بعضیا خوش‌شانس‌ن که نیازی به موشک ندارن
تا برن تو فضا بازی کنن.
من که این کارو دوست دارم.
و ببینین، این سیاره کاملاً خاکستری چیه؟
اوه، اونجا رو نگاه کن!
یه فضاپیما.
داره به سمت این سیاره می‌ره.
بیاین دنبالش بریم.
این دستگاه‌های مدرن، اصلاً کاربردی نیستن.
اوه، نمی‌دونم اسم این سیاره چیه،
ولی من بهش می‌گم "زباله‌دونی".
اوه، نگاه کنین!
یه کوه.
اما، اما این چیه؟
اوه، اینجا مال سگ‌هاست.
اما تو اینجا چیکار می‌کنی؟
چیزی می‌خوای؟
آره، البته.
این چیه؟
یه کرمه.
اوه، سگ کوچولو، چی شده؟
مواظب باشین، شما دوتا.
خب، این غار واقعاً یه موزه زباله‌ست.
ببین.
کامیون‌ها، مثل مال ما.
ببین، کامیون‌ها، مثل مال ما.
ببین،
کامیون‌ها، مثل مال ما.
بیا واتو، واتو، باید این‌ها رو تمیز کنی.
و بچه‌های واتو زنجیره‌ای می‌شن تا همه زباله‌ها رو بسوزونن.
و ببینین، کم‌کم کوه کثیفی داره کوچیک‌تر می‌شه.
و تصور کنین، زیر این همه زباله، علف و گل پیدا شده.
چی؟
باز هم کامیون‌ها؟
واقعاً، این سیاره فقط کامیون داره.
و حالا این‌ها راننده‌ن، مثل مال ما.
دیگه چیزی نمی‌فهمم.
خودم رو معرفی می‌کنم، من از فرانسه آمدم.
و من از آمریکا.
اما ما کجاییم؟
اوه نه.
می‌ترسم بفهمم.
اوه، فضانوردهای بی‌چاره.
این شوک براشون سخته.
آره.
سلام برج ایفل.
سلام مجسمه آزادی.
سلام دیوار چین.
سلام کلیمانجارو.
آره، سلام برج ایفل.
سلام بازنشستگی.
آره درست گفتی.
آره خیلی خوب نیست سام،
این یه کشور کوچیکه.