واتو واتو کوچولوها دارن تو رو به خونه برمی‌گردونن، هوم؟
سلام، کرپ سگ.
ولی... ولی دارن تو پارک عمومی چیکار میکنن؟
نه، دارن به جاش برج های بتنی میسازن.
هوم، هوم.
مهربونی، عمو زوا.
ولی یه دونه گل هیچوقت نمیتونه جای یه باغ کامل رو بگیره.
اصلا بیچاره خیلی دووم نمیاره.
رئیس بزرگ...
آره، کرپ سگ عصبانیه.
دلتنگ درختا شده.
بیچاره کرپ سگ.
نگران نباشید، ما اونارو با درخت های بتنی قشنگ جایگزین کردیم.
ولی این درختا برگایی دارن... که درد میکنه.
برید واتو واتو کوچولوها، این بتن رو از شرش خلاص کنید.
و حالا که تمیز کاری شده، درختای واقعی رو بیارین.
و لطفا فرش سبز رو پهن کنید.
کرپ سگ از خوشحالی دیوونه شده.
دوباره باغشو پیدا کرد.
و عمو زوا هم خوشحال بود.
داره گلارو تماشا میکنه که رشد میکنن.
صبر کنید، هنوز تموم نشده.
آره، ما خونه های خیلی قشنگی میسازیم.
آره، آخرش بد نیست.
خب، پس قبول، همینجوری میکنیم.
ما ست ایتا برای تو برنامه شو رو داریم و ما شایاو داریم.
م م م!
مواظب باش!
او، او داریم او، قراره درد بگیره.
نه بابا، گنده بَته.
یه گل واقعی درخت مثل نوازشه. آخ!
موآ موآ موآ مِئوو هان!
ها!
خداحافظ، واتو واتو، و ممنون.