگی؟
آخه از ذهنم بیرون نمیره، یه ثروته،
پدرمون 4 سال طول میکشه تا این پولو دربیاره.
4 سال میگی؟
آره.
اگه نیکولاس بتونه 200 فرانک رو بگیره،
دیگه پدربزرگ و پاتراس مجبور نیستن کار کنن.
ولی چیزی که بیشتر از همه جذبش می‌کنه اینه که، اگه
تو مسابقه برنده بشه، می‌تونه به تحصیل تو رشته نقاشی ادامه بده.
خیلی ممنون، دوست من!
نیکولاس، خیلی خوشحال به نظر میای.
نیکولاس!
سلام، مارتا!
نیکولاس!
انقدر تند نرو، شاید برات خوب نباشه.
دیگه لازم نیست نگران باشی.
چطوری نگران نباشم؟
مارتا!
ولی من دیگه خوبم.
دکتر برتراند بهم گفت می‌تونم تو رو ببوسم.
و همه قدم زدنایی که دلت می‌خواد رو بکنی، که این برات خیلی خوبه.182
خیلی خوشحالم، نیکولاس!
سلام، پدربزرگ!
سلام، مارتا!
حالت چطوره؟
سلام!
دیگه خیلی خوبم، به لطف گیاهایی که نیکولاس برام چید، پدربزرگ.
نه، مارتا.
مطمئنم این اراده خودت بوده که
همه دردهاتو شکست دادی.
چطوری پاتراس؟
حالا می‌تونیم مثل قبل با هم بازی کنیم، درسته؟
تو اینجایی، بلکی!
منم باهات بازی می‌کنم.
یه فکری به سرم زد!
عجب!
چه خوب!
آبنبات توت فرنگی!
چقدر دوستشون دارم!
خانم مارینا اینا رو برای تو گذاشت.
خیلی ممنون، نیکولاس!
خواهش می‌کنم.
پاتراس، بیا تا درخت مسابقه بدیم، باشه؟
پاتراس!
بریم!
هی، نیکولاس!
شنیدی قراره یه مسابقه نقاشی برگزار بشه؟
من با جورج و پابلو رفتم پوسترشو دیدم.
فکر کنم یه نقاشی ارائه بدی، درسته؟
آره، دوست دارم شرکت کنم، ولی… یه مشکلی هست.
واقعا؟
بگو، چی شده؟
جوونای شهر تو مدرسه نقاشی درس می‌خونن.
مطمئنم نقاشی‌های خیلی خوبی ارائه میدن.
ولی من… اینو نگو.
تو مدرسه‌ای که من توش درس می‌خوندم، تو انگلیس، دانشجوهای خیلی کمی بودن که مثل تو بلد باشن نقاشی کنن، نیکولاس.
به علاوه، اگه تو مسابقه برنده بشی، می‌تونی به تحصیل تو رشته نقاشی ادامه بدی، اینطور نیست؟
گوش کن، نیکولاس.
باید یه نقاشی ارائه بدی، به هر قیمتی شده.
می‌خوام یه راز بهت بگم، ببین.
یه حسی بهم میگه یه روز یه هنرمند بزرگ میشی.
مارتا!
یادته قبل از اینکه برم انگلیس چه قولی به هم دادیم؟
من قرار بود خیلی درس بخونم و تو قرار بود نقاشی یاد بگیری.
انجامش میدم.
مطمئنم، نیکولاس.
مطمئنم.
مارتا.
بابا.
مارتا، کجا غیبت زد؟
داشتم دنبالت می‌گشتم.
نیکولاس.
نگاه کن، بابا.
دیدی؟
آبنبات توت فرنگی.
نیکولاس بهم داده.
عجب، چه مهربون.
مورد علاقه‌هاتن.
فکر کنم باید ازت تشکر کنم، درسته نیکولاس؟
خواهش می‌کنم.
بابا، نیکولاس می‌خواد یه نقاشی برای مسابقه نقاشی ارائه بده.
مسابقه نقاشی؟
عجب.
آره.
مطمئنم برنده میشه و مشهورترین نقاش دنیا میشه.
نقاش؟
چی داری میگی، دختر؟
این یه حماقته.
این یه رویاست.
برام مهم نیست چی می‌خوای بشی، ولی
چون دوست دخترمی، بهت یه نصیحت می‌کنم.
زمانی که برای نقاشی می‌ذاری رو می‌تونی صرف
یاد گرفتن یه حرفه کنی و یه مرد مفید بشی.
بابا.
هنوز حرفم تموم نشده.
وقتی من هم سن تو بودم داشتم کار تو مزرعه رو یاد می‌گرفتم.
تو سن تو بلد بودم گاو پرورش بدم و آسیاب رو بچرخونم.
اگه انقدر به نقاشی علاقه داشته باشی، تو آینده یه آدم بی‌مصرف میشی.
بابا، نیکولاس تمام روز داره کار می‌کنه.
مارتا، بریم خونه.
اگه با یه پسر تنبل بگردی، تو هم تنبل میشی.
بابا!
چی شده، نیکولاس؟265
به من نگفتی خبرای خوبی داری.
چی شده؟
فکر نکنم با مارتا دعوا کرده باشی، درسته؟
هی، پدربزرگ.
بگو، پسرم.
فکر می‌کنی یه نقاش یه آدم تنبل و بی‌مصرفه؟
نه.
چی؟
وقتی مریم مقدس رو تو کلیسا می‌بینی چه حسی داری؟
من فکر می‌کنم کسی که اون نقاشی رو کشیده آدم خوبیه، یه هنرمند بزرگ.
نقاشی کردن به این شکل تلاش زیادی می‌خواد.
آره، درسته.
و فکر نمی‌کنم یه آدم تنبل یا بی‌مصرف بتونه یه نقاشی
بکشه که باعث بشه آدما با نگاه کردن بهش حس خوبی پیدا کنن.
معلومه که نه.
خیلی دوست دارم بتونم کمکت کنم، نیکولاس.
ولی متاسفانه پولی ندارم که برات کلاس نقاشی بگیرم.
پدربزرگ، باید ازت یه خواهشی بکنم.
چی می‌خوای؟
تو آنتورپ یه مسابقه نقاشی برگزار میشه به زودی.
و من می‌خوام توش شرکت کنم.
خیلی هیجان‌زده‌م.
شاید اونقدر خوب نباشم که برنده بشم، ولی حداقل می‌خوام امتحان کنم.
می‌دونم یه رویاست، ولی خیلی تلاش می‌کنم.
از مریم مقدس می‌خوام کمکم کنه.
پدربزرگ، میشه وقت داشته باشم نقاشی کنم؟
معلومه که میشه، نیکولاس.
باید رو اون مسابقه تمرکز کنی.
همه چیو فراموش کن.
من می‌تونم کارارو انجام بدم.
نگران این نباش.
درسته، پاتراس؟
ممنون، پدربزرگ.
پدربزرگ پدرو برای اولین بار بعد از مدت‌ها
دید که چشمای نیکولاس پر از امید شده.
و تصمیم گرفت با هر روشی که شده بهش کمک کنه تا به رویای خودش برسه.