بیاین بچه‌ها، می‌خوام یه چیزی بهتون نشون بدم.
این یه نیروگاه برق آبیه.
آبی که از سد عبور می‌کنه، توربین‌ها رو به حرکت درمیاره
و این توربین‌ها برق تولید می‌کنن.
این برق از طریق سیم‌های برق منتقل می‌شه.
و به خونه‌ها می‌رسه تا ما ازش استفاده کنیم.
اما برق یه اختراع مدرنه.
تو عصر حجر، همچین چیزی وجود نداشت.
فکر می‌کنی؟
تازه داشتیم آتش رو کشف می‌کردیم.
بعدها، تو زمان اجدادمون،
گال‌ها، لامپ برقی وجود داشت.
بعدها، تو زمان اجدادمون،
گال‌ها، لامپ برقی وجود داشت.
روغن هم بود.
یه کم بعدتر، تو قلعه‌های قرون وسطی، با شمع روشنایی ایجاد می‌کردن.
تو روستاها هم از شمع استفاده می‌شد.
یه قایق آب بود.
نمی‌دونم.
حساب‌ها رو بررسی می‌کردن.
قایق رو درست می‌کردن، نه، فقط وقتی لازم بود ازش استفاده می‌کردن.
دیگه اینجوری نیست.
تصمیم‌ها زیر نور یه فانوس گرفته می‌شد.
خوشبختانه، یه روز یه دانشمند برق رو اختراع کرد.
اوه اما برق می‌تونه خیلی خطرناک باشه.
دقیقاً.
برق خطرناکه.
و من بهتون اجازه نمی‌دم به پریزها دست بزنین.
من می‌رم خرید.
گوش به حرف باشید.
بهت گفتم دست نزنی.
نگران نباش، فقط یه نگاه کوچولو می‌ندازم.
همم.
این دوتا دارن یه کار خطرناک می‌کنن.
زیرنویس: MFP.
خب، دیگه کار نمی‌کرد.
برق رو وصل کن.
خب، حالا گوش کنین.
به پریزهای برق دست نزنین.
نیازی نیست خیلی باهوش باشی تا اینو بفهمی.
خداحافظ، واتو-واتو.
و ممنون.