این مه نیست، دوده.
اوه، نمیشه نفس کشید، گلوم میسوزه.
اوه، و بوی بدی میده.
اوه، چه بوی گندی، خیلی بده.
واتو واتو یه فکری داره.
میخواد وانمود کنه که مسموم شده.
آقا، نگاه کنین!
اوه خدای من!
مهم نیست، حداقل.
خب، با این حال، اونا واقعا به یه هوای تازه احتیاج دارن.
آه، بوی گند داره بهتر میشه.
صبر کن، هنوز تموم نشده!
این اتفاق بی پاسخ نمیمونه.
همون شب، توی تلویزیون...
و فردا صبح، تیتر همه روزنامه ها.
اوه، وای، این خیلی وحشتناکه!
باید حتما افکار عمومی رو آگاه کرد.
لطفا لبخند بزنین.
این یه رسواییه!
تا نباشد چیزکی، مردم نگویند چیزها.
مدیرعامل احضار میشه.
باید یه کاری کرد.
دیگه نمیشه اینجوری ادامه داد.
به نوبت، کارمندای کارخونه هم احضار میشن.
باید یه کاری کرد.
دیگه نمیشه اینجوری ادامه داد.
آقا، نگاه کنین، یه ایده ای دارم.
بریم.
بدو بریم، تموم شد.
میتونیم بریم.
و اینم از این، خیلی بهتر شد.
آسمون الان آبیه.
و حتی میتونیم دور دودکش ها بچرخیم چون دیگه دودی نیست.
خداحافظ واتو واتو.
و مرسی.