نیکلاس تصمیم گرفته یه تابلو برای مسابقه نقاشی
که تو آنتورپ تو کریسمس برگزار میشه، بفرسته.
و تو وقتای آزادش که از کارش میمونه، به نقاشی کردن ادامه میده.
هنوز نمی‌دونه لاله‌ها رو بکشه…
آسیاب بادی… یه پل…
یا اون درخت بزرگ روی تپه رو.
اینجوری روزهاش رو به آرومی سپری می‌کنه.
چی شده؟
چرا داری واق واق می‌کنی؟
برو عقب!
نیکلاس!
مارتا!
داری چیکار می‌کنی؟17
داری تابلوی مسابقه رو می‌کشی؟
فقط دارم تمرین می‌کنم.
می‌خوام کلی تابلو بکشم و آخرش بهترینشونو بفرستم.
مطمئنم که می‌تونی برنده بشی، می‌بینی.
سعی خودمو می‌کنم، ولی من که خیلی مطمئن نیستم.
یه چیزی می‌دونی؟
من دارم میرم.
ها؟
می‌خوام برم مدرسه درس بخونم.
ها؟
دوباره انگلیس؟
نه بابا نیکلاس.
می‌رم مدرسه آنتورپ.
ها؟
مدرسه آنتورپ؟
آره.
اینجا هم که مدرسه هست.
پس لازم نیست بری انگلیس؟
معلومه که نه، نیکلاس.
راستی، تو که هر روز میری آنتورپ.
از این به بعد می‌تونیم با هم بریم.
آره، راست میگی.
آره.
چه خوب!
پاتراس هم با ما میاد.
بفرمایید.
ممنون.
پس آقای استبان می‌خواد مارتا رو بفرسته انگلیس.
هیچ جوری نمیشه این فکر رو از سرش بیرون کرد. اصلا نیازی نیست بفرستیمش اونجا
وقتی شروع کنه به مدرسه رفتن تو آنتورپ، دیگه وقت نمیکنه نیکلاس رو ببینه.
آقای لوکاس.
تنها دلیلی که مارتا می‌خواد بره مدرسه آنتورپ اینه که می‌خواد درس بخونه.
درس بخونه، میگه.
اگه مارتا خودش داوطلب شده که بره مدرسه، فکر کنم به خاطر اینه که از درس خوندن تو انگلیس لذت برده.
آره، درسته.
روزی که مارتا میخواد بره مدرسه فرا رسیده.
خانم مارتا، فکر کنم دیگه کاملا خوب شدی، مگه نه؟
معلومه که خوب شدم.
و همش به خاطر نیکلاسه.
نگاه کن!
مارتا!
جورج!
پابلو!
مراقب باشید خانم.
یه وقت نیفتید.
صبح بخیر مارتا!
صبح بخیر!
سلام، صبح بخیر.
بریم مدرسه.
وقت حرف زدن نداریم.
دیر شده.
پس خداحافظ.
به سلامت بچه ها.
یه لحظه صبر کن لطفا.
ولی خانم مارتا…
اونو نگاه کن، مارتا!
اون چیه، جورج؟
یعنی نیکلاس از اینجا رد شده.
از اینجا؟
واقعا؟
بعدش ما این دستمال رو میذاریم.
یعنی چی؟
یعنی اینکه ما تو رو دیدیم و تو سالم رسیدی مدرسه.
یعنی این.
و اینجوری نیکلاس وقتی برگرده خونه می‌بینه.
همینه، درسته؟
درست حدس زدی.
اینجوری از حال همدیگه خبر دار میشید، حتی اگه نتونید همدیگه رو ببینید، فهمیدی؟
آره!
بریم!
ممنون جورج.
ممنون پابلو.
ما خیلی باهوشیم، مگه نه؟
خیلی باهوش!
من که فکر می‌کنم.
خیلی باهوشن که به فکر این دستمال‌ها افتادن.
آره، جورج اونقدر باهوشه که بتونه اینجور ایده‌ها رو داشته باشه.
تو خیلی دوست داری هر روز صبح از اینجا رد بشی، مگه نه پسرم؟
آره.
دستمال قرمز؟
یعنی چی؟
دستمال سفید مال منه و دستمال سفید مربعی مال مارتا.
و قرمز رو هنوز براش تصمیم نگرفتیم.
معمولا یعنی خطر.
شاید یه اتفاق بدی برای مارتا افتاده.
پدربزرگ، میشه الان برم پابلو و جورج رو ببینم؟
آره، نگران نباش.
ما جلوتر میریم.
ممنون.
جورج!
پابلو!
سلام نیکلاس.
منتظرت بودم.
من چی؟
جورج، میدونی اتفاقی برای مارتا افتاده یا نه؟
فکر کردم اینو میپرسی.
حدس میزدم.
ها؟
چی شده؟
ببین، من و پابلو تصمیم گرفتیم بریم مارتا رو ببینیم.
و تصمیم گرفتیم که دستمال قرمز یعنی اینکه تو و مارتا باید فورا بیاید خونه ما.
پس اون دستمال؟
می‌خوام یه امتحانی ازت بگیرم، نیکلاس.
امتحان؟
ترسوندی منو.
ناراحت شدی، نیکلاس؟
ناراحت شدی؟
نه، دارم تعجب می‌کنم.
ایده خوبیه.
مگه نه؟
آره، یه ایده فوق العاده است.
چقدر من باهوشم.
چقدر من باهوشم!
ایده تو نبوده.
بدون کمک من نمی‌تونستی این کارو بکنی.
پس اینطوری بود.
نیکلاس، تو خیلی خوش شانسی.
می‌خوام بگم که خوش شانسی که دوستای خوبی مثل اونا داری.
آره، جورج و پابلو بهترین دوستای منن.
لطفا میشه یه کم آروم تر برید؟
بیا.
چی شده خانم مارتا؟
به چی نگاه میکنید؟
نه، هیچی.
نیکلاس سالم برگشت خونه.
هنوز نخوابیدی؟
نه.
این چهره جورجه.
بگو ببینم پدربزرگ، جورج تو این نقاشی چطوری به نظر میرسه؟
من میگم شبیه یه پسر شیطون و خوشحاله.
جورج واقعی فقط یه پسر شیطون نیست.
یه پسر خیلی مهربون هم هست که خیلی به فکر دوستاشه.
بذار ببینم.
نمی‌دونم اینجا هم فقط شیطون به نظر میرسه یا نه.
یه چیزی بگو پدربزرگ.
چطوری میتونم مهربونیش رو نشون بدم؟
نمیتونم این کارو بکنم.
ببین، این کار خیلی سختیه پسرم.
کاش میتونستم تمام مهربونی جورج رو منعکس کنم.
نیکلاس نمیتونه بخوابه.
از تختش بلند میشه و به کار روی نقاشیش ادامه میده.
چی شده بلکی؟
نمیذاری بخوابم.
پدربزرگ و پاتراس دیگه رفتن آنتورپ.
بلکی، ممنون که بیدارم کردی.
هنوز وقت دارم بهشون برسم.
بیا بلکی، همینجا بمون.
زود برمی‌گردم، باشه؟
خداحافظ.
هنوز آماده نیستی النا؟
الان میام.
صبح بخیر آقای لوکاس.
صبح بخیر خانم مارتا.
خداحافظ بابا.
خداحافظ مامان.
خداحافظ.
به سلامت.
مراقب خودت باش دخترم.
باشه.
بریم خانم مارتا.
اینجوری دیر میرسیم.
باید عجله کنیم، لطفا.
باشه.
مراقب باشید مارتا دیر نرسه.
نگران هیچی نباشید.
بسپریدش به من، آقای استبان.
آروم باش، آروم باش. لطفا مراقب دختر کوچولوی من باشید، باشه؟
آره، معلومه که حواسم هست.
حتما.
چی شده آقای لوکاس؟
خب، راستش… فکر کردم یه صدای عجیب و غریبی از چرخ‌ها میاد، میدونید؟
خب پس، سعی کنید آروم‌تر برید.
آره، حتما.
ولی اگه دیر به مدرسه برسه، تقصیر من میفته.
من نمیخوام این ریسک رو بکنم، خانم مارتا.
به هیچ وجه.
نه.
نیکلاس؟
نیکلاسه؟
امکان نداره.
اون معمولا زودتر میره شهر.
حتما اشتباه می‌بینم.
لطفا درشکه رو نگه دارید.
سلام مارتا.
نیکلاس، چی شده؟
خیلی دیر از خواب بیدار شدم و حالا باید خیلی عجله کنم تا به پدربزرگم و پاتراس برسم.
صبر کن نیکلاس.
سوار درشکه شو.
ولی خانم مارتا.
خب، من… اینجوری، زودتر به پدربزرگت میرسی.
زود باش، سوار شو.
ولی خانم مارتا.
نیکلاس با ما میاد.
زود باش، عجله کن.
متاسفم آقای لوکاس.
باشه.
حالا چیکار کنیم داداش؟
اگه نه نیکلاس رو دیده باشیم نه مارتا رو، نمیتونیم هیچ دستمالی بذاریم.
تو خیلی خوابالویی.
تو هم خیلی دیر از خواب بیدار شدی، پابلوی کوچولو.
ولی من داداش کوچیکم.
آره، فقط وقتی به نفعته این بهونه رو میاری.
نگاه کن داداش، اون درشکه مارتاست، میبینیش؟
حالا چیکار کنیم؟
این که نیکلاسه.
صبح بخیر جورج، پابلو.
صبح بخیر.
این دوتا با هم چیکار میکنن؟
نمیدونم.
چه دستمالی بذاریم؟
چی؟
چه رنگی؟
مهم نیست پابلوی کوچولو.
امروز مارتا و نیکلاس با همن.
لطفا سر پیچ بعدی به راست بپیچید.
ولی خانم مارتا، این راه مدرسه نیست.
لطفا آقای لوکاس، کاری که میگم رو انجام بدید.
نمیتونیم این کارو بکنیم.
شما نمیفهمید.
دیر به مدرسه میرسید خانم.
مارتا، نگران نباش.
من میتونم از اینجا بدوم.
نه، ما تو رو دم در انبار شیر پیاده میکنیم.
لطفا به راست بپیچید.
باشه.
متوجه شدی نیکلاس؟
بهش رسیدیم.
پدربزرگ!
ممنون مارتا.
ممنون آقای لوکاس.
مارتا خیلی مهربون بود.
آره، مارتا.
خیلی مهربون بود.
ممنون مارتا.
خیلی از مسیر دور شدیم!
بریم!
متاسفم که خواب موندم پدربزرگ.
امروز صبح حالم خیلی خوب بود.
وقتی حالم اینقدر خوبه، تو میتونی از وقتت برای نقاشی کشیدن استفاده کنی.
پدربزرگ، من دوست ندارم بهت کمک نکنم.
وقتی باهات میام خیالم راحت تره.
به علاوه، اگه یکم تلاش کنم، میتونم هر دو کار رو انجام بدم.
خیلی خب.
خب، حرکت!
برو جلو پاتراس!
داریم میریم!
ولش کن پدربزرگ.
خودم میتونم انجامش بدم.
کجا داری با این عجله میری؟
پدربزرگ پدرو، آقای استبان میخواد فورا شما رو ببینه.
آقای استبان؟
برای چی میخواد تو رو ببینه پدربزرگ؟
نگران نباش.
زود برمیگردم.
هی، آندرس، فکر میکنی آقای استبان از دستم عصبانی شده باشه؟
خب، مطمئن نیستم، ولی شنیدم که مارتا دیر به مدرسه رسیده.
واقعا؟
مارتا به خاطر نوه اش، نیکلاس، دیر به مدرسه رسیده.
اگه اون نبود، مارتا سروقت میرسید.
خیلی متاسفم.
شنیدم که نیکلاس هر شب تا دیروقت نقاشی میکشه.
این درسته؟
آره، میخواد تو اون مسابقه شرکت کنه.
به نظر من شما خیلی بهش رو میدید و این خوب نیست.
منظورتون چیه؟
منظورم اینه که نقاشی کشیدن کاریه که بچه های پولدار انجام میدن.
اینطور فکر نمیکنید پدربزرگ؟
خب، میدونم که پولدار نیستم، ولی نوه ام رویای نقاشی کشیدن داره.
و من فکر میکنم همه بچه ها حق دارن یه رویایی داشته باشن.
اون یه پسر خیلی تنبله.
همیشه رویاپردازی میکنه و به چیزهای بی معنی فکر میکنه.
درسته.
به علاوه، هر چقدر هم که نقاشی بکشه، نمیتونه از این راه پول دربیاره.
میترسم نتونم باهاتون موافق باشم.
از وقتی که تصمیم گرفته تو مسابقه شرکت کنه، بیشتر از همیشه کار میکنه.
من به نوه ام افتخار میکنم، بهتون اطمینان میدم.
با وجود اینکه جثه کوچیکی داره، اندازه یه مرد کار میکنه.
متاسفم که باعث دردسر مارتا شده، ولی ازم نخواهید که رویای نوه ام رو نابود کنم.
من فقیرم و تنها کاری که میتونم براش انجام بدم اینه که تشویقش کنم رویای خودشو به واقعیت تبدیل کنه.
برو بیرون.
خداحافظ.
یه کم سخنرانی کردم.
چه آدم رو مخی!
چی شده پدربزرگ؟
ناراحتی؟
نه، نگران من نباش نیکلاس.
بریم خونه.
خداحافظ آندرس.
نه، دیگه نقاشی نمیکشم.
چی شده پدربزرگ؟
مزخرف نگو.
همه بچه ها حق دارن یه رویا داشته باشن، یه رویای قشنگ.
واقعا ممنونم پدربزرگ.
برو نقاشی بکش.
باشه.
نظرت چیه؟
به نظر من الان تونستی مهربونی جورج رو بهتر نشون بدی.
واقعا؟
آره، واقعا.
به کارت ادامه بده نیکلاس.
نیکلاس خیلی بیشتر از قبل انگیزه گرفته بود و به نقاشی کشیدن ادامه داد.
به نقاشی کشیدن ادامه داد و به اون مسابقه کریسمس فکر میکرد.